- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Gündüzleri gecelere boyarız gün ortasında
Kırılır kanatlarımız/ uçamayız samanyoluna
Karalarız kıra/döke öksüz bir özlem
Zülf-ü yare dokunur bütün şiirler
Hece hece saçılırız da kaldırımlara
Ne yâr anlar meramımızı
Ne de dilimiz söylemeye yeter
Garip türkümüzü
Yırtılıp durur aşkın zarı parmağımızda
Gözler kaçar gözlerimizin değdiği yerden
Karışır gider toprağa tüm bekleyişler
Yarınlara emzik olur gözyaşlarımız
Salkım saçak dökülürüz de gözpınarından
Ne yâr anlar derdimizi
Ne de elimiz kırmaya yeter
Kırılası gururumuzu
Tam orta yerinden sökülür cümlelerimiz
Paramparça olur yazılamayan şiirler
Dökülür gölgemizden acı günahlar
Pusuda bekler bizi kara bir cellat
Yükleriz de kelebek kanadına narin bir sevda
Ne yâr görür rengimizi
Ne de adımlarımız aşmaya yeter
Varılmayan hedefimizi
Vuslatlara inat vedalar doğururuz
Sabah şafaklarından gün sökülürken
Yaşanmamış hayaller dolar ceplerimize
Dudaklarımızı ödünç alır kumrular
Asılı kalır da akasya dallarında hep kavuşmalar
Ne yâr tutar ellerimizi
Ne de kollarımız sarmaya yeter
Kurumuş dallarımızı.
Irfan Özcan...
Kırılır kanatlarımız/ uçamayız samanyoluna
Karalarız kıra/döke öksüz bir özlem
Zülf-ü yare dokunur bütün şiirler
Hece hece saçılırız da kaldırımlara
Ne yâr anlar meramımızı
Ne de dilimiz söylemeye yeter
Garip türkümüzü
Yırtılıp durur aşkın zarı parmağımızda
Gözler kaçar gözlerimizin değdiği yerden
Karışır gider toprağa tüm bekleyişler
Yarınlara emzik olur gözyaşlarımız
Salkım saçak dökülürüz de gözpınarından
Ne yâr anlar derdimizi
Ne de elimiz kırmaya yeter
Kırılası gururumuzu
Tam orta yerinden sökülür cümlelerimiz
Paramparça olur yazılamayan şiirler
Dökülür gölgemizden acı günahlar
Pusuda bekler bizi kara bir cellat
Yükleriz de kelebek kanadına narin bir sevda
Ne yâr görür rengimizi
Ne de adımlarımız aşmaya yeter
Varılmayan hedefimizi
Vuslatlara inat vedalar doğururuz
Sabah şafaklarından gün sökülürken
Yaşanmamış hayaller dolar ceplerimize
Dudaklarımızı ödünç alır kumrular
Asılı kalır da akasya dallarında hep kavuşmalar
Ne yâr tutar ellerimizi
Ne de kollarımız sarmaya yeter
Kurumuş dallarımızı.
Irfan Özcan...
ooo:
