- Üyelik Tarihi
- 23 Haz 2010
- Mesajlar
- 5,705
- Aldığı Beğeniler
- 14,607
- Takım
- Galatasaray
"akıl ideale varamayınca hicve varıyor."
...
"nasıl paramparça bir gökyüzüydü bu böyle... bu konuda iki yüz sayfalık bir kitap yazabileceğini düşündü. yalnızca ilk sayfaya 'gökyüzü paramparçadır, bütün değil' diye yazacaktı.
...
sormaktan nefret ederim -kim neyi bilebilir ki?- ne sorarsanız sorun, herkesin hemen kendini düşünmesi ve kendini anlatmaya başlaması bu yüzdendir...
biraz bir şeyler biliyorum tabii; ama anlatmaktan korkar oldum. neyi anlatsam, onu kaybediyorum.
...
ve ben, beğendiği şeylere el atmayan, hemen o yığınlardan birine katmaya çalışmayan insanları erdemli bulurum.
...
"ölen kim ise, onun yaşamının müziği cenazesinde çalınmalı" diye düşündü. çünkü, insana doğumundan ölümüne dek bir müzik eşlik eder. kimi insanların, hareketli ve neşeli; kimilerinin ise durgun ve arasıra coşkun oluşu, kafalarındaki müzğe ister istemez uymak zorunda oluşlarındandır... cenazede bu müziği dinleyen, o insanın ağrılarını, kıpırdayamazlığını, nedensiz heyecan ve coşkularını anlayabilir; hiçbir şeyi gereksiz bulmaz. nasıl yaşadığı ancak bu şekilde öğrenilebilir insanın...işte burada ne konuşma yapılır ne başka bir şey. üst kata çalacak olan kimseler çıkar; alt katta dinleyiciler bulunur. müzik bittiğinde, kalabalık sessizce dağılır. yorgundur, herkes yorgundur bunca sözden sonra.
...
kolumdaki bu saat var ya, ondan ölesiye nefret ederim. hiç geri kalmaz çünkü. beni bu hale getiren odur. biraz geri kalsaydı, bazı belaları, geciktiğim için savuşturabilirdim. oysa nereye gideceksem tam zamanında orada bulunduğum için, bela da beni bekler bulunurdu.
...
birisinin ölümüne üzülmek bile, o kimse için bambaşka bir ölüm düşlediğimiz içindir.
...
birine, bir çocuğa "ne akıllısın!" demek korkunç bir şey. insanı ömrü billah sersem etmenin en etkili yolu. böylece rahat ve sıradan şeyler yapabilme şansı tümüyle elinden alınmış olur.
...
gözlerimi açtığımda düşlerimin büyük kısmını; bazen hiçbirini hatırlamıyorum. eksikliğini ve acısını çektiğim tek şeyse, bu. düşlerimin, hayallerimin bile ne olduklarını bilmemek...oysa düşlerdir insana gerçeği anlama, gerçeği çarpıtma ya da gerçeği aşma imkanı sunan.
...
gerçi hiçbir zaman bu yaşadığım an kullanabileceğim param olmadı; ya zaman geçersizdi, ya da param-belki de ben-
...
bu nedenle, sahip olduğum şeyleri sanki parayla değil de, başka; bana ait olmayan bir zamandan çekip almışım gibi gelir. sahip olduğuma, satın alabildiğime inandığım hiçbir şeyim yoktur. uzatmak, eşyanın ve başka nesnelerin zamanının bana yaklaşmasını beklemek isterim.
...
yaşamdaki en büyük başarının, seçip ayıklayıp pek az şey bırakmak; önemli olanın, başarı sayılabilecek olanın, sevip yaptıklarınız değil, belli bir bilinçle kaldırıp attıklarınız, sizi meşgul etmesine izin vermedikleriniz olduğunu düşünürsek...
...
tüketmek gerek anlamları-ama üretmek ve tüketmek...yok etmek-ama var edip sonra yok etmek...güneşi suçluyorum-söndürmek gerek bu boş yangını.../kambur-şule gürbüz
...
"nasıl paramparça bir gökyüzüydü bu böyle... bu konuda iki yüz sayfalık bir kitap yazabileceğini düşündü. yalnızca ilk sayfaya 'gökyüzü paramparçadır, bütün değil' diye yazacaktı.
...
sormaktan nefret ederim -kim neyi bilebilir ki?- ne sorarsanız sorun, herkesin hemen kendini düşünmesi ve kendini anlatmaya başlaması bu yüzdendir...
biraz bir şeyler biliyorum tabii; ama anlatmaktan korkar oldum. neyi anlatsam, onu kaybediyorum.
...
ve ben, beğendiği şeylere el atmayan, hemen o yığınlardan birine katmaya çalışmayan insanları erdemli bulurum.
...
"ölen kim ise, onun yaşamının müziği cenazesinde çalınmalı" diye düşündü. çünkü, insana doğumundan ölümüne dek bir müzik eşlik eder. kimi insanların, hareketli ve neşeli; kimilerinin ise durgun ve arasıra coşkun oluşu, kafalarındaki müzğe ister istemez uymak zorunda oluşlarındandır... cenazede bu müziği dinleyen, o insanın ağrılarını, kıpırdayamazlığını, nedensiz heyecan ve coşkularını anlayabilir; hiçbir şeyi gereksiz bulmaz. nasıl yaşadığı ancak bu şekilde öğrenilebilir insanın...işte burada ne konuşma yapılır ne başka bir şey. üst kata çalacak olan kimseler çıkar; alt katta dinleyiciler bulunur. müzik bittiğinde, kalabalık sessizce dağılır. yorgundur, herkes yorgundur bunca sözden sonra.
...
kolumdaki bu saat var ya, ondan ölesiye nefret ederim. hiç geri kalmaz çünkü. beni bu hale getiren odur. biraz geri kalsaydı, bazı belaları, geciktiğim için savuşturabilirdim. oysa nereye gideceksem tam zamanında orada bulunduğum için, bela da beni bekler bulunurdu.
...
birisinin ölümüne üzülmek bile, o kimse için bambaşka bir ölüm düşlediğimiz içindir.
...
birine, bir çocuğa "ne akıllısın!" demek korkunç bir şey. insanı ömrü billah sersem etmenin en etkili yolu. böylece rahat ve sıradan şeyler yapabilme şansı tümüyle elinden alınmış olur.
...
gözlerimi açtığımda düşlerimin büyük kısmını; bazen hiçbirini hatırlamıyorum. eksikliğini ve acısını çektiğim tek şeyse, bu. düşlerimin, hayallerimin bile ne olduklarını bilmemek...oysa düşlerdir insana gerçeği anlama, gerçeği çarpıtma ya da gerçeği aşma imkanı sunan.
...
gerçi hiçbir zaman bu yaşadığım an kullanabileceğim param olmadı; ya zaman geçersizdi, ya da param-belki de ben-
...
bu nedenle, sahip olduğum şeyleri sanki parayla değil de, başka; bana ait olmayan bir zamandan çekip almışım gibi gelir. sahip olduğuma, satın alabildiğime inandığım hiçbir şeyim yoktur. uzatmak, eşyanın ve başka nesnelerin zamanının bana yaklaşmasını beklemek isterim.
...
yaşamdaki en büyük başarının, seçip ayıklayıp pek az şey bırakmak; önemli olanın, başarı sayılabilecek olanın, sevip yaptıklarınız değil, belli bir bilinçle kaldırıp attıklarınız, sizi meşgul etmesine izin vermedikleriniz olduğunu düşünürsek...
...
tüketmek gerek anlamları-ama üretmek ve tüketmek...yok etmek-ama var edip sonra yok etmek...güneşi suçluyorum-söndürmek gerek bu boş yangını.../kambur-şule gürbüz
