Mevsim Sonbahar
Bana seni anlatan her şiirde yitip giden hep ben olmuşum.Mısralardan çıkıp gelmiş-sin ama ben yokmuşum.Mevsim sonbahar…Hüzün var havada.Güneş az sonra küsüp gide-cekmiş gibi bir görünüp bir kayboluyor.İçimde dalgalar,köpük köpük beyaz dalgalar…Hiç sorma neden böylesin diye,dedim ya mevsim sonbahar.Bir başka atar kalbim bu mevsimde, omzunda yılların yükü,sessiz,sakin ve yorgun öylece kalakalırsın.Yağmurlar yağar şehirlere benimse gözlerime.Ağaçlar yapraklarını döker sarı sarı,benim yüreğimse anılarını.Bir deli rüzgar eser uzaklardan.Bir garip hasret çöker akşamlara,dedim ya mevsim sonbahar,hüzün var havada.Sanırsın ayrılıklar hep bu mevsimde olmuş,birbirimizi hep bu mevsimde incitmişiz. Öyle ya bir rüya gibi buğulu yeryüzü,aklımda güneşin solgun yüzü,terk edilmek de bu mev-sime mahsus baksana kuşlar bile terk etmiş göğümüzü.
Bir sonbahar sabahı..Soğuk,sessiz,derin bir sabah..Anılar saklandıkları yerden çıkmış,perde perde karşımdalar,ne yapmalı,üstüme geliyor dört duvar..Oysa ben bir bahar şiirinde bulmuştum seni.Yerlerdeki kırgın yaprakları değil,rengarenk çiçekleri açtıran,bulutların yerine güneşi koyan,yani bana seni anlatan bir bahar şiirinde bulmuştum seni..Şimdi yoksun,bahar yok,mısralarda yine ben yitip gidiyorum da seni anlatmıyor hiçbir şiir..Şimdi mevsim sonbahar..Yağmurlar yağıyor şehrime benimse gözlerime...
Yollar ıssız..Kalp atışları gibi duyulan ayak sesleri..Ayak seslerin yok ya kalp atışlarım yok sanki.Ağaçlar titriyor ya soğuktan,benim titreyişimse yokluğundan.Yalnızlık çalıyor kapımı,eski dostum yalnızlığım giriyor içeri.Kırmızı sonbahar akşamlarında seni anıyoruz birlikte.Düşlerim oluveriyorsun sonra,solgun yüzün sonbahar güneşi oluyor,az sonra küsüp gidecekmiş gibi bakıyorsun bana belli belirsiz.Sana gel diyorum,mısralarım ol benim,ben yitip gideyim yine ama şiirlerde değil gözlerinde...
Bana seni anlatan her şiirde yitip giden hep ben olmuşum.Mısralardan çıkıp gelmiş-sin ama ben yokmuşum.Mevsim sonbahar…Hüzün var havada.Güneş az sonra küsüp gide-cekmiş gibi bir görünüp bir kayboluyor.İçimde dalgalar,köpük köpük beyaz dalgalar…Hiç sorma neden böylesin diye,dedim ya mevsim sonbahar.Bir başka atar kalbim bu mevsimde, omzunda yılların yükü,sessiz,sakin ve yorgun öylece kalakalırsın.Yağmurlar yağar şehirlere benimse gözlerime.Ağaçlar yapraklarını döker sarı sarı,benim yüreğimse anılarını.Bir deli rüzgar eser uzaklardan.Bir garip hasret çöker akşamlara,dedim ya mevsim sonbahar,hüzün var havada.Sanırsın ayrılıklar hep bu mevsimde olmuş,birbirimizi hep bu mevsimde incitmişiz. Öyle ya bir rüya gibi buğulu yeryüzü,aklımda güneşin solgun yüzü,terk edilmek de bu mev-sime mahsus baksana kuşlar bile terk etmiş göğümüzü.
Bir sonbahar sabahı..Soğuk,sessiz,derin bir sabah..Anılar saklandıkları yerden çıkmış,perde perde karşımdalar,ne yapmalı,üstüme geliyor dört duvar..Oysa ben bir bahar şiirinde bulmuştum seni.Yerlerdeki kırgın yaprakları değil,rengarenk çiçekleri açtıran,bulutların yerine güneşi koyan,yani bana seni anlatan bir bahar şiirinde bulmuştum seni..Şimdi yoksun,bahar yok,mısralarda yine ben yitip gidiyorum da seni anlatmıyor hiçbir şiir..Şimdi mevsim sonbahar..Yağmurlar yağıyor şehrime benimse gözlerime...
Yollar ıssız..Kalp atışları gibi duyulan ayak sesleri..Ayak seslerin yok ya kalp atışlarım yok sanki.Ağaçlar titriyor ya soğuktan,benim titreyişimse yokluğundan.Yalnızlık çalıyor kapımı,eski dostum yalnızlığım giriyor içeri.Kırmızı sonbahar akşamlarında seni anıyoruz birlikte.Düşlerim oluveriyorsun sonra,solgun yüzün sonbahar güneşi oluyor,az sonra küsüp gidecekmiş gibi bakıyorsun bana belli belirsiz.Sana gel diyorum,mısralarım ol benim,ben yitip gideyim yine ama şiirlerde değil gözlerinde...
