- Üyelik Tarihi
- 6 Tem 2011
- Mesajlar
- 154
- Aldığı Beğeniler
- 0
Mademki insansın, bunları düşünmek zorundasın;
Söylediğim ve söyleyeceğim her söz başta nefsim içindir. Muhatabım nefsimdir. Çünkü benim nefsim tekrara ve nasihate daha çok muhtaçtır. Ben nefsime konuşurken siz de dinliyor olacaksınız. Nefsim nasihati ve tekrarı sevmese de onu, hoşuna gidecek şeylerle oyalayıp söylediklerimi dinletmeye çalışıyorum. Hakkın tekrarı haktır. Onu helal dairede tutma gayretindeyim.
Ey nefsim; yoktun, var edildin, yaratıldın. Hiçbir şeyi tercih etmeden şu dünya arenasına gönderildin. Seni yaratan, senin ihtiyaçlarını bildiği için onları da yarattı. Hatta sevmen ve tercih etmen için renkler, şekiller, tatlar, kokular koydu. Bunları kullanman için organlar ve kabiliyetler verdi. Görmek için göz, tutman için el, yürümen için ayak, yemen ve konuşman için ağız, ısırman için diş, duyman için kulak, koklaman için burun verdi. Bütün bunlara kumanda etmen için akıl ve irade verdi. Daha sayılamayacak kadar nimetleri karşılıksız verdi. Bir fincan kahve, bir bardak çay ikram edene defalarca teşekkür ettin. Ya O’nun verdiği nimetlere karşı ne yaptın? Bak ey nefsim! Sen o kadar ahmaksın ki bir sigara verene bile teşekkür etmiştin. Hâlbuki adam sana zehir vermişti. Hiç düşünmeden aldın ve içtin. Sigara paketinin üzerinde; “sigara, içeni öldürür” yazdığı halde.
O’nun muradı, zatını ve saltanatını tanıtmaktı. Sen bu dünyaya gelinceye kadar seni başka âlemlerde de yaşattı. Ruhlar ve rahim âlemleri gibi. Sonra saltanat ve Rububiyetini göstermek ve seni denemek için dünyaya getirdi. Dünyadan sonraki âlemde ebedi yaşayacağın ahret âlemine götürecek. Dünyada, senden istediği tek bir şey var. Helal dairede olmak ve O’na kulluk yapmaktır. Hayatın iki dairesi var. Helal ve haram daireler. Helal daire keyfe kâfidir, harama girmeye lüzum yok. Helalde mükâfat, haramda ceza var. İstediğini tercih etmekte seni serbest bırakmış. Helal dairede yaşarsan, kar üstüne kardasın. Çünkü helal dairenin faydasını hem dünyada, hem de ahrette görürsün. Bütün bunlar karşısında yapman gereken tek şey, şükrederek kulluğa devam etmektir. İnsanlık aleminde aradığın tek makam kulluk makamıdır. Bu makam bütün makamların üstündedir. Bunu böylece bil ey nefsim!
Bak, ey nefsim! Nimetler başından aşağı yağmur gibi yağdığı halde mutlu değilsin. Sen verilene şükretmiyor, şu kâinat sultanının kurduğu dünyada O’nun istediği gibi yaşamıyorsun. Seni değişik olaylarla ikaz ettiği halde kendine gelmiyorsun. Hani hiçbir yaratılmışta bulunmayan donanımla donatılmış ve dünyaya, kâinat sultanının halifesi olarak gönderilmiştin. Sana üstün kabiliyetler verene, sorduğunda nasıl bir cevap vereceksin? Olumlu bir cevap verebilecek misin? Deve kuşu gibi başını kuma gömmekle kuş olunamayacağını bilmiyor musun? Mükellef olmadığını nasıl ispat edeceksin? Aklını inkâr etmediğine göre insansın ve düşünüyorsun. Öyle ise gel, aklını başına topla, kayıp ettiğin insanlığı geri al, sahibine itaat et, keyfine bak. Yoksa hem dünyan, hem de ahretin yıkılacak, şikâyetlerin bitmeyecek, mutluluk yüzü göremeyeceksin.
Ey nefsim; akıl ve iradeyi esir alıp rotayı değiştirme! Fırtına koptuğunda sığınacak limanların olmalı! Kopan fırtınalara karşı imanların olmalı! Ebediyet, sahili selametten geçer.” Neden hiçbir şey yolunda gitmiyor” diye şikâyet etmeye hakkın var mı bilmiyorum. Yolunu kaybetmişlerin önüne çıkan yanlış yollar, seni boğulacağın girdaplara götürür. Hadiseler, seni kendinle hesaplaşmaya çağırıyor! Hala düşünmüyor ve duymuyor musun? Boğulmakta ve yanmakta olduğun anda mı uyanacaksın? O zaman vakit geçmiş olacak. Çünkü son defa gözlerini açmış ve nefesini son defa vermiş olacaksın. Mademki insansın, bunları düşünmek zorundasın! 14. 06. 2014
Durmuş Göktekin
Söylediğim ve söyleyeceğim her söz başta nefsim içindir. Muhatabım nefsimdir. Çünkü benim nefsim tekrara ve nasihate daha çok muhtaçtır. Ben nefsime konuşurken siz de dinliyor olacaksınız. Nefsim nasihati ve tekrarı sevmese de onu, hoşuna gidecek şeylerle oyalayıp söylediklerimi dinletmeye çalışıyorum. Hakkın tekrarı haktır. Onu helal dairede tutma gayretindeyim.
Ey nefsim; yoktun, var edildin, yaratıldın. Hiçbir şeyi tercih etmeden şu dünya arenasına gönderildin. Seni yaratan, senin ihtiyaçlarını bildiği için onları da yarattı. Hatta sevmen ve tercih etmen için renkler, şekiller, tatlar, kokular koydu. Bunları kullanman için organlar ve kabiliyetler verdi. Görmek için göz, tutman için el, yürümen için ayak, yemen ve konuşman için ağız, ısırman için diş, duyman için kulak, koklaman için burun verdi. Bütün bunlara kumanda etmen için akıl ve irade verdi. Daha sayılamayacak kadar nimetleri karşılıksız verdi. Bir fincan kahve, bir bardak çay ikram edene defalarca teşekkür ettin. Ya O’nun verdiği nimetlere karşı ne yaptın? Bak ey nefsim! Sen o kadar ahmaksın ki bir sigara verene bile teşekkür etmiştin. Hâlbuki adam sana zehir vermişti. Hiç düşünmeden aldın ve içtin. Sigara paketinin üzerinde; “sigara, içeni öldürür” yazdığı halde.
O’nun muradı, zatını ve saltanatını tanıtmaktı. Sen bu dünyaya gelinceye kadar seni başka âlemlerde de yaşattı. Ruhlar ve rahim âlemleri gibi. Sonra saltanat ve Rububiyetini göstermek ve seni denemek için dünyaya getirdi. Dünyadan sonraki âlemde ebedi yaşayacağın ahret âlemine götürecek. Dünyada, senden istediği tek bir şey var. Helal dairede olmak ve O’na kulluk yapmaktır. Hayatın iki dairesi var. Helal ve haram daireler. Helal daire keyfe kâfidir, harama girmeye lüzum yok. Helalde mükâfat, haramda ceza var. İstediğini tercih etmekte seni serbest bırakmış. Helal dairede yaşarsan, kar üstüne kardasın. Çünkü helal dairenin faydasını hem dünyada, hem de ahrette görürsün. Bütün bunlar karşısında yapman gereken tek şey, şükrederek kulluğa devam etmektir. İnsanlık aleminde aradığın tek makam kulluk makamıdır. Bu makam bütün makamların üstündedir. Bunu böylece bil ey nefsim!
Bak, ey nefsim! Nimetler başından aşağı yağmur gibi yağdığı halde mutlu değilsin. Sen verilene şükretmiyor, şu kâinat sultanının kurduğu dünyada O’nun istediği gibi yaşamıyorsun. Seni değişik olaylarla ikaz ettiği halde kendine gelmiyorsun. Hani hiçbir yaratılmışta bulunmayan donanımla donatılmış ve dünyaya, kâinat sultanının halifesi olarak gönderilmiştin. Sana üstün kabiliyetler verene, sorduğunda nasıl bir cevap vereceksin? Olumlu bir cevap verebilecek misin? Deve kuşu gibi başını kuma gömmekle kuş olunamayacağını bilmiyor musun? Mükellef olmadığını nasıl ispat edeceksin? Aklını inkâr etmediğine göre insansın ve düşünüyorsun. Öyle ise gel, aklını başına topla, kayıp ettiğin insanlığı geri al, sahibine itaat et, keyfine bak. Yoksa hem dünyan, hem de ahretin yıkılacak, şikâyetlerin bitmeyecek, mutluluk yüzü göremeyeceksin.
Ey nefsim; akıl ve iradeyi esir alıp rotayı değiştirme! Fırtına koptuğunda sığınacak limanların olmalı! Kopan fırtınalara karşı imanların olmalı! Ebediyet, sahili selametten geçer.” Neden hiçbir şey yolunda gitmiyor” diye şikâyet etmeye hakkın var mı bilmiyorum. Yolunu kaybetmişlerin önüne çıkan yanlış yollar, seni boğulacağın girdaplara götürür. Hadiseler, seni kendinle hesaplaşmaya çağırıyor! Hala düşünmüyor ve duymuyor musun? Boğulmakta ve yanmakta olduğun anda mı uyanacaksın? O zaman vakit geçmiş olacak. Çünkü son defa gözlerini açmış ve nefesini son defa vermiş olacaksın. Mademki insansın, bunları düşünmek zorundasın! 14. 06. 2014
Durmuş Göktekin
