Yeniden Doğuş

Mehmet Baş

Kaybolmalar

Hangi dağın avlusunda yitirdim gözlerini Ruhum ruhunun ellerinde rüya gibi kuruldu Saçlarım bir eylül tufanında Nuh gibi geldi Ağladım karanfiller tütsülendi mektuplarıma

Ağrısını sağan süt gibi döküldü güneş Susuzluğun kovasına yapıştı sahranın eli Kumdan harflerle yazılmış çölün alnında Kıyamet bir düğün konvoyu gibi çıkıp geldi

Yamalı bohça gibi dürdüm kalbimi Sen hep hüzünlerle geldin Bir anne gibi düşerken ölüm kapımıza Ağladığım yerde takvimler seni gösteriyordu

Öfkenin mimarisinde ben yıkımların gölgesinde sen Kaybolduğum her yerde sen varsın Cehennem ninnileriyle uyutulmuş ateşim Yandıkça sana açılır kapım

Bir gök gibi kurulur maviliğin şehzadeleri Sevda bulutlarını toplar yağmurun elimsağmaları Hüzzam bir şarkının otağına diz kırıp oturunca Ölümün karaltısı kaçırır tüm gemileri