Yeniden Doğuş

Baharı bekleyen yaralı bülbül
Gül üstüne rahmet yağar, sabreyle.
Karanlık gecenin bir gündüzü var
Gün doğmadan neler doğar, sabreyle.


Düştüm sonu tükenmeyen bir yola
Oldun kara talih başıma belâ
Yerlere göklere sığmayan Mevlâ
Kulunun kalbine sığar, sabreyle.


Ey Hasretî okudun mu künyeyi
Atalar da böyle savdı dünyayı
Arayan Mevlâyı, azan belâyı
Herkes ettiğini bulur, sabreyle.

Gel gönül güvenme köşke saraya
Gül aşlayıp gülün dermemek de var.
Can incitme, melhem eyle yaraya
Bir gördüğün bir de görmemek de var.


Bir gizli düğüm var ta bidayette
Levh-i Mahfuz böyle yazmış ayette
Yiğit olan düşer kalkar hayatta
İnsan bir kararda durmamak da var.


Dinlemek altındır, konuşmak gümüş
Çınar ağacında olur mu yemiş
Gelin ata bindi ya nasip demiş
Yâr ile murada ermemek de var.


Neye yarar dipsiz tava, boş çanak
İster ileri git, ister geri bak
Bir bakarsın han yıkılmış hancı yok
Kervan menziline varmamak da var.


Hasretî seni de yaktı mı Leylâ
Derdi başına dert gelene söyle
Harunu Karunu bir hesap eyle
Servetin sefasın sürmemek de var.
Aşık Hasreti​