Günaydinin tellerine "merhaba" konmus.
Yarim! "Ah!" desem de duymaz misin?
Hangisi daha gurbet bilemedim hicbir zaman. Ananin karsiliksiz atan yüreginden ayrilik mi daha yaman, sevdalinin reyhan kokan koynu mu? Sila dedigin hangisine denk düser? Bir yani hasret ceken sanslidir herhalde, öyle ya benim her yanim yanar gider.
Bilmezsin sen(nereden bileceksin, saklarim). Saclarima ak düsmüs. Gözlerimin meneksesi solgunca. Bir sen düsünce usuma isirim, gerisi bastan ayaga kara. Dilim dönmez söylemeye. Isterim ki ilk ben demis olayim, ilk bana düssün selam. Isterim ki, bundan önce neyle tarif edilmisse hasret, ben daha cok anlatayim. Uzaklardan dalsiz durmak yeterince zor ya, birde Anka kusu misali yanip yanip külümden yeniden dogarim.
Ezan okundu az evvel. Kentin basi alaca aksam. Yarim, bir görsen sasardin mutlaka; sehrin kizili gözlerime sürmelenmis. Aglamak degil, sakin ola iclenmeyesin. Hos aglamak olsa kac yazar? Öyle kirmiziya boyun bükmüs göz akim, yüregim icime kanar.
Hatirlanasi anlari giyinecegim az dur. Bedenime seni sarayim bekle. Kokundan gayri baska soluk almasam; senden ayri sarhos olmasam... (Olmam ki zaten, elimde degil)
Güne basladigim yerde, safaga dost türküler ucururum(duydugunu düsünerek). Icimden düsler gecer, tekmili birden kavusmak tadinda. Bir nehir olur bedenim ansizin, sana akar. Bir senin gögsün bent olur bana. Bir sen tutarsin ellerinde sikica. Dedim ya yarim, benim kiblem hep sana bakar.
Ucu yanik mektuplari tasiyan kara trenlere agitlar yakmis ozanlar. Sevgilinin vuslatina yanarak eriyip köz olmus yürekler konusudur hani. Der ki ustalarin en ustasi:
"Kerem, Asli olmasaydi da yanmanin bir yolunu bulurdu. Bahane etti Asliyi, Kerem yangin ehliydi zaten; Asli olmasa da yanardi"
Bilmem ki... Öyle midir gercekten?
Hani Zühre olmasaydi bile Tahir gene Tahirdi. Bütün is yürekti!
Nasil olduysa ögrenmisim iste. Yar bilmeden sevmeyi, görmeden hissetmeyi, varmasam da yolunda ölmeyi...
Öylece beklerim her gece. Ellerimde kus tüyünden süpürge. Hayat, tozlu kaldirimlardan izler bulastirmistir sana, silerim. Gün boyu dikenlerden gecmissindir ya, tek tek temizlerim. Ne varsa sana ragmen bulasan, diyeti ömrüm olur belki yine de kendime devsiririm.
Sen bilmezsin (nereden bileceksin, hic demedim). Bir senin ergine bas kaldirmaz bedenim. Sadece senin icin rüzgardir ellerim. Öylece gizlenirim koynuna... bir daha, yeniden, hep bastan tenini ezberlerim.
Nerde olurlarsa olsunlar sevdalilari birbirine baglayan yollar vardir aralarinda. Özlemek haktir onlar icin. Yar olmadan coraktir, cöldür her yürek. Ama bilirler ki kavusmak icin yanmak gerek.
Benim kavusmaya aklim ermez yine de. Bir özlemeyi ögrenmisim yoklugunda, bir de "aciya gülmeyi"... Öyle ucu yanik mektuplar biriktiririm, tek yasadigini bilmekle sevinirim
Yarim! "Ah!" desem de duymaz misin?
Hangisi daha gurbet bilemedim hicbir zaman. Ananin karsiliksiz atan yüreginden ayrilik mi daha yaman, sevdalinin reyhan kokan koynu mu? Sila dedigin hangisine denk düser? Bir yani hasret ceken sanslidir herhalde, öyle ya benim her yanim yanar gider.
Bilmezsin sen(nereden bileceksin, saklarim). Saclarima ak düsmüs. Gözlerimin meneksesi solgunca. Bir sen düsünce usuma isirim, gerisi bastan ayaga kara. Dilim dönmez söylemeye. Isterim ki ilk ben demis olayim, ilk bana düssün selam. Isterim ki, bundan önce neyle tarif edilmisse hasret, ben daha cok anlatayim. Uzaklardan dalsiz durmak yeterince zor ya, birde Anka kusu misali yanip yanip külümden yeniden dogarim.
Ezan okundu az evvel. Kentin basi alaca aksam. Yarim, bir görsen sasardin mutlaka; sehrin kizili gözlerime sürmelenmis. Aglamak degil, sakin ola iclenmeyesin. Hos aglamak olsa kac yazar? Öyle kirmiziya boyun bükmüs göz akim, yüregim icime kanar.
Hatirlanasi anlari giyinecegim az dur. Bedenime seni sarayim bekle. Kokundan gayri baska soluk almasam; senden ayri sarhos olmasam... (Olmam ki zaten, elimde degil)
Güne basladigim yerde, safaga dost türküler ucururum(duydugunu düsünerek). Icimden düsler gecer, tekmili birden kavusmak tadinda. Bir nehir olur bedenim ansizin, sana akar. Bir senin gögsün bent olur bana. Bir sen tutarsin ellerinde sikica. Dedim ya yarim, benim kiblem hep sana bakar.
Ucu yanik mektuplari tasiyan kara trenlere agitlar yakmis ozanlar. Sevgilinin vuslatina yanarak eriyip köz olmus yürekler konusudur hani. Der ki ustalarin en ustasi:
"Kerem, Asli olmasaydi da yanmanin bir yolunu bulurdu. Bahane etti Asliyi, Kerem yangin ehliydi zaten; Asli olmasa da yanardi"
Bilmem ki... Öyle midir gercekten?
Hani Zühre olmasaydi bile Tahir gene Tahirdi. Bütün is yürekti!
Nasil olduysa ögrenmisim iste. Yar bilmeden sevmeyi, görmeden hissetmeyi, varmasam da yolunda ölmeyi...
Öylece beklerim her gece. Ellerimde kus tüyünden süpürge. Hayat, tozlu kaldirimlardan izler bulastirmistir sana, silerim. Gün boyu dikenlerden gecmissindir ya, tek tek temizlerim. Ne varsa sana ragmen bulasan, diyeti ömrüm olur belki yine de kendime devsiririm.
Sen bilmezsin (nereden bileceksin, hic demedim). Bir senin ergine bas kaldirmaz bedenim. Sadece senin icin rüzgardir ellerim. Öylece gizlenirim koynuna... bir daha, yeniden, hep bastan tenini ezberlerim.
Nerde olurlarsa olsunlar sevdalilari birbirine baglayan yollar vardir aralarinda. Özlemek haktir onlar icin. Yar olmadan coraktir, cöldür her yürek. Ama bilirler ki kavusmak icin yanmak gerek.
Benim kavusmaya aklim ermez yine de. Bir özlemeyi ögrenmisim yoklugunda, bir de "aciya gülmeyi"... Öyle ucu yanik mektuplar biriktiririm, tek yasadigini bilmekle sevinirim
