Madem baktın, can asasını tebessümle bırakan İsmail’i gör;
Ve dertlerin okyanusunda bir damalaya dönüşen Yakub’u,
Ateş kraterinde terinden gül damlayan İbrahim’i,
Ağır ağır başı kesilen Yahya’yı,
Acıdan zarı zarı titreyen Zekeriya’yı,
Cevrü cefa içindeki İsa’yı,
Perdeler arkasında kederle bekleyen Meryem’i,
Yalnızlığını, çaresizliğini sabırla gizleyen Asiye’yi,
Kuyudaki, pazardaki, zindandaki yaslı Yusuf’u,
İstihza ve kinle incitilen Muhammed (asv)’i gör…
Gel gör ki; zemzemi kurutulmuş bir Hacer’sin sen,
Gör ki; mumu söndürülmüş gözleri buğulu bir pervanesin sen…
Münire Daniş
