~KAR DUASI ~
Elimde sevinçle tuttuğum karnemi biran önce babama göstermek için salondan son hızla koşup oturma odasına girdim.Babam ve annem düşünceli bir halde oturuyordu.Bir elimde karnem, diğer elimde takdir belgemle yanlarına koşup ikisininde yanaklarını öpmüştüm.Ve sevinçle karnemi ikisinede gösterdim.Başımı okşayıp, yanaklarımı öptükler.Sonra hemen asıl konuya girmiştim.-"Bak baba takdirnamede aldım.Şimdi o söz verdiğin patenleri alacaksın değilmi bana?"-Susmuştu babam.Soruma biran cevap vermedi. Sonra düşünceli bir halde pencereden dışarı bakıp, - "Evet oğlum sen söz verdiğin gibi başarılı bir karne getirdin.Bende sözümü tutacağım.Ama biraz daha sabret olurmu.Ne zaman kar yağarsa ozaman hediyeni alacaksın benden söz veriyorum."-demişti.
Üzülmüştüm bu sözlere ama, babamın sözüne çok güveniyordum.O birşeye söz verdimi ne yapar eder, sözünü tutardı.Hem kış aylarına girmiştik.O geceden sonra, yatmadan hemen önce ellerimi açar kar yağsın diye dua ederdim uzun uzun.Babamların odasından gelen derin öksürük seslerine pek aldırış etmiyordum.Birkaç gün sonra babamın işten çıktığını öğrendiğimde bu durumu da pek önemsememiştim.Benden birşeyler sakladıklarını anlıyordum tavırlarından ama zaten küçük olduğum için bana birşey söylenmiyorduki.Geçen yaz gelen Almancı komşularımızın çocuklarında gördüğüm patenler süslüyordu hayallerimi. O günlerde babamdan banada bir paten almasını istemiştim.Ama durumumuz olmadığını ve daha ileriki zamanlarda alabileceğini söylemişti.
Ben hergün kar yağması için dualar ederken, birgün babamın yüzüme bakmadığını hissetmeye başlamıştım.Kaçıyor gibiydi benden.En sonunda bir öğle namazından sonra fısıltı halinde ellerini açmış dua ettiğini duymuştum.-"ALLAH ım ben oğluma bir söz verdim.Ona kar yağdığında sana paten alacağım dedim.Ama hastalığından dolayı işten çıkarıldım.Durumumuzda hergeçen gün kötüye gidiyor.Oğlum hergün ellerini açıp kar yağsın diye dua ederken, ben kar yağmasın diye dua ediyorum.Sen dualarımı kabul eyle amin... "İşittiklerimle herşeyi anlamıştım.Babamın çaresizliği içimi yakmış ama onu duyduğumu anlamasın diye koşup sarılamamıştım.O gün babamı hayran hayran seyrettim ona hissettirmeden."Ne güzel bir babasın sen"diyerek birkaç gün önce duyduklarını ona hissettirmeden sarılıyordumda.
Pek halsiz ve yorgun gibiydi ve yine gözlerini kaçırıyordu benden.Uzun zaman sonra ilk defa o gece kar duası etmeden uyudum.Sabah ise gözlerimi açtığımda,gözlerime inanamamıştım.Heryer bembeyaz kar olmuştu.Babam üzülecek diye koşarak odasına girdim.Annem çoktan kalkmış kahvaltı hazırlıyordu.Sesizce yanına gittim ve babamın yanağını öptüm.O an tenindeki soğukluğu hissedememiştim.-"Baba ben patenden vazgeçtim.Hem seninle birkere parka gitsek yeter.Valla başka birşey istemiyorum-" dedim.Yüksek sesle söylesemde, babam işitmemişti.Dokundum elleri buz gibiydi.Uyanması için sarstım,uyanmadı.Defalarca "baba uyan" diye bağırdım.Hiçbir tepki bile vermemiştimç.Bağırışımı annem duyup gelmiş,babamın rengini görüp, bileğini kontrol etmiş, sonra hemen elini kalbine götürmüştü.Bu haraketleri neden yaptığını anlamaya çalışırken,bir bağırtı koptu evde... İşte ozaman babamın öldüğünü anlamıştım.Dünyam başıma yıkılmıştı.
Geceler boyu yağması için dua ettiğim o karlı ve soğuk günde defnettik babamı.Eve varınca annem bana bir kutu uzattı.-"Bak oğlum baban saatini satıp sana bunları almıştı.Bu sabah verecekti ama nasip olmadı" -demişti gözyaşlarıyla.Kutuyu açtım.Tıpkı istediğim gibi bir çift paten duruyordu kutuda.Gözyaşlarıyla anneme sarıldım ve hiç dokunmadım o patenlere...Vitrine koydum.Elim hiç onları oradan almaya varmadı.Çocuk psikolojisi olacakki... O günden sonra her gece kar yağmasın diye dua etmeye başlamıştım.Çünki eğer kar yağarsa hayatta kalan tek varlığım anneminde ölmesinden çok korkuyordum...
Yazar Suat Özge
Elimde sevinçle tuttuğum karnemi biran önce babama göstermek için salondan son hızla koşup oturma odasına girdim.Babam ve annem düşünceli bir halde oturuyordu.Bir elimde karnem, diğer elimde takdir belgemle yanlarına koşup ikisininde yanaklarını öpmüştüm.Ve sevinçle karnemi ikisinede gösterdim.Başımı okşayıp, yanaklarımı öptükler.Sonra hemen asıl konuya girmiştim.-"Bak baba takdirnamede aldım.Şimdi o söz verdiğin patenleri alacaksın değilmi bana?"-Susmuştu babam.Soruma biran cevap vermedi. Sonra düşünceli bir halde pencereden dışarı bakıp, - "Evet oğlum sen söz verdiğin gibi başarılı bir karne getirdin.Bende sözümü tutacağım.Ama biraz daha sabret olurmu.Ne zaman kar yağarsa ozaman hediyeni alacaksın benden söz veriyorum."-demişti.
Üzülmüştüm bu sözlere ama, babamın sözüne çok güveniyordum.O birşeye söz verdimi ne yapar eder, sözünü tutardı.Hem kış aylarına girmiştik.O geceden sonra, yatmadan hemen önce ellerimi açar kar yağsın diye dua ederdim uzun uzun.Babamların odasından gelen derin öksürük seslerine pek aldırış etmiyordum.Birkaç gün sonra babamın işten çıktığını öğrendiğimde bu durumu da pek önemsememiştim.Benden birşeyler sakladıklarını anlıyordum tavırlarından ama zaten küçük olduğum için bana birşey söylenmiyorduki.Geçen yaz gelen Almancı komşularımızın çocuklarında gördüğüm patenler süslüyordu hayallerimi. O günlerde babamdan banada bir paten almasını istemiştim.Ama durumumuz olmadığını ve daha ileriki zamanlarda alabileceğini söylemişti.
Ben hergün kar yağması için dualar ederken, birgün babamın yüzüme bakmadığını hissetmeye başlamıştım.Kaçıyor gibiydi benden.En sonunda bir öğle namazından sonra fısıltı halinde ellerini açmış dua ettiğini duymuştum.-"ALLAH ım ben oğluma bir söz verdim.Ona kar yağdığında sana paten alacağım dedim.Ama hastalığından dolayı işten çıkarıldım.Durumumuzda hergeçen gün kötüye gidiyor.Oğlum hergün ellerini açıp kar yağsın diye dua ederken, ben kar yağmasın diye dua ediyorum.Sen dualarımı kabul eyle amin... "İşittiklerimle herşeyi anlamıştım.Babamın çaresizliği içimi yakmış ama onu duyduğumu anlamasın diye koşup sarılamamıştım.O gün babamı hayran hayran seyrettim ona hissettirmeden."Ne güzel bir babasın sen"diyerek birkaç gün önce duyduklarını ona hissettirmeden sarılıyordumda.
Pek halsiz ve yorgun gibiydi ve yine gözlerini kaçırıyordu benden.Uzun zaman sonra ilk defa o gece kar duası etmeden uyudum.Sabah ise gözlerimi açtığımda,gözlerime inanamamıştım.Heryer bembeyaz kar olmuştu.Babam üzülecek diye koşarak odasına girdim.Annem çoktan kalkmış kahvaltı hazırlıyordu.Sesizce yanına gittim ve babamın yanağını öptüm.O an tenindeki soğukluğu hissedememiştim.-"Baba ben patenden vazgeçtim.Hem seninle birkere parka gitsek yeter.Valla başka birşey istemiyorum-" dedim.Yüksek sesle söylesemde, babam işitmemişti.Dokundum elleri buz gibiydi.Uyanması için sarstım,uyanmadı.Defalarca "baba uyan" diye bağırdım.Hiçbir tepki bile vermemiştimç.Bağırışımı annem duyup gelmiş,babamın rengini görüp, bileğini kontrol etmiş, sonra hemen elini kalbine götürmüştü.Bu haraketleri neden yaptığını anlamaya çalışırken,bir bağırtı koptu evde... İşte ozaman babamın öldüğünü anlamıştım.Dünyam başıma yıkılmıştı.
Geceler boyu yağması için dua ettiğim o karlı ve soğuk günde defnettik babamı.Eve varınca annem bana bir kutu uzattı.-"Bak oğlum baban saatini satıp sana bunları almıştı.Bu sabah verecekti ama nasip olmadı" -demişti gözyaşlarıyla.Kutuyu açtım.Tıpkı istediğim gibi bir çift paten duruyordu kutuda.Gözyaşlarıyla anneme sarıldım ve hiç dokunmadım o patenlere...Vitrine koydum.Elim hiç onları oradan almaya varmadı.Çocuk psikolojisi olacakki... O günden sonra her gece kar yağmasın diye dua etmeye başlamıştım.Çünki eğer kar yağarsa hayatta kalan tek varlığım anneminde ölmesinden çok korkuyordum...
Yazar Suat Özge