- Üyelik Tarihi
- 2 Eyl 2005
- Mesajlar
- 2,975
- Aldığı Beğeniler
- 2
Günlerden bir gün, köylerden birinde, adamın birinin eşe i, kuyunun birine düşmüş. Niye düşer, nasıl düşer sormayın. Eşek bu. Düşmüş işte. Belki kör bir kuyuydu, a zı tahtayla kapatılmıştı.
belki, üzerine de toprak dökülmüştü. Zamanla tahta çürüdü, zayıfladı, toprakta biten otları yemek isteyen eşe in a ırlı ını çekemedi ve güm.
Hayvancık saatlerce acı içinde kıvrandı, ba ırdı kendi dilinde. Ayıptır söylemesi, anırdı yani. Sesini duyan sahibi gelip baktı ki vaziyet kötü.
Zavallı eşe i kuyunun dibinde melul mahzun bakınıyor. Üstelik yaralanmış.
Karşılaştı ı bu durumda kendini eşe i kadar zavallı hisseden adamca ız köylüleri yardıma ça ırdı. Ne yapsak, ne etsek, nasıl çıkarsak soruları havada kaldı.
Sonunda karar verildi ki kurtarmak için çalışmaya de mez. Tek çare, kuyuyu toprakla örtmek.
Ellerine aldıkları küreklerle etraftan kuyunun içine toprak attılar.
Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları, her seferinde silkinerek dibe döktü.
Ayaklarının altına aldı ı toprak sayesinde her an biraz daha yükseldi ve sonunda yukarıya kadar çıkmış oldu. Köylüler a zı açık bakakaldı.
* * *
Hayat, bazen bizim de üzerimize abanır.
(Ne bazeni, ço u zaman.)
Toz toprakla örtmeye çalışanlar çok olur.
Bunlarla başetmenin tek yolu, yakınıp sızlanmak de il, düşünüp silkinmek ve kurtulmak, aydınlı a adım atmaktır.
Kör kuyuda olsak bile...
belki, üzerine de toprak dökülmüştü. Zamanla tahta çürüdü, zayıfladı, toprakta biten otları yemek isteyen eşe in a ırlı ını çekemedi ve güm.
Hayvancık saatlerce acı içinde kıvrandı, ba ırdı kendi dilinde. Ayıptır söylemesi, anırdı yani. Sesini duyan sahibi gelip baktı ki vaziyet kötü.
Zavallı eşe i kuyunun dibinde melul mahzun bakınıyor. Üstelik yaralanmış.
Karşılaştı ı bu durumda kendini eşe i kadar zavallı hisseden adamca ız köylüleri yardıma ça ırdı. Ne yapsak, ne etsek, nasıl çıkarsak soruları havada kaldı.
Sonunda karar verildi ki kurtarmak için çalışmaya de mez. Tek çare, kuyuyu toprakla örtmek.
Ellerine aldıkları küreklerle etraftan kuyunun içine toprak attılar.
Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları, her seferinde silkinerek dibe döktü.
Ayaklarının altına aldı ı toprak sayesinde her an biraz daha yükseldi ve sonunda yukarıya kadar çıkmış oldu. Köylüler a zı açık bakakaldı.
* * *
Hayat, bazen bizim de üzerimize abanır.
(Ne bazeni, ço u zaman.)
Toz toprakla örtmeye çalışanlar çok olur.
Bunlarla başetmenin tek yolu, yakınıp sızlanmak de il, düşünüp silkinmek ve kurtulmak, aydınlı a adım atmaktır.
Kör kuyuda olsak bile...
mukemmel yaa nerden buldun bunları
