Yeniden Doğuş

Lal olaydim lal olaydim
Yar agzinda dil olaydim
Bir i$tahla güldügünde bal olaydim

Al yanakli güller verdim
Bir buse almadim lebbden.
Elimde gül izi kaldi
Ku$kuya dü$tüm kendimden.

Lal olaydim...
Yutkundu gözlerinden yanagina akan soguk gözya$lari ile. Ve türkü yarida kaldi. Lal idi $imdi Gönül.
Öfkesinin diline sigmadigi bir gecenin hüznünde evin balkonu bir ucurum kenari olmu$tu Gönüle. Gönül lal olsaydi yine. Lal olsaydi git demeden önce , lal olsaydi bahcedeki yetim cicekler dinlemeseydi bu türküyü. Bahce $imdi yetim.

Gülü yoktu artik. Bu bahce ilk kez solgundu. Gülleri büyüten ya$lar yine vardi gülü yoktu. Gönül ilk kez lal olamami$ ve git demi$ti bir hoyrat güle.
Yillarin verdigi güc ile büyüttügü gülü ayriligin e$indeydi Gönülün. Önce git diyemedi sonra dedi, git.
Gönül bahcesinin en güzel yerinde cicekler yeti$tirmi$ti. Her dost sohbeti bu ciceklerin yani ba$inda olmu$tu. Bu cicekler $ahitti mutlu günlere gizli a$klara edep haya anlarina. Bu cicek bahcesi Gönüldü, Gönülün ömrü ,
$ahidi idi.

***

Sohbahar geldi. Yaza inat bahcede birkac gül. Biri gelen dosta boyun bükmü$.

Ey dost hani bu bahcede mahrem gibi güzeldi. El degmesindi.
Hani bu bahce yüregi idi Gönülün. Yürek incinmesindi.

Ey gül hani sen dört mevsim solmayacaktin bu bahcede
Hani suyun bereketin güne$in bu yürekti.
Kime meyl bu boyun bükü$.
Kime gidi$.
Hani cicekler bir yana sen her yana idin.
Nereye bu gidi$.

***
Lal olaydim...
Yutkundu gözlerinden yanagina akan soguk gözya$lari ile. Ve türkü yarida kaldi. Lal idi $imdi gönül.



Lal olaydim lal olaydim
Göz ya$lari degdiginde sonbahar gibi solaydim.

***

Gül dost elinde solmakta
Gönül bir ucurumda lal olmakta.

Talip Sevilay​