Kardelen...
Bu bendeki bir dert ki anlatamam kimseye
Kulak verip de beni dinlermisin Kardelen.
Sardı tüm benliğimi mecalim yok gülmeye
Sen de benimle ağlayıp inler misin Kardelen?..
Mis gibi sıla kokan eş dost mektuplarında
Taze güller yeşerir eski anılarında
Hatıralarla dolu gurbet akşamlarında
Hasret denen türküyü söyler misin Kardelen?..
Bütün duygularını bir deftere yazmanın
Dertlerini duymayan duvarlara anlatmanın
İçinde ne varsa hep içine atmanın
Ne demek olduğunu bilir misin Kardelen?..
Dostu oldum kaç defa sabahsız gecelerin
Defterimde yeri yok anlamsız hecelerin
Çözemedim bir türlü bu zor bilmecelerin
Cevabını sen bana çözer misin Kardelen?..
Ne kadar tattırsa da ayrılık acısını
Unutamazsın yine O'nun hatırasını
Bir kenara bırakıp acısını tatlısını
Hepsini bir kalemde siler misin Kardelen?..
Anlat sen de içini dök dışına ne varsa
Hiç düşünme kalbimi bırak yansın yanarsa
Bu derdi sen benimle paylaşır mısın yoksa
Bakıp bakıp halime güler misin Kardelen?..
Bilirim ben yerini sormam sana nerdesin?
Senin yurdun dağlarda sen hep yükseklerdesin
Nasıl gelsem yanına her zaman göklerdesin
Eğilip de elimden tutar mısın Kardelen?..
Ah gurbet sen içimde dinmeyen bir sancısın
Bazen iyisin ama çoğu zaman acısın
Ey Kardelen sen bana neden çok yabancısın?
Çaldım işte kapını açar mısın Kardelen?..
Senin de gözlerin yaş ağlamışsın besbelli
Yoksa sen de benim gibi naçar mısın Kardelen?
Bu topraktan çıkıp ta karları delmişsin ya
Mevsimin gelmeyince açar mısın Kardelen?..
Derdimi de dinledin sana ağır gelirse
Yine toprak altına kaçar mısın Kardelen?
Ya ölüm günü gelip alırlarsa ruhumu
Benimle gökyüzüne uçar mısın Kardelen?..
Hayrullah Paşalıoğlu
