Kıskançlı ın sonu..
Eski krallardan biri, sevdiklerinden birini kendine vezir olarak atar. Bu durumu kabullenmek istemeyenlerden biri, sırf kıskançlıktan adamın hakkında korkunç bir iftiraya atar. Gelip krala:
-Vezir, a zınızın çok çirkin oldu unu iddia ediyor, hatta bana, bir daha yanınıza girdi inde elinde bir mendil ile girece ini ve o mendil ile a zındaki kokuyu kendisinden uzak tutaca ını söylediler.
Kral buna fena halde öfkelenir.
Kıskanç adam, öte yandan vezire gider, onu evine davet ederek, içinde bol so an ve sarmısak bulunan bir yemek yedirir. Sonra kral seni huzuruna ça ırı
yor, deyip veziri kralın yanına yollar.
Kralın huzuruna girince, rahatsız olmaması için mendili ile sarmısak kokan a zını kapatır. Kral, vezirin bu tutumundan, adamın do ru söyledi ine kanaat getirir ve eline vezirin ölüm fermanını taşıyan bir mektup vererek:
-Haydi bu mektubu falan yerdeki valiye götür" diye emreder
Vezir, "Peki" diyerek kralın verdi i mektubu alıp kapıdan dışarı çıkar. İftiracı adam veziri elinde bir mektupla görünce sorar:
-Kral sana ne dedi?
-Hiç, sadece bu mektubu falan valiye götürmemi emretti.
-Sen zahmet etme, ver onu bana, ben götürürüm! der ve içinde ölüm fermanı bulunan mektubu alıp do ru valiye gider.
Vali mektubu açar, okur ve derhal adamın başını vurdurur.
Aradan birkaç gün geçtikten sonra, kral, vezirin sa salim dolaşmakta oldu unu görür ve hayretle sorar:
-Mektubumu sen falan valiye götürüp vermedin mi?
-Hayır, onu falan adam alıp götürdü.
-Sen benim için a zı kokuyor dedin mi?
-O nasıl söz! Ben bunu nasıl söylerim?
-Pekala, neden huzuruma girdi in zaman mendil ile a zını kapadın?
-O adam bana, içinde bol so an ve sarmısak olan bir yemek yedirmişti, a zım dayanılmaz bir şekilde kokuyordu. Sırf sizi rahatsız etmemek için mendilimle a zımı kapadım.
Kral bunu duyunca gerçe i ö renmiş oldu ve vezire karşı eskisinden daha çok sevgi beslemeye başladı.
Eski krallardan biri, sevdiklerinden birini kendine vezir olarak atar. Bu durumu kabullenmek istemeyenlerden biri, sırf kıskançlıktan adamın hakkında korkunç bir iftiraya atar. Gelip krala:
-Vezir, a zınızın çok çirkin oldu unu iddia ediyor, hatta bana, bir daha yanınıza girdi inde elinde bir mendil ile girece ini ve o mendil ile a zındaki kokuyu kendisinden uzak tutaca ını söylediler.
Kral buna fena halde öfkelenir.
Kıskanç adam, öte yandan vezire gider, onu evine davet ederek, içinde bol so an ve sarmısak bulunan bir yemek yedirir. Sonra kral seni huzuruna ça ırı
yor, deyip veziri kralın yanına yollar.
Kralın huzuruna girince, rahatsız olmaması için mendili ile sarmısak kokan a zını kapatır. Kral, vezirin bu tutumundan, adamın do ru söyledi ine kanaat getirir ve eline vezirin ölüm fermanını taşıyan bir mektup vererek:
-Haydi bu mektubu falan yerdeki valiye götür" diye emreder
Vezir, "Peki" diyerek kralın verdi i mektubu alıp kapıdan dışarı çıkar. İftiracı adam veziri elinde bir mektupla görünce sorar:
-Kral sana ne dedi?
-Hiç, sadece bu mektubu falan valiye götürmemi emretti.
-Sen zahmet etme, ver onu bana, ben götürürüm! der ve içinde ölüm fermanı bulunan mektubu alıp do ru valiye gider.
Vali mektubu açar, okur ve derhal adamın başını vurdurur.
Aradan birkaç gün geçtikten sonra, kral, vezirin sa salim dolaşmakta oldu unu görür ve hayretle sorar:
-Mektubumu sen falan valiye götürüp vermedin mi?
-Hayır, onu falan adam alıp götürdü.
-Sen benim için a zı kokuyor dedin mi?
-O nasıl söz! Ben bunu nasıl söylerim?
-Pekala, neden huzuruma girdi in zaman mendil ile a zını kapadın?
-O adam bana, içinde bol so an ve sarmısak olan bir yemek yedirmişti, a zım dayanılmaz bir şekilde kokuyordu. Sırf sizi rahatsız etmemek için mendilimle a zımı kapadım.
Kral bunu duyunca gerçe i ö renmiş oldu ve vezire karşı eskisinden daha çok sevgi beslemeye başladı.