İki çocuklu bir aile hafta sonunu piknik yaparak
geçirmeye karar verirler.
Piknik yerine vardıklarında anne yemeği
hazırlarken, çocuklar babalarıyla birlikte yürüyüşe çıkar.
Uzun bir
yürüyüşten sonra oldukça yorulan küçük çocuk yalvarırcasına bakan
gözlerle,
'Babacığım çok yoruldum.
Lütfen beni kucağında taşır mısın?'
der. Baba
'Ben de yorgunum oğlum'' der demez çocuk ağlamaya başlar.
Baba tek kelime etmeden ağaçtan bir dal keser.
Dalı bıçakla biçimlendirip, çocuğa zarar vermeyecek biçimde yontar.
Sonra dalı oğluna verir.
'Al oğlum, sana güzel bir at' der.
Çocuk
sevinçle dal parçasından yontulmuş ata biner ve sıçrayarak, ata
vurarak annesinin yanına doğru gitmeye başlar.
Babasını ve ablasını
geride bırakmıştır bile...
Baba gülerek kızına:
'İşte yaşam budur'
kızım.
Bazen zihnen ya da bedenen kendini çok yorgun hissedeceksin.
İşte o zaman kendine değnekten bir at bul
ve neşe ile yoluna devam et.
Bu at ????
bir arkadaş????
bir şarkı ????
bir çiçek????
bir şiir ????
yada bir çocuğun
tebessümü olabilir. ????
