Küresel ekonomik krizde Müslümanların hiç mi payı yok?
Yıllar önce bir öğretmenimiz sınıfta şöyle konuşmuştu: "Hepimiz birbirimize benziyoruz. Hepimiz korkunç bir materyalizme (maddeciliğe) sürükleniyoruz.
Şeref, şan, fazilet, ahlak... Aklımıza ne gelirse hepsi parada aranıyor ve aranacak. Bu hal, bencillik denilen egoizmi doğuracak. Herkes kendini düşünürken, herkes herkesten zarar görecek.
Büyük huzursuzluklar, maddecilik yolunun sonunda bizi beklemektedir.
Hanginiz zengin olmak istemiyorsunuz?
Tek gayeniz para kazanmak değil mi? Kafanızdaki her şey parada düğümlenip, parada çözülmüyor mu? Sanki parayla ilgisi olmayan şey, sizinle de ilgili değil... Bu yüzden zenginlere kızmaya hakkınız yok. Sizin kavuşmak istediğiniz noktaya onlar biraz erken ulaşmış.
Yarın siz de paraya ulaşacaksınız. Siz zengin, başkaları fakir olacak, aldırmayacaksınız...
Âşığın gözü körmüş; siz de paranın âşığısınız; fakiri göremezsiniz."
Aradan yıllar geçti. Gerçekten de hocamızın anlattıklarını o anda pek anlayamamıştım. Fakat her geçen yıl, o konuşmayı açıklığa kavuşturdu.
Yılar gelip geçtikçe, hocamın cümleleri, hafızamda canlandı, çok daha iyi anladım. Şimdi bu acı gerçeği hocam kadar, belki daha fazla anlamış durumdayım...
Nasıl ki Kays, sevdiği Leyla için çıldırdı ise nasıl ki Kerem, sevgilisi Aslı'nın ateşine yandı ise nasıl ki Ferhat, sevdiği için dağlara düşüp hayatını kaybetti ise aynı şekilde maddeci insanların sevgilisi de paradır. Parayı sevenlerin kimisi yanacak, kimisi çıldıracak ve kimisi de dağlardaki yalnızlığı şehirlerdeki hayata tercih edecek fakat bulamayacak. Çünkü sevgili bulmak kolay, ayrılmak zordur.
Şuurlu Müslüman, kasasındaki parayı değil, hayra harcadığını sever. Paraya hâkim olmayan Müslüman da, çoğu kere zengin fakat kötü kimselere işçi veya memur olurlar.
Küresel ekonomik krizde Müslümanların payı yok mu?
Ekonomik krizin sebebi, faizdir. Müslümanlar, aralarındaki emniyeti tesis edip, maharetlerini artırıp şirketler kurabilirse, sadece dindarlar değil, dindar olmayan Müslümanlar bile, bu şirketlere katılıp faiz belasından kurtulacaktır. Kabahat az çok herkeste...
Halka açık şirket kuramayan, bu şirketleri çalıştırmayan, kâr dağıtamayan ve şirketlere ortak olmayan her Müslüman, bunun vebalini omuzlarında taşımaktadır.
Çocuklarımızın İslam'a uygun işyerlerinde çalışmasını istiyorsak, İslam'a uygun işyerlerini biz kurmalıyız. Aslında hiç kimseden şikâyetçi olmaya hakkımız yok. Evvela kendi kusurlarımızı ve noksanlarımızı görüp, onları düzeltmek gerek.
12 Aralık 2009, Cumartesi
Hekimoğlu İsmail
Yıllar önce bir öğretmenimiz sınıfta şöyle konuşmuştu: "Hepimiz birbirimize benziyoruz. Hepimiz korkunç bir materyalizme (maddeciliğe) sürükleniyoruz.
Şeref, şan, fazilet, ahlak... Aklımıza ne gelirse hepsi parada aranıyor ve aranacak. Bu hal, bencillik denilen egoizmi doğuracak. Herkes kendini düşünürken, herkes herkesten zarar görecek.
Büyük huzursuzluklar, maddecilik yolunun sonunda bizi beklemektedir.
Hanginiz zengin olmak istemiyorsunuz?
Tek gayeniz para kazanmak değil mi? Kafanızdaki her şey parada düğümlenip, parada çözülmüyor mu? Sanki parayla ilgisi olmayan şey, sizinle de ilgili değil... Bu yüzden zenginlere kızmaya hakkınız yok. Sizin kavuşmak istediğiniz noktaya onlar biraz erken ulaşmış.
Yarın siz de paraya ulaşacaksınız. Siz zengin, başkaları fakir olacak, aldırmayacaksınız...
Âşığın gözü körmüş; siz de paranın âşığısınız; fakiri göremezsiniz."
Aradan yıllar geçti. Gerçekten de hocamızın anlattıklarını o anda pek anlayamamıştım. Fakat her geçen yıl, o konuşmayı açıklığa kavuşturdu.
Yılar gelip geçtikçe, hocamın cümleleri, hafızamda canlandı, çok daha iyi anladım. Şimdi bu acı gerçeği hocam kadar, belki daha fazla anlamış durumdayım...
Nasıl ki Kays, sevdiği Leyla için çıldırdı ise nasıl ki Kerem, sevgilisi Aslı'nın ateşine yandı ise nasıl ki Ferhat, sevdiği için dağlara düşüp hayatını kaybetti ise aynı şekilde maddeci insanların sevgilisi de paradır. Parayı sevenlerin kimisi yanacak, kimisi çıldıracak ve kimisi de dağlardaki yalnızlığı şehirlerdeki hayata tercih edecek fakat bulamayacak. Çünkü sevgili bulmak kolay, ayrılmak zordur.
Şuurlu Müslüman, kasasındaki parayı değil, hayra harcadığını sever. Paraya hâkim olmayan Müslüman da, çoğu kere zengin fakat kötü kimselere işçi veya memur olurlar.
Küresel ekonomik krizde Müslümanların payı yok mu?
Ekonomik krizin sebebi, faizdir. Müslümanlar, aralarındaki emniyeti tesis edip, maharetlerini artırıp şirketler kurabilirse, sadece dindarlar değil, dindar olmayan Müslümanlar bile, bu şirketlere katılıp faiz belasından kurtulacaktır. Kabahat az çok herkeste...
Halka açık şirket kuramayan, bu şirketleri çalıştırmayan, kâr dağıtamayan ve şirketlere ortak olmayan her Müslüman, bunun vebalini omuzlarında taşımaktadır.
Çocuklarımızın İslam'a uygun işyerlerinde çalışmasını istiyorsak, İslam'a uygun işyerlerini biz kurmalıyız. Aslında hiç kimseden şikâyetçi olmaya hakkımız yok. Evvela kendi kusurlarımızı ve noksanlarımızı görüp, onları düzeltmek gerek.
12 Aralık 2009, Cumartesi
Hekimoğlu İsmail
