Yeniden Doğuş

Söylediğimiz sözleri çok kere başkaları duyar, biz duymayız. Ağzımızda kalan sözleri yalnız biz duyar, ve bazen ne çok şaşarız!
...
Sükûtun kâinatı sözün cihanından daha büyüktür. Zira söz muttasıl hudutları çizen, gösteren bir ziya; sükût ise hudutları göstermiyen, müphem, karanlık bir musikidir.
Başkalarının anlatmasına tahammül edemediğimiz fakat tattığımız öyle yerler ve şeyler vardır ki sözümüzün aydınlığından kaçar ve biz onlara sükût içinde gider, geliriz
...
Arzularımızı hayal ile süsleriz. Bunun için bütün
isteklerimiz güzeldir. Tecrübe onların tahakkukunu görmek ve her hakikatin nasıl daima hayalin dûnunda kaldığını öğrenmek oluyor.
...
Ancak söz veriyorsunuz. Fakat Fuzûlî’ye’ “sualime cevaptan başka nesne vermezler” dedirtmiş olanlar gibi, sözden başka nesne vermiyorsunuz.
...
Eyvah ki her hak bir haksızlığa benziyor!
...
Kâinat iki yüzlüdür. Onun bir aşk siması bir de ölüm çehresi var. Çok güzel olanlar, çok zengin olanlar gibi, hayatı olduğundan fazla mes’ut imkânlarla süslü ve iyi hislerle dolu sanırlar. Etraflarında buldukları dostluk ve kibarlık hislerinin saiki kendileridir. Fakat tecrübesizliklerinden bunu bütün beşeriyetin hayatına şamil zannederler.
Bilmezler ki kendileri güzelliklerinin her şeyi değiştiren ışığını bir başka tarafa götürünce ruhları kapanık, talileri basık olan insanların hemen cümlesi aldatılmış ve aldanmış, köşelerinde hodgâm, bezgin, kaba ve manyak kalırlar./ Abdülhak Şinasi Hisar- Kelime Kavgası