Kendisiyle gurur duyanın, vicdanının sesini duymasını bekleyemeyiz.
Kendisini büyük görenin, günahlarının büyüklüğünü görmesini bekleyemeyiz.
Kendisini abartanın, acizliğini fark etmesini bekleyemeyiz.
Kendisini düşünenin, insanlara faydalı olmasını bekleyemeyiz.
Kendisini bu dünyaya ait hissedenin, ötelere özlem duymasını bekleyemeyiz.
Kendisini geliştirmeyenin, toplumu değiştirmesini bekleyemeyiz.
Kendisini, kendisine düşman bilmeyenin, gerçek dostu bulabilmesini bekleyemeyiz.
Kendisini bilmeyenin, Rabbi’ni bilmesini bekleyemeyiz.
