Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
üstüne kör bir kilit vurduğumuz kapılar..
Bazen açmaya korktuğumuz,
bazen ardındakilerle yüzleşmekten çekindiğimiz kapılar..
Eski bir dostluk bazen, eskiden yapıp ettiklerimiz bazen..
Eski "biz", eskimeyen izlerimiz..
Kapıların ardında kalan..Hayatımızdan uzak durmasını
istediklerimiz. Cesaretimizdir bu bazen, bazen yenilgimiz..
Bazen hayretimiz, bazen isteklerimiz.
Ne çok kapıyı kapattık dostlar,
ne çok kapı kapandı yüzümüze.
Nasıl kapılar açıldı, kapattıklarımızın yerine?...
Masumiyeti, insafı kapatan insanlar gördüm,
üzerlerine kör bir kilit taktıklarını..
Anahtarlarını da dipsiz kuyuya attıklarını..
Nice erdemin üzerine kapatılan kapıların yerine,
ardına kadar zevk-ü sefanın
ışıltılı kapılarının açıldığına şahit oldu bu yeryüzü..
Kendisini sevenlerin üzerine kapılar çarptı yeryüzünde
kimileri..Kimileri kendini gelip geçici "dünya"ya kapattı..
Dünya, sadece kendisi için yaşayanlara en büyük kapalı kapı oldu...
Kapattık bazı kapıları
Kapattık bazı kapıları dostlar...
kör bir kilit vurduk üzerlerine..
Şimdi açılırlar mı yeniden, en tılsımlı sözleri söylesek?..
Yahut yeni kapılar açsak, kaybettiklerimizin peşine düşsek..
Kör kilitli kapıları açmak gerek dostlar..
Biraz cesaret gerek belki..
Gerçeklerle yüzleşmeye cesaret,
Kapındayım...
Ne gövdemi ayaklarının altına serecek ateş var yüreğimde...
Ne de cebimde sorular...
Sevmeyi arayan yorgun gönlümün,
Sessiz ama arzulu çekiştirmesinin peşinde...
Kapındayım...
Bugün böyleyim işte...
Bazen böyleyim.
Yangınımın alevleri susar...
Fırtınam diner...
Tatlı bir başağrısını katık edip,
ruhuma ayna ararım anlamak için...
Bir limana sığınır gibi...
Kapındayım işte.
Uzaktan gelmedim; zaten biliyorsun...
Ben bu mahallenin çocuklarından artakalanım...
Bir taş koyamadım belki bir taşın üstüne...
Ama hiç yıkmadım.
Ondandır;
Bir yanım hüzün, bir yanım teselli...
Benimkisi...
Ahir zaman yiğitliği!
Kapındayım...
Ne gövdemi ayaklarının altına serecek ateş var yüreğimde...
Ne de cebimde sorular...
Yetecek yorgun gönlüme,
Hatırlanmak...
Gözüm yok fazlasında...
Başladığım yerde bitirmek umuduyla...
Kapındayım...
Kaç kişinin eli değdi bu ahşap kapılara..
Kaç kişi ümitle, kaç kişi kederle adım attı kapının eşiğinden..
Dünya böyle, her şeyi içinde barındırıyor..
Aslında dünyayı dünya yapan ve dünyayı güzel yapan da bu..
Hiçbir zaman tozpembe olmuyor mazi de müstakbel de..
İyi ki olmuyor..
Yoksa nereden bilecektik buranın Dünya olduğunu..
ve nasıl arzulayacaktık, Cenneti ??
Sevgisiz ve garezci insanların, sevgisizliği de, garezleri de kendilerinedir..
Çünkü sevgi vermediği , herkese hased ve garez ettigi için, tüm yüreklerin kapıları ona kilitlidir !...
