Yeniden Doğuş

rabbim tekrar rahmet eylesin katre kardesimize unutmuycaz düalarimiz hep onada olucak insaallah,

elinize saglik

Kapı çalar...
Sabahın erken saatlerinde. Açarsınız. Sütçünüzdür gelen. Sütçünün litreliğinden kabınıza dökülen beyazlıkta sabahın güzelliğine kavuşursunuz. Gözünüzde pırıl pırıl bir sabah kahvaltısı canlanır. İçinizden "bugün kahvaltıyı bahçede yapalım" diye geçirirsiniz.

Kapı çalar...
Gelen postacıdır. Kucağında büyükçe bir paket. Uzattığı kağıda imza atarsınız. Daha önceden ısmarladığınız kitaplara kavuşmanın sevincini yaşarsınız. Zaten tatilde olduğunuzdan bu kitaplara çok ihtiyacınız vardır. "artık canım sıkılmayacak " deyip keyiflenirsiniz. En çok merak ettiğinizi alıp şezlonga uzanırsınız.

Kapı çalar...
Kapıya koşarsınız. Yıllardır görmediğiniz bir dost gelmiştir. Sevinirsiniz. Sohbetleriniz saatler boyu hatta bütün gün sürer. "yaşamak ne güzel" dersiniz içinizden. Hele böyle dostlar varken.

Kapı çalar...
Dürbünden bakarsınız. Kimseyi göremezsiniz. Dönüp yeniden koltuğa gömülürsünüz. Bir daha çalar. Bakarsınız, yine kimse yok. Tam o sırada bir daha çalınca kapıyı açarsınız. Komşunuzun oğlu, elindeki sopayla zile uzanmakta. Meğer tuzları bitmiş. İçeriden tuz getirirken kendi kendinize söylenirsiniz. "elbette göremem. Keratanın boyu bir metre." bu küçük hadise neşelendiriverir ortalığı.

Kapı çalar...
Düşüp bayılacak kadar şaşırırsınız. Askerdeki oğlunuz haber vermeden izne çıkmıştır. "oğlum benim" diye hasretle kucaklarken gözyaşlarınızı zapt edemezsiniz. Mutluluğunuz oğlunuzun izni kadar uzar...

Kapının her çalışında sanki mutluluğa koşmaktasınız. Huzur tüter gözlerinizden. Her sessizlikte kulaklarınız zil sesi arar...

Ve kapı çalmaz...
O gün en büyük misafiriniz gelir. Adeta kapıyı kırmıştır. Alıp gider sizi, şaşırırsınız. "niye haber vermedi?" diye içinizden geçirirken; "doğduğundan beri zile basmaktayım" der. Bir şeyler söylemek istersiniz o an. Ama o andan sonra diliniz dönmez. Ölüm sessiz sedasız gelivermiştir.



CAN DÜNDAR

Kapı çalar...
Kapıya koşarsınız. Yıllardır görmediğiniz bir dost gelmiştir. Sevinirsiniz. Sohbetleriniz saatler boyu hatta bütün gün sürer. "yaşamak ne güzel" dersiniz içinizden. Hele böyle dostlar varken



PAYLASAN YÜREGINIZE SAGLIK
TESEKKÜR EDERIM

Yazının anafikri ;
Hazır kapımız çalınıyorken , çalınmayacağı gün için hazırlık yapmak gerek .

http://www.yenidendogus.net/paylasmak-istediklerim/21781-kapy-calar.html
http://www.yenidendogus.net/yuerek-esintileri/13445-kapy-calar.html
http://www.yenidendogus.net/serbest-kuersue/8390-kapy-calar.html
http://www.yenidendogus.net/paylasmak-istediklerim/6905-kapy-calar.html
http://www.yenidendogus.net/hakikat-incileri/3605-kapy-calar.html


Kapı baya çalmış anlaşılan

Klavye' Alıntı:

http://www.yenidendogus.net/paylasmak-istediklerim/21781-kapy-calar.html
http://www.yenidendogus.net/yuerek-esintileri/13445-kapy-calar.html
http://www.yenidendogus.net/serbest-kuersue/8390-kapy-calar.html
http://www.yenidendogus.net/paylasmak-istediklerim/6905-kapy-calar.html
http://www.yenidendogus.net/hakikat-incileri/3605-kapy-calar.html


Kapı baya çalmış anlaşılan

Genişletmek için tıkla ...

:kahkaha::kahkaha::kahkaha:
Bu konular için üzgünüm kardeşim daha önce açılmıştır diyenler nasıl ki görmemiş bu 5 kere çalınan kapıyı :kahkaha: neyse ki sadece çalmış içeri girmemiş hiç elhamdulillah..

her calan zil her an onun habercisii ama insan bi türlü kabul etmekistemiyor..
manidar paylasimin icin Allah razi hosnut olsun abi
tesekkürler:gul:

Senden de rabbİm razi olsun kardeŞİm....

Kapı çalar…

Sabahın erken saatlerinde…
Açarsınız. Sütçünüzdür gelen.
Sütçünün litreliğinden kabınıza dökülen beyazlıkta sabahın güzelliğine kavuşursunuz.
Gözünüzde pırıl pırıl bir sabah kahvaltısı canlanır.
İçinizden Bugün kahvaltıyı bahçede yapalım diye geçirirsiniz…

Kapı çalar…

Gelen postacıdır.
Kucağında büyükçe bir paket. Uzattığı kâğıda bir imza atarsınız.
Daha önceden ısmarladığınız kitaplara kavuşmanın sevincini yaşarsınız.
Zaten tatilde olduğunuzdan bu kitaplara çok ihtiyacınız vardır.
Artık canım sıkılmayacak deyip keyiflenirsiniz.

Kapı çalar…

Kapıya koşarsınız.
Yıllardır görmediğiniz bir dost gelmiştir.
Sevinirsiniz. Sohbetleriniz saatler boyu hatta günlerce sürer.
Yaşamak ne güzel dersiniz içinizden. Hele böyle dostlar varken…

Kapı çalar…

Dürbünden bakarsınız. Kimseyi göremezsiniz.
Dönüp yeniden koltuğa gömülürsünüz. Bir daha çalar.
Bakarsınız, yine kimse yok.
Tam o sırada bir daha çalınca kapıyı açarsınız. Komşunuzun oğlu.
Elindeki sopayla zile uzanmakta. Meğer tuzları bitmiş.
İçeriden tuz getirirken kendi kendinize söylenirsiniz
Elbette göremem. Keratanın boyu bir metre”…
Bu küçük hâdise neşelendiriverir ortalığı.
Hatta koşup hanımınıza anlatırsınız.

Kapı çalar…

Düşüp bayılacak kadar şaşırırsınız.
Askerdeki oğlunuz haber vermeden izne çıkmıştır.
Oğlum benim…
diye hasretle kucaklarken gözyaşlarınızı zaptedemezsiniz.
Mutululuğunuz oğlunuzun izni kadar uzar…

Kapının her çalışında sanki mutluluğa koşmaktasınız.
Huzur tüter gözlerinizden. Her sessizlikte kulaklarınız zil sesi arar…

“Ve kapı çalmaz…”

En büyük misafir gelir.

Âdetâ kapıyı kırmıştır.
Alıp gider sizi, şaşırırsınız. Niye haber vermedi? diye içinizden geçirirken
Doğduğundan beri zile basmaktayım der.
Bir şeyler söylemek istersiniz o an. Ama o andan sonra diliniz dönmez.

Ölüm sessiz sedasız gelivermiştir…

Selâm ve Duâ ile…