bir yanımla
karanlığa yenik düşmüşken,
diğer yanımla
aydınlık düşlere tutsağım...
aydınlığın kıymetini,
karanlık yanımla soluyorum.
aydınlık yanımda
aldatıcılar cirit atmakta,
bunu da biliyorum...
içerden dışarıya bütün varlığımla,
büyük savaşımları soluyorum...
bir yanım
aydınlıktan sonsuzluk tebessümüne süzülürken,
ıstırap çekiyorum.
gittikçe daralan bir kumpasta gibi daraltılıyorum…
diğer yanım karanlık,
biliyorum işte…
ama karanlıkları besleyenler,
safahat sunuyorlar o zifiri yanıma…
bitevi karanlıkta suni aydınlığı yaşıyorum
biliyorum ki
geleceğin en güzel yanı
sızıntı yüreklerin ağıta durduğu aydınlık sevdalıların yanındadır...
ey en güzel yanlarım
ey söz geçiremediğim duygularım…
Allah’ım ne büyük savaştır bu
kendime söz dinletmekten acizim
ben insan oğluyum
bana benden başkaları sahip
sızıyan ruhum,
aydınlık yanımda körpecik fidanları beslerken
ben hala bana söz geçiremiyorum…
kendi düşlerimde son nefese kaldım…
ben insan oğluyum.
bir yanım karanlığı beslerken,
diğer yanım aydınlığın düşlerini solumakta…
