Cenab-i Hak buyuruyor:
"Medine'nin her yanindan üzerlerine saldirilsaydi da, o zaman savasmalari istenseydi, süphesiz hemen savasa katilirlar ve evlerinde pek eglenmezlerdi... Andolsun ki daha önce onlar, sirt cevirip kacmayacaklarina dair Allah'a söz vermislerdi... Allah'a verilen söz mesuliyeti gerektirir!"
(Ahzab, 14,15)
Rasulullah (sav) buyurdular:
"Allah Teala kendi yolunda cihada cikan kimseye, onu sadece benim yolumda cihad, bana iman, benim resullerimi tasdik yola cikarmistir, buyurarak kefil olur. Allah, o kimseyi sehid olursa cennete koymaya, gazi olursa manevi ecre ve dünyalik ganimete kavusmus olarak, evine döndürmeye kefil olmustur. Muhammed'in canini kudretiyle elinde tutan Allah'a yemin ederim ki, Allah yolunda acilan bir yara, kiyamet gününde acildigi gündeki sekliyle gelir: Rengi kan rengi, kokusu misk kokusudur..." (Müslim, Imare 103. Buhari, Cihad 7)
Ümmü Seleme (ranha) validemiz der ki:
"Hendek'te Rasulullah ile birlikte bulundum. Orada ve bulundugu diger yerlerde kendisinden hic ayrilmadim. Allah Rasulü hendegi bizzat beklemekte idi. O sirada siddetli bir soguga tutulmustuk. Rasulullah (sav)'e bakiyordum. Namaza durmustu. Sonra gidip bir müddet hendege dogru bakti ve:
"–Sunlar herhalde müsriklerin süvarileridir, hendegi dolasiyorlar! Onlara karsi koyacak kim var?" buyurdu. Daha sonra:
"–Ey Abbad bin Bisr!" diye seslendi. Abbad (ra):
"–Lebbeyk: Buyur ya Rasulallah!" dedi.
Rasul-i Ekrem Efendimiz ona:
"–Yaninda kimse var mi?" diye sordu.
Abbad (ra):
"–Evet! Ben ve ashabinizdan bazilari, cadirinizin cevresinde bulunuyoruz!" dedi.
Rasulullah (sav):
"–Arkadaslarinla birlikte gidip hendek boyunca dolas! Su görünen süvariler herhalde düsman süvarilerindendir, sizin icin dolasiyorlar, gafletinizden yararlanarak ansizin baskin yapip bazilarinizi öldürmeyi umuyorlar!" buyurdu ve:
"Ey Allah'im! Onlarin serlerini bizden uzaklastir! Onlara karsi bize yardim et ve bizi onlara galip kil! Bizi, Sen'den baska galip kilacak yoktur!" diye dua etti.
Abbad bin Bisr (ra), arkadaslariyla birlikte gitti. O sirada müsriklerin reisi Ebu Süfyan, bir süvari birligiyle hendegin dar yerini dolasiyordu. Müslümanlar oraya yetistiler, onlari tas ve oka tuttular. Ben de onlarla birlikte durdum, müsrik süvarilerine tas ve ok attik. Nihayet onlari zayiflattik, yiprattik. Bir müddet sonra bozuldular ve yerlerine dönmek zorunda kaldilar. Rasulullah'in yanina döndügüm zaman, kendisini namazda buldum… Allah, Abbad bin Bisr'e rahmet etsin! O her zaman Allah Rasulü'nün cadirini bekleyen ashabdandi." (Vakidi, II, 464)
( Hz. Muhammed Mustafa (sav) - Medine Deveri II )
Cenab-i Hak, naklettigimiz bu hadis-i serifin hürmetine cümlemize sehitlik makamini ihsan etsin.... Sehitligi bizlere sevdirsin, O'nun dini ugrunda canini feda eden bahtiyarlar zümresine bizleri de dahil eylesin!
...Salatu Selam Ile...
...Fi Emanillah...
"Medine'nin her yanindan üzerlerine saldirilsaydi da, o zaman savasmalari istenseydi, süphesiz hemen savasa katilirlar ve evlerinde pek eglenmezlerdi... Andolsun ki daha önce onlar, sirt cevirip kacmayacaklarina dair Allah'a söz vermislerdi... Allah'a verilen söz mesuliyeti gerektirir!"
(Ahzab, 14,15)
Rasulullah (sav) buyurdular:
"Allah Teala kendi yolunda cihada cikan kimseye, onu sadece benim yolumda cihad, bana iman, benim resullerimi tasdik yola cikarmistir, buyurarak kefil olur. Allah, o kimseyi sehid olursa cennete koymaya, gazi olursa manevi ecre ve dünyalik ganimete kavusmus olarak, evine döndürmeye kefil olmustur. Muhammed'in canini kudretiyle elinde tutan Allah'a yemin ederim ki, Allah yolunda acilan bir yara, kiyamet gününde acildigi gündeki sekliyle gelir: Rengi kan rengi, kokusu misk kokusudur..." (Müslim, Imare 103. Buhari, Cihad 7)
Ümmü Seleme (ranha) validemiz der ki:
"Hendek'te Rasulullah ile birlikte bulundum. Orada ve bulundugu diger yerlerde kendisinden hic ayrilmadim. Allah Rasulü hendegi bizzat beklemekte idi. O sirada siddetli bir soguga tutulmustuk. Rasulullah (sav)'e bakiyordum. Namaza durmustu. Sonra gidip bir müddet hendege dogru bakti ve:
"–Sunlar herhalde müsriklerin süvarileridir, hendegi dolasiyorlar! Onlara karsi koyacak kim var?" buyurdu. Daha sonra:
"–Ey Abbad bin Bisr!" diye seslendi. Abbad (ra):
"–Lebbeyk: Buyur ya Rasulallah!" dedi.
Rasul-i Ekrem Efendimiz ona:
"–Yaninda kimse var mi?" diye sordu.
Abbad (ra):
"–Evet! Ben ve ashabinizdan bazilari, cadirinizin cevresinde bulunuyoruz!" dedi.
Rasulullah (sav):
"–Arkadaslarinla birlikte gidip hendek boyunca dolas! Su görünen süvariler herhalde düsman süvarilerindendir, sizin icin dolasiyorlar, gafletinizden yararlanarak ansizin baskin yapip bazilarinizi öldürmeyi umuyorlar!" buyurdu ve:
"Ey Allah'im! Onlarin serlerini bizden uzaklastir! Onlara karsi bize yardim et ve bizi onlara galip kil! Bizi, Sen'den baska galip kilacak yoktur!" diye dua etti.
Abbad bin Bisr (ra), arkadaslariyla birlikte gitti. O sirada müsriklerin reisi Ebu Süfyan, bir süvari birligiyle hendegin dar yerini dolasiyordu. Müslümanlar oraya yetistiler, onlari tas ve oka tuttular. Ben de onlarla birlikte durdum, müsrik süvarilerine tas ve ok attik. Nihayet onlari zayiflattik, yiprattik. Bir müddet sonra bozuldular ve yerlerine dönmek zorunda kaldilar. Rasulullah'in yanina döndügüm zaman, kendisini namazda buldum… Allah, Abbad bin Bisr'e rahmet etsin! O her zaman Allah Rasulü'nün cadirini bekleyen ashabdandi." (Vakidi, II, 464)
( Hz. Muhammed Mustafa (sav) - Medine Deveri II )
Cenab-i Hak, naklettigimiz bu hadis-i serifin hürmetine cümlemize sehitlik makamini ihsan etsin.... Sehitligi bizlere sevdirsin, O'nun dini ugrunda canini feda eden bahtiyarlar zümresine bizleri de dahil eylesin!
...Salatu Selam Ile...
...Fi Emanillah...
Son düzenleme:
