Yeniden Doğuş

KUR'AN'DA RABITANIN DELİLİ

Tasavvuf büyükleri, rabıtanın özü itibariyle şu ayetlere dayandığını belirtmişlerdir:
Ey iman edenleri Allah'tan korkun ve sadık kullarımla beraber olun. (Tövbe, 119.)
Ey iman edenleri Allah'tan korkun, O'na yaklaşmaya vesile arayın. Onun yolunda mücahede edin ki kurtuluşa eresiniz. (Maide, 35.)
Her iki ayet de bize takvayı emretmektedir. Takvayı elde etmek için birinci ayette Allah'ın sadık kulları ile beraberlik emredilmiş; ikinci ayette ise takva yoluna sevk edecek bir vesileye yapışılması ve nefsi terbiye için bütün yolların denenmesi istenmiştir.
Allah'ın sadık kulları ile beraberlik ya beden ile ya da kalp ile olur. Asıl mesele onlarla Allah yolunda kalp ile beraber olmaktır. Beden ile beraberlik bundan sonra fayda verir.
İşte rabıta, Allahu Teala'nın sadık kulu ve kâmil dostu olan mürşid ile kalp, gönül, hayal, sevgi, fikir, bedenle beraber olmaktır.​

​

KUR'AN'DA RABITANIN DELİLİ-2

Kendisine rabıta yapılacak mürşid, Hz. Resûlullah'ın gerçek varisi, manevî tasarruf sahibi, icazetli bir kimse olmalıdır.
İşte müridin böyle bir kâmil mürşide kalbini bağlayıp, huzurunda ve gıyabında onun suret ve ruhaniyetini hayaline almaya, onu kendisi ile birlikte düşünerek, yanındayken takındığı tavrı, uzağında iken de sürdürmeye rabıta denir.
Rabıtaya devam eden mürid, zamanla vasıtayı terk eder, asıl vazifesi ile meşgul olur.
Rabıtanın hedefi, müridi fenafillah makamına yükseltmektir. Bu makam, ihsan mertebesi olup, Yüce Allah'ı görüyormuş gibi O'na kulluk yapma makamıdır. Mürşid, bu makama ulaştırdığı müridini Allahu Teala'ya emanet eder, aradan çekilir. Artık rabıta, murakabeye döner.
Murakabe, her yerde ve her şeyde Allahu Teala'nın azametini müşahede etmektir.​