- Üyelik Tarihi
- 30 Eki 2007
- Mesajlar
- 872
- Aldığı Beğeniler
- 9
- Takım
- Diğer
Kendimi aramisim...
Bir Dost'a ihtiyac duydum...
Sabirla sakince dinleyen, dinledikten sonra beni yargilayacak olan bir Dost'a...
Ibrahim gibi atildim Yollara, ciktim Dost arayisina...
Yollarda Ibrahim'i daha iyi anladim...
Kendime Ibrahimin Rabbini Dost edindim...
„El Veliyy“ Ismini buldum...
O'ndan (c.c.) baska Dost yokmus anladim...
Bir Omuz arayisina daldim...
Öyle bir Omuz olmali ki Basimi yasladigimda Göz Yaslarimdan rahatsiz olmayan...
Ben o Omuzu birakmadikca o beni birakmamali...
Insanlar arasinda bulamadim o Omuz'a Sahip olani...
Kendimi Yerdeki Seccadeye attim...
Anladim Ondan daha anlayisli bir Omuz olamaz bu Dünyada...
Bu öyle bir Omuz ki ben agladica Yaslarimi Sinesine süzüyor...
Alnima Buseler konduruyoru bu Omuz...
„Yar“dima ihtiyacim oldu...
Yükümü hafiflete bilecek bir „Yar“dimciya...
Bir Cift Söz bile olabilirdi...
Kimseler „Yar“dimci olamadi Icimdeki Firtinaya...
Raflar'da aramaya calistim... Yazarlardan „Yar“dim umdum...
Meger en büyük „Yar“dimci Kur'an-i Kerim'mis...
„Dogrusu güldüren ve aglatan O'dur“ (Necm Suresi, Ayet 43)
En büyük "Yar"dimin bu mübarek Kitab'da gizemli oldugunu anladim...
Baskalarindan gercek Hayati ögrenmek istedim...
Kimse paylasmadi Hayatin gercek Yüzünü benimle...
Toz Pembe misali bir Hayat anlattilar...
Hayat Toz Pembe olamaz ki...
Kimseler bana Hayati anlatamdi tam manasiyla...
O'nun (sav) Siyerini hatmeddikten sonra anladim...
Iste O'nun Hayati gercek Hayat'mis...
Yüz Yillardir her Kitab'da aynisi yaziyor...
Degismeyen Hayat Siyer-i Nebi'ymis...
Sevmek nasil bir Duygudur bilmek istedim...
Bu Dünya'da kimse sevmiyor... sevilmiyor...
Sevilmedikce ve sevmedikce nasil bilirim ne oldugunu...
Siyer-i Nebi'de gördüm ki Sevmek Uhud ile Bedir Gencleri'ymis...
Kimin Adaletli oldugunu bilmiyorum... anlatin bana...
Bizim yasadiklarimiz Adalet sayilirmi aceba...
Simdi olup bitenleri Adaletlilermi yapiyor...
Buna bile Cevap veren yok...
Cocukken demisdiki Hocamiz „Hz. Ömer'den daha Adaletli yokdu olamaz“...
Merak ettim Hz. Ömer'i... arastirdim... okudum...
Evet bende o Kanaat'a vardim Ömer'den daha Adaletli olamaz kimse...
Ve bu Yasadiklarimiz Adaletten degil Adaletsizlikten geliyor...
Icimdeki Arzulari Dile getirmek istedim...
Nasil yapa bilirim... Kim'den isteye bilirim...
Yüzüm yok gidip baskalarindan kendim icin birseyler istim...
Ayet-i Kerime asiliydi Duvar'da;
'De ki:
„Ben gercekten, Yalnizca Rabbime Dua ediyorum ve O'na hic kimseyi (ve hicbirseyi) Ortak kosmuyorum.“ (Cin Suresi, Ayet 20)
Dogru'ya; eger „El Veliyy“ bulduysam sadece O'ndan isteye bilirim...
Cünkü o gercek Dost'tur...
Aslinda ben kendimi aramisim... Müslümanligimi aramisim...
Onca Soru Isaretlerimi Islam Noktaladi...
Cünkü Islam bir Lezzet'imis...
Bu Lezzet'e varmak en büyük Nimet'imis...
Bir Dost'a ihtiyac duydum...
Sabirla sakince dinleyen, dinledikten sonra beni yargilayacak olan bir Dost'a...
Ibrahim gibi atildim Yollara, ciktim Dost arayisina...
Yollarda Ibrahim'i daha iyi anladim...
Kendime Ibrahimin Rabbini Dost edindim...
„El Veliyy“ Ismini buldum...
O'ndan (c.c.) baska Dost yokmus anladim...
Bir Omuz arayisina daldim...
Öyle bir Omuz olmali ki Basimi yasladigimda Göz Yaslarimdan rahatsiz olmayan...
Ben o Omuzu birakmadikca o beni birakmamali...
Insanlar arasinda bulamadim o Omuz'a Sahip olani...
Kendimi Yerdeki Seccadeye attim...
Anladim Ondan daha anlayisli bir Omuz olamaz bu Dünyada...
Bu öyle bir Omuz ki ben agladica Yaslarimi Sinesine süzüyor...
Alnima Buseler konduruyoru bu Omuz...
„Yar“dima ihtiyacim oldu...
Yükümü hafiflete bilecek bir „Yar“dimciya...
Bir Cift Söz bile olabilirdi...
Kimseler „Yar“dimci olamadi Icimdeki Firtinaya...
Raflar'da aramaya calistim... Yazarlardan „Yar“dim umdum...
Meger en büyük „Yar“dimci Kur'an-i Kerim'mis...
„Dogrusu güldüren ve aglatan O'dur“ (Necm Suresi, Ayet 43)
En büyük "Yar"dimin bu mübarek Kitab'da gizemli oldugunu anladim...
Baskalarindan gercek Hayati ögrenmek istedim...
Kimse paylasmadi Hayatin gercek Yüzünü benimle...
Toz Pembe misali bir Hayat anlattilar...
Hayat Toz Pembe olamaz ki...
Kimseler bana Hayati anlatamdi tam manasiyla...
O'nun (sav) Siyerini hatmeddikten sonra anladim...
Iste O'nun Hayati gercek Hayat'mis...
Yüz Yillardir her Kitab'da aynisi yaziyor...
Degismeyen Hayat Siyer-i Nebi'ymis...
Sevmek nasil bir Duygudur bilmek istedim...
Bu Dünya'da kimse sevmiyor... sevilmiyor...
Sevilmedikce ve sevmedikce nasil bilirim ne oldugunu...
Siyer-i Nebi'de gördüm ki Sevmek Uhud ile Bedir Gencleri'ymis...
Kimin Adaletli oldugunu bilmiyorum... anlatin bana...
Bizim yasadiklarimiz Adalet sayilirmi aceba...
Simdi olup bitenleri Adaletlilermi yapiyor...
Buna bile Cevap veren yok...
Cocukken demisdiki Hocamiz „Hz. Ömer'den daha Adaletli yokdu olamaz“...
Merak ettim Hz. Ömer'i... arastirdim... okudum...
Evet bende o Kanaat'a vardim Ömer'den daha Adaletli olamaz kimse...
Ve bu Yasadiklarimiz Adaletten degil Adaletsizlikten geliyor...
Icimdeki Arzulari Dile getirmek istedim...
Nasil yapa bilirim... Kim'den isteye bilirim...
Yüzüm yok gidip baskalarindan kendim icin birseyler istim...
Ayet-i Kerime asiliydi Duvar'da;
'De ki:
„Ben gercekten, Yalnizca Rabbime Dua ediyorum ve O'na hic kimseyi (ve hicbirseyi) Ortak kosmuyorum.“ (Cin Suresi, Ayet 20)
Dogru'ya; eger „El Veliyy“ bulduysam sadece O'ndan isteye bilirim...
Cünkü o gercek Dost'tur...
Aslinda ben kendimi aramisim... Müslümanligimi aramisim...
Onca Soru Isaretlerimi Islam Noktaladi...
Cünkü Islam bir Lezzet'imis...
Bu Lezzet'e varmak en büyük Nimet'imis...
Dua'ya Sevdali
