Kazandır-kazan
Hayat, şerefle bitirilmesi gereken bir görevse şayet bu görev, kazanmak yerine kazandırmak önceliğini yükler üzerimize. Ne kazanacağını hesaplamadan ne kazandıracağını düşüne bir görev adamına ihtiyaç duyuyor insanlık. Bir şeyin fiyatından önce değerini bilen, “ben”i “biz”e feda eden bir anlayış kurtarabilir ancak bu durumdan bu alemi.
Her iş için, önce karar (siyasi), sonra plan(ekonomik), sonrasında ise aksiyon (sosyal) gerekir. Sonuç üreten iş budur. Karar almadaki zorluk, plan ve aksiyonda kolaylık sağlar. Kolay bir kararı ise zor bir süreç bekliyor demektir.
Çünkü her zorluktan sonra bir kolaylık, her kolaylıktan sonra bir zorluk vardır. Karar verirken neyi düşünüyorsak, karşılığında onu bulabiliriz. Bu niyetin gücüdür. Bu güç, kendisini önce planda sonra ise aksiyonda gösterir.
Niyet ne ise akibet odur. Hayatın her döneminde verdiğimiz kararlara topluca baktığımızda, inanan insanla inanmayan insanın kararları arasındaki fark ortaya çıkar. Tek yönlü bir bakış açısı, kazanmak ve kaybetmek arasında bir seçim yapmaya çalışır. Hep kazanmayı seçer ve kazanır. Ancak kaybetmek de bir kazanç olduğunun farkında olmadığından, kazanmanın da kaybetmek olduğunu keşfedemez.
Senden istenenle, senin istediğin aynı şey mi? İşte bunu anlamanın tek yolu, istediğin şeyi isterken, arkasından “peki ya sonra” sorusunu da sorup anlamlı cevabı verebilmektir. Bu o kadar zordur ki, bu zorluk adamın bu soruyu kendisine sormasından bile vazgeçirmektedir. Ama bu sorudan kaçmak, sonrasından kaçmaktır. Akıl ise işin sonunu düşünmek değil midir? Sona doğru yaklaşan, sürekli sona doğru koşan bir insan bundan nasıl kaçabilir. Bu kaçış, kendinden kaçıştır. Güce öncelik tanımak, hakkı gölgede bırakmaktır.
“Peki ya sonra” diye sorulmayan her siyasi karar, beraberinde zorluklara gebedir. Bu zorluklar ise patlamaya hazır bir bomba gibidir. Sadece ekonomik planda çözüm aramak, onun arkasındaki siyasi kararı görmezden gelmek, maneviyat eksikliğidir. Bu ülke için alınacak en önemli karar: milletin manevi bakıma alınma kararıdır. Bu ise, daha büyük bir kararlılık ve maneviyat istemektedir. Niçin “önce ahlak ve maneviyat”ı şimdi daha iyi anlıyoruz.
Mevcut dünya düzeni sosyal hayatın hemen her alanında yeni sorunlar üretmekte ve bu sorunları çözmeye çalışırken başka sorunlara yol açmaktadır. Bu noktada; kitlelerin siyasi bilinç ve katılım arzularını geliştirme açısından geleceğin şekillendirilmesi, birikimlerimizden istifade etmek ve bunları ilgili yönlendirme çalışmaları önem arz etmektedir. Çünkü dünya, bir medeniyet bunalımı ile karşı karşıyadır ve batı medeniyeti sorun çözme yeteneklerini kaybetmiştir. Bu durumda neye talip olmalıyız? Elbette kazandırmaya… Ve böylece kazanmaya… Alem buysa kazandır-kazan.
İbrahim Veli,Ajans5
