Yeniden Doğuş

Hayrettin Taylan

Memnû Yara

noksanlığın son noktasıyım
gel, varoluşu, var edenin sevi yurduna taşı
yoksunluğun yosunları, sarmış vicdanımın kayalarını
gel, varlığınla hatırlat varlığı gel, yokluğuna sarılı yok oluşu ayır, aynlıktan gelmek, ilimdir, gitmek filimdir şehrinaz

varlığın çok oluş önermesinde, önerildim sana
azizdim, gözyaşı denizinde
faniydim, vicdanımın fiyordunda
üç noktadan sonra başlıyordu özüm uçsuzlan
nemli gözlerinden sonra başlıyordu yüreğimin suçsuzları
sorusu bitmemiş yitirilişlerin yetimiydim anlaşılabilirliğin anlatabilirlik basamağındayım
başım, aşkımdan aşkındı
artmıştım bu sefer
elzem bir yaranın içindeydim
mülhemin son kullanma tarihindeydi, talihim
yazdım
kıştım
kızgın topraktım
ben'den âdem olmazdı
ben'den bakî olmazdı
iç yüzümün mağarasında içtepik bir çöldüm
sevdim mecnunluğu
bu aşk, memnûdur
bu ben memnumdun çekirdeğe yeşermek ve olmak gerek şehrinaz

dünya, tezadın küllerine emanet
kalbim, bu sensizliğin güllerine emanet sözlerinin gözleri âmalı
özümle sözümün karışımında çatışıl düşler
hüznümle huzurum arasında çatışıl adımlar
ben ile ben'in buluşma belirsizliğinde, sabırlı meyveler
özümün tadına vardım
aşkımın tadına erdim
mati matemlere geçmiş renklerin uzağındayım
sati satirlere karışmış bahtın yamacındayım
zati zerlere zer olmuş kaybın gaybındayım
gelmeyi de götürmüşsün
kendime nasıl geleyim Şehrinaz