Yeniden Doğuş

Varsın zulum butun dunyayı sarsın
Varsın sevincler de başka bahara kalsın.
Madem ölüm bir defa gelecek,
O da neden Allah için olmasın.

Her yer karanlık oldu kalplere nefret doldu
On dört asırlık nura söyler misin ne oldu
Beyaz küheylanıyla akıncı da kayboldu

Beşikte torunuyla nineler de a larmış
Gözyaşı deryaları dolar dolar ça larmış

Namazgahta ihtiyar birkaç adam duruyor
Minarede garip ses bilinmez ki ne diyor
Paslı hançer imanı yüre inden vuruyor

Hazan mevsimi şimdi gülistanlarsa solmuş
Cennet-asa baharlar çoktan beri kaybolmuş

İlahi kelam vardı: "Nurum tamamlanacak!"
O gün gelecek elbet ancak ne gün olacak
İnleyen mazlumların ahı nasıl duracak

Her yerde hüzün varken gözyaşıyla O geldi
Yüre e huzur verip karanlıkları deldi

Şafak atıyor şimdi hüzünlere elveda
Her yerde aynı beste kalplerde aynı sevda
Raks ediyor kainat meleklerse duada

Her yer nurlarla doldu bak tan yeri a armış
Semadan yeryüzüne ışık böyle ya armış

Eller semaya açık diller kutlu duada
Da lar aşk erlerine şimdi selam durmada
Işık ya ıyor artık gece erdi miada

Gözyaşıyla sulanan tohumlar başak verdi
Gökkuşa ı rengini bak yüreklere serdi

Kalplerin coşkunlu u asrı saadete denk
Heryerde güzellik var ve her gönülde mihenk
Bahar gelmiş ülkeme çiçekler renk renk

Beyaz küheylanıyla akıncı bak duruyor
Mahmuzlamış atını şimdi şaha kalkıyor

Bugünün hasretiyle yanıp biten yi itler
Tam visale ererken söyler misin nerdeler
Onlar gülistanlarla dopdolu bir yerdeler

Izdırabı çekerek gittiler bu diyardan
Soluklar taşıdılar ülkeme maveradan

Ey esatir kokulu ne duruyorsun do rul!
Nefhasıyla nebinin eri eri ve yo rul
Asra gülen adama aya a kalk selam dur

Şimdi nur tohumunu yüre e ekmelisin
Dua dua şükürle gözyaşı dökmelisin


Hamit Alkış

akan sular durulurmu
Allah (c.c.)diyen yorulurmu
yaram Muhammed (sav) yarası
buna merhem bulunurmu ??

TABUT



Tahtadan yapılmış bir uzun kutu;

Baş tarafı geniş, ayak ucu dar.

Çakanlar bilir ki, bu boş tabutu,

Yarın kendileri dolduracaklar.



Her yandan küçülen bir oda gibi,

Duvarlar yanaşmış, tavan alçalmış.

Sanki bir taş bebek kutuda gibi,

Hayalim, içinde uzanmış kalmış.



Cılız vücuduma tam görünse de,

İçim, bu dar yere sı ılmaz diyor.

Geride kalanlar hep dövünse de,

İnsan birer birer yine giriyor.



Ölenler yeniden do armış; gerçek!

Tabut de ildir bu, bir tahta kundak.

Bu a ır hediye kime gidecek,

Çakılır çakılmaz üstüne kapak?

Necip Fazıl Kısakürek