- Üyelik Tarihi
- 23 Haz 2010
- Mesajlar
- 5,705
- Aldığı Beğeniler
- 14,607
- Takım
- Galatasaray
İti çakalı bir yana bırakıp düşünme zamanı. Bırakın kafir kafirligini yapsın. Cennete inanmakla cennete gideceğimizi mi zannediyorsunuz?
Kuşatma günlerini fırsata çevirmeye ne dersiniz ?
Vahşetin Çağrısı ve Ademden Önce romanlarını yazan Jack London'un öngördüğü dünyadayız. Herkes mayasında olanı, hayatta kalmayı konuşuyor. Alışkanlıklar bir kenara atıldı. Mayamızda ne varsa onlar ortaya çıkıyor.
Yaşlılar için zombi gibi davranıyoruz. Oysa bu virüsü, bu dünyayı, bu şekle getirenler yaşlılar değil. Gelini evden kovan adam camiye, kahveye gidiyordu. Şimdi gidecek yeri yok mezardan başka; ve ölülermiş gibi, cüzzamlılarmış (burada telefon cüzdanlılar, diye düzeltiyor yazımı. Bu kadar kapital tanrısına tapıyoruz işte.) gibi davranıyoruz yaşlılara.
Sahi, sevdiğiniz bir insanın bu virüse yakalandığını düşünemeyecek kadar beyinsiz misiniz? Hayatın sonsuz olduğunu düşünecek kadar mal mısınız?
Insanoğlunun tüm birikimleri gidiyor... âdeta tarih, sanat, kültür, din... hepsini bir kenara atıp, gelenekten yoksun sadece güçlülerin yaşaması gerektiğine inanan darwinci ordusu gibi yazıp çizip konuşuyoruz.
Bir kriz anında demek ki helvadan putlarını yiyecek olan müşrikleriz.
Sözüm inananlara: Musa on mucize gösterdi Yahudilere. Dağdan indiğinde altın (...) buzağıya taptıklarını gördü. Bu sınama günlerinden sonra kaç inanan inzivadan dönen derviş gibi davranacak? Alışkanlıklarımız ve paraya mı döneceğiz?
Yaşamak için öldür, diye öğrenenlere inat, yaşatmaya bakabilecek miyiz ?
İman ve islâm olmak belki de en çok bugünlerde belli edecek özünü.
Devlet dili, sistem dili değil insani ve islami olanın dili gerekli kriz zamanlarında. Bu darlık bittiğinde eğer alışkanlıklarımızın çocuğu olmaya devam edeceksek bizim inandığımız kader kader değil; Allah Allah değil.
(Ey iman edenler, iman edin !)
Bu hengâme bittiğinde gerçekten bugünleri düşünerek, iliklerine kadar hissederek çıkanlardan dervişler ve zorbalar türeyecek. Bir kısmı hücrelerine kadar inanacak; bir kısmı ise hayatı somururcasına bitirmeye çalışacak.
Truva gibi Gazze gibi oldu dünya. Dışarda bir düşman var. Savaş ve ölüm mukadder. Ama kolay kolay kimse hayatını yargılamıyor. Hala, şu söyle demiş bu böyle demiş.... hiçbir Gazzeli hiçbir Truvalı hiçbir dünyalı suçu kendinde aramıyor.
Bir panik verdiler... belki bu panik insanın lehine dönebilir. Yalanların, fazlalıkların, paraya tapınmanın ( dedim bilgisayar yapılmasın diye düzeltti. Bu dünya tapacak birşey görmüyor kendine.) kenara atılmasına sebep olur.
Alışkanlıklarınızı özlüyorsunuz değil mi ?
Bizim alışkanlıklarımız başka acıları görmemek üzerineydi.
Bizim cennete inanıyor olmamız cennete gideceğimiz anlamına gelmez.
Virüs herkese adil bir düşünme payı veriyor: Gemide acz içindeyken Allah'a sığınanların felaketten sonra Allahı ve adaleti unuttuğunu unutmayalım.
Kötülüğü
Hastalığı
Kendinen öte görenler, başkalarının başına geleni kendi başına hiç gelmeyecek zannedenler, kendini ilahi olarak ayrıcalıklı zannedenler, eleştirilen her şeyi kendine yakıştırmayanlar da bilmeli ki asıl şimdi hepimiz aynı gemideyiz ve inandıklarımıza inanalım
Allahı en çok biz sevdik, adaleti en çok biz istedik, en çok biz hayat orucu tuttuk... Peki. Sevgimiz için, adalet için ne yaptık? Kuşatma zamanları kafire laf yetiştirmeyi bırakıp, hiç akletmez misiniz ? diyen sese kulak verip, külahı önümüze koymalıyız diye düşünüyorum.
Her türlü temizliğin coştuğu şu günlerde yüreğimizi de temizlemek zamanıdır... Yoksa gemiden kurtulunca felaketi unutan gafillerden olmamak elde değil.
Algı'dan bilgiye; alışkanlıklardan imana dönmenin belki de tam zamanı.
Firavun'un beynine sinek ulaşmadan evvel Allah'a az dua etmemişti.
...
Sahi, ihtiyarlara geçit vermeyen bu dünyada mülteciler, çocuk ölümleri ve etik ahlak dersleri bangır bangır verilirken it telef eder gibi öldürülen insanlar vardı...
Z, BULDUK
Kuşatma günlerini fırsata çevirmeye ne dersiniz ?
Vahşetin Çağrısı ve Ademden Önce romanlarını yazan Jack London'un öngördüğü dünyadayız. Herkes mayasında olanı, hayatta kalmayı konuşuyor. Alışkanlıklar bir kenara atıldı. Mayamızda ne varsa onlar ortaya çıkıyor.
Yaşlılar için zombi gibi davranıyoruz. Oysa bu virüsü, bu dünyayı, bu şekle getirenler yaşlılar değil. Gelini evden kovan adam camiye, kahveye gidiyordu. Şimdi gidecek yeri yok mezardan başka; ve ölülermiş gibi, cüzzamlılarmış (burada telefon cüzdanlılar, diye düzeltiyor yazımı. Bu kadar kapital tanrısına tapıyoruz işte.) gibi davranıyoruz yaşlılara.
Sahi, sevdiğiniz bir insanın bu virüse yakalandığını düşünemeyecek kadar beyinsiz misiniz? Hayatın sonsuz olduğunu düşünecek kadar mal mısınız?
Insanoğlunun tüm birikimleri gidiyor... âdeta tarih, sanat, kültür, din... hepsini bir kenara atıp, gelenekten yoksun sadece güçlülerin yaşaması gerektiğine inanan darwinci ordusu gibi yazıp çizip konuşuyoruz.
Bir kriz anında demek ki helvadan putlarını yiyecek olan müşrikleriz.
Sözüm inananlara: Musa on mucize gösterdi Yahudilere. Dağdan indiğinde altın (...) buzağıya taptıklarını gördü. Bu sınama günlerinden sonra kaç inanan inzivadan dönen derviş gibi davranacak? Alışkanlıklarımız ve paraya mı döneceğiz?
Yaşamak için öldür, diye öğrenenlere inat, yaşatmaya bakabilecek miyiz ?
İman ve islâm olmak belki de en çok bugünlerde belli edecek özünü.
Devlet dili, sistem dili değil insani ve islami olanın dili gerekli kriz zamanlarında. Bu darlık bittiğinde eğer alışkanlıklarımızın çocuğu olmaya devam edeceksek bizim inandığımız kader kader değil; Allah Allah değil.
(Ey iman edenler, iman edin !)
Bu hengâme bittiğinde gerçekten bugünleri düşünerek, iliklerine kadar hissederek çıkanlardan dervişler ve zorbalar türeyecek. Bir kısmı hücrelerine kadar inanacak; bir kısmı ise hayatı somururcasına bitirmeye çalışacak.
Truva gibi Gazze gibi oldu dünya. Dışarda bir düşman var. Savaş ve ölüm mukadder. Ama kolay kolay kimse hayatını yargılamıyor. Hala, şu söyle demiş bu böyle demiş.... hiçbir Gazzeli hiçbir Truvalı hiçbir dünyalı suçu kendinde aramıyor.
Bir panik verdiler... belki bu panik insanın lehine dönebilir. Yalanların, fazlalıkların, paraya tapınmanın ( dedim bilgisayar yapılmasın diye düzeltti. Bu dünya tapacak birşey görmüyor kendine.) kenara atılmasına sebep olur.
Alışkanlıklarınızı özlüyorsunuz değil mi ?
Bizim alışkanlıklarımız başka acıları görmemek üzerineydi.
Bizim cennete inanıyor olmamız cennete gideceğimiz anlamına gelmez.
Virüs herkese adil bir düşünme payı veriyor: Gemide acz içindeyken Allah'a sığınanların felaketten sonra Allahı ve adaleti unuttuğunu unutmayalım.
Kötülüğü
Hastalığı
Kendinen öte görenler, başkalarının başına geleni kendi başına hiç gelmeyecek zannedenler, kendini ilahi olarak ayrıcalıklı zannedenler, eleştirilen her şeyi kendine yakıştırmayanlar da bilmeli ki asıl şimdi hepimiz aynı gemideyiz ve inandıklarımıza inanalım
Allahı en çok biz sevdik, adaleti en çok biz istedik, en çok biz hayat orucu tuttuk... Peki. Sevgimiz için, adalet için ne yaptık? Kuşatma zamanları kafire laf yetiştirmeyi bırakıp, hiç akletmez misiniz ? diyen sese kulak verip, külahı önümüze koymalıyız diye düşünüyorum.
Her türlü temizliğin coştuğu şu günlerde yüreğimizi de temizlemek zamanıdır... Yoksa gemiden kurtulunca felaketi unutan gafillerden olmamak elde değil.
Algı'dan bilgiye; alışkanlıklardan imana dönmenin belki de tam zamanı.
Firavun'un beynine sinek ulaşmadan evvel Allah'a az dua etmemişti.
...
Sahi, ihtiyarlara geçit vermeyen bu dünyada mülteciler, çocuk ölümleri ve etik ahlak dersleri bangır bangır verilirken it telef eder gibi öldürülen insanlar vardı...
Z, BULDUK
