- Üyelik Tarihi
- 2 Eyl 2005
- Mesajlar
- 2,975
- Aldığı Beğeniler
- 2
Dostlar, izninizle “kalb” kavramina kisaca deginmek istiyorum.. mutad oldugu uzere kavramin etimolojik yapisina kisaca bakilacak, ardindan da zihnimizde yaptigi cagrisimlara belli olcude temas edilecektir..
“Kalb” kelime olarak ka-le-be kok harflerinden turemistir.. farkli formlarıyla cevirmek, donsurmek, devirmek, altini ustune getirmek, sirtini donmek, iyice arastirmak vb. manalara gelir.. yine merkez, oz, cevher vb. kelimeler de kok harflerin hatirlattigi anlamlardandir..
Kalp deyince, vucudun her yanindan gelen kani akcigerlere, oradan gelen temiz kani da vucuda dagitan organi kastetmedigimiz acik herhalde.. bizim ilgi alanimiza giren kalb, bir duyus, anlayis ve sevginin merkezi olan buyuk nimet..
Kuran’da “kalb” kelimesine “akletme” eyleminin nispet edilmesi bizi sasirtmamali.. keza akletmeye en layik olan hassamiz kesinlikle kalptir.. Yine Kuran’da anlatilan, kalbin paslanmasi, kor olmasi ya da muhurlenmesi veya gormesi, salim olmasi, imanla dolmasi da onun ilgi cekici yonlerindendir..
Bilindigi gibi sevgili Peygamberimizin soyle dedigi rivayet edilmistir: “Dikkat! Bedende bir et parcasi vardir ki, bu parca salim olursa butun beden salim olur; bozuk olursa butun beden bozulur. Dikkat! O, kalptir…” yani o, oyle bir sey ki, hem niyet, hem dusunce, hem eylem ancak duzgun olmasiyla duzelir.. ve o, oyle bir seydir ki, onun egrilmesiyle inanc, kisilik ve hayat egilir..
Evet, kalb, sevginin ve dusuncenin merkezidir.. insan akliyla dusunebilir ama sevemez.. kalbi ile ise hem dusunur hem sevebilir.. sevginin mantikli olani olmaz.. icerisinde mantik aranan bir sevgi, pazarlikli bir sevimliliktir.. mantik, insan iliskilerini yurutma konusunda devreye girer; askta degil.. kalbin dusunerek sevgiye adimlamasi ise, dogru bir niyet ve kalbin aslinda yanlis yapmayacagi anlamina gelir..
Kuran’da akletme eyleminin kalbe atfi ise sanki bizim icin, Bati dusuncesindeki akil ile Islam algisindaki akil algisi farkinin altini cizmektedir..
Yine Hz. Peygamber’den yapacagimiz bir nakille yaziyi noktalayalim: “ey kalpleri evirip ceviren Allah’im! Kalbimi dininin uzerinde sabit eyle…”
Vesselam..
“Kalb” kelime olarak ka-le-be kok harflerinden turemistir.. farkli formlarıyla cevirmek, donsurmek, devirmek, altini ustune getirmek, sirtini donmek, iyice arastirmak vb. manalara gelir.. yine merkez, oz, cevher vb. kelimeler de kok harflerin hatirlattigi anlamlardandir..
Kalp deyince, vucudun her yanindan gelen kani akcigerlere, oradan gelen temiz kani da vucuda dagitan organi kastetmedigimiz acik herhalde.. bizim ilgi alanimiza giren kalb, bir duyus, anlayis ve sevginin merkezi olan buyuk nimet..
Kuran’da “kalb” kelimesine “akletme” eyleminin nispet edilmesi bizi sasirtmamali.. keza akletmeye en layik olan hassamiz kesinlikle kalptir.. Yine Kuran’da anlatilan, kalbin paslanmasi, kor olmasi ya da muhurlenmesi veya gormesi, salim olmasi, imanla dolmasi da onun ilgi cekici yonlerindendir..
Bilindigi gibi sevgili Peygamberimizin soyle dedigi rivayet edilmistir: “Dikkat! Bedende bir et parcasi vardir ki, bu parca salim olursa butun beden salim olur; bozuk olursa butun beden bozulur. Dikkat! O, kalptir…” yani o, oyle bir sey ki, hem niyet, hem dusunce, hem eylem ancak duzgun olmasiyla duzelir.. ve o, oyle bir seydir ki, onun egrilmesiyle inanc, kisilik ve hayat egilir..
Evet, kalb, sevginin ve dusuncenin merkezidir.. insan akliyla dusunebilir ama sevemez.. kalbi ile ise hem dusunur hem sevebilir.. sevginin mantikli olani olmaz.. icerisinde mantik aranan bir sevgi, pazarlikli bir sevimliliktir.. mantik, insan iliskilerini yurutma konusunda devreye girer; askta degil.. kalbin dusunerek sevgiye adimlamasi ise, dogru bir niyet ve kalbin aslinda yanlis yapmayacagi anlamina gelir..
Kuran’da akletme eyleminin kalbe atfi ise sanki bizim icin, Bati dusuncesindeki akil ile Islam algisindaki akil algisi farkinin altini cizmektedir..
Yine Hz. Peygamber’den yapacagimiz bir nakille yaziyi noktalayalim: “ey kalpleri evirip ceviren Allah’im! Kalbimi dininin uzerinde sabit eyle…”
Vesselam..
