"Ve üzüntün hafiflediğinde (zaman bütün acıları hafifletir) beni tanımış olmak hep seni mutlu edecek, dostum olarak kalacaksın. Benimle gülmek isteyeceksin. Bunun için de arada bir pencereni açacaksın... Dostların gökyüzüne bakıp bakıp güldüğünü görünce çok şaşıracaklar! Onlara 'yıldızlar hep güldürür beni!' diyeceksin.. Deli olduğunu düşünecekler. "
Ve sonrasinda birgün o yildizlardan biri olacagina inanmak/ümit etmek ve bilmek dünyaya katlanmanin sabretmenin kimbilir belkide en gercek sebebi.. iyiki de diyorsun iyiki de adina dünya denilen cehennemin bir sonu var..Ne güzeldir ki yildizlara gülümserken, ardinda sana da gülümseyebilecek yürekler birakmak..
-Küçük Prens [ Saint Exupery ] ]
