Kandırıyorum Ölümü
Çek dilime sürdüğün sürgüyü
Silkele filizlenen vefayı yüzünden
Hazırla beni dualarla ayrılığa
Bir kez daha anlat dilimden çaldığın masalları
İnandır
İnandır içimdeki saklı çocuğu
Bir kızılcık kopar değdir şafakla dudaklarına
Aşk korsan giriyor güneşin bağrına
Zil zurna sarhoş dönüşlerin
Eksikliği yanı başımda
Zaman ilaç belki kanayan yaraya
Çakıldı zaman sınırları olmayan
İki kaşın ortasına
Geç zaman
Geç artık oyalama beni
Kendi etrafımda döndürüp durma boşu boşuna
Bak dudaklarımda ölü bir öpücüğün
Soğuyor bedeni yavaş yavaş
Ölüm kovalıyor
Ürkek adımlarım saklanıyor kuytularıma
Kendi dağlarımda yıkılıyorum
Her kurşun sonrası bir kez daha sana ölüyorum
Kaçtıkça kendi gölgelerime takılıyor ayaklarım
Düşlerimde kandırıyorum ölümü
Her seferinde
Yakalanmamak için bahaneler uyduruyorum
Her güne bir çelme takıyorum
Çekiyorum hayatın altından bir bir köprüleri
Ne yarınıma yakınım, ne geçmişime geç
Bitmiyor içimde sürüklenip gittiğim sendeki süreç
Ağır ağır bir şehrin göbeğine bastırıyorum sigaramı
Bir el s/arar kar düşen omuzları
Terkteydi terk edilmiş zamanların şarkısı
Kefenlenmiş dilsiz çengiler
Gözyaşlarına asıldı hicran
Berelenmiş kelimeler düşerken kalemden sayfalara
Sen ince belli bir kadehte
Sömürüyordun benden çaldığın düşleri
Ecelsiz düşüyordu beden
Aşk k/arıyordu ellerim
Her tutunduğum el acıyı sürüyordu yüzüme
Seri katil anılar koşarken peşimde
Sök beni kök saldığım topraklardan
Savur, geleceğin sensizlik çöllerine
Lemide çakır
