- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Dokundukça kanayan yaralarımız var; Gazze gibi, Arakan gibi, Halep gibi.
Bir dokun, bin ah işit.
Ve Türkiye olarak dokundukça daha dokunulmaz olan yaraların paytahtı olduk.
İyileşecekse eğer bırakalım kanasın; daha ağır hastalıklara sebep vermeden, kangren olmadan ve bir cerrahi operasyona gerek kalmadan.
Temizlensin artık bu iflah olmaz dediğimiz ne varsa!
Zamanla alışılan, zamanla kabuk bağlayan yaralar değil bunlar; zamanın fayda vermediği belki içinden dahi geçmediği yaralardır bahsini ettiğim konular.
Renkli ekranlarda siyah beyaz çocuklar ve gazete manşetlerinde okumaya alıştığımız manzaralar. Hep aynı alışkanlıklar; lanetlerle, beddualarla, eyvahlarla, nefsimizi rahatlatmaktan öte gitmeyen mitinglerle, olmadı yardım kampanyalarıyla "destek" olduğumuz kardeşlerimiz!
Ülkemizi işgal ettiler, dediklerimiz!
Mekkeli muhacirler Medine'ye hicret ettiğinde, Medineli ensar onlarla herşeyini paylaşmıştı; evse ev, arsaysa arsa ve dahası ne varsa ikiye bölünmüştü mal ve mülk. Kardeş payı bu demekti, kardeşlik hukuku bu demekti.
Sahabinin kardeşlik anlayışı nerede, bizim anlayışımız nerede! Yoksa biz aynı dinin mensupları değil miyiz?!
Aslında kardeşlik, bir delinin dahi yapamayacağı fedakârlık demekti.
Sadece müslüman olduğu için zulüm gören, istila ve istimlak edilen İslam devletleri var. Sadece müslüman olduğu ve Hak taraftarı olduğu için işkence gören kardeşlerimiz ve bu uğurda şehitlerimiz var; Ahmet Yasin gibi, Esma gibi.
Oysa İslam insana sadece insan olduğu için ayrı bir ehemmiyet verir.
Rengi, dili, milleti ne olursa olsun, sadece insan, sadece müslüman oduğu içi herşeyiyle hemhal olmamız gereken, unutulan ayrı bir dünya var; mazlumların, yetimlerin, öksüzlerin, kimsesizlerin dünyası!
"Merhamet etmeyene merhamet edilmez" ferman-ı Nebevisi, en kalın en kırmızı hudut sınırlarını belli eder insanlığın.
Bu insanlık kanununa hürmet etmeyen zalim beşer, yeryüzünü zulümle doldurdu.
Zulmüyle abad olacaklarını düşünenler ve korku imparatorluğu kuranlar bilmeli ki Cenab-ı Rahman mühlet verir ama asla ve kat'a ihmal etmez.
Tarih sayfaları zalim hükümdarların hazin tablolarıyla dolu.
İbret almak isteyenler için çok misal var.
Bakıp görmek, görüp ders almak var.
Unutmamak gerek; "Küfür devam eder, zulüm devam etmez."
Zafer ŞIK...
Bir dokun, bin ah işit.
Ve Türkiye olarak dokundukça daha dokunulmaz olan yaraların paytahtı olduk.
İyileşecekse eğer bırakalım kanasın; daha ağır hastalıklara sebep vermeden, kangren olmadan ve bir cerrahi operasyona gerek kalmadan.
Temizlensin artık bu iflah olmaz dediğimiz ne varsa!
Zamanla alışılan, zamanla kabuk bağlayan yaralar değil bunlar; zamanın fayda vermediği belki içinden dahi geçmediği yaralardır bahsini ettiğim konular.
Renkli ekranlarda siyah beyaz çocuklar ve gazete manşetlerinde okumaya alıştığımız manzaralar. Hep aynı alışkanlıklar; lanetlerle, beddualarla, eyvahlarla, nefsimizi rahatlatmaktan öte gitmeyen mitinglerle, olmadı yardım kampanyalarıyla "destek" olduğumuz kardeşlerimiz!
Ülkemizi işgal ettiler, dediklerimiz!
Mekkeli muhacirler Medine'ye hicret ettiğinde, Medineli ensar onlarla herşeyini paylaşmıştı; evse ev, arsaysa arsa ve dahası ne varsa ikiye bölünmüştü mal ve mülk. Kardeş payı bu demekti, kardeşlik hukuku bu demekti.
Sahabinin kardeşlik anlayışı nerede, bizim anlayışımız nerede! Yoksa biz aynı dinin mensupları değil miyiz?!
Aslında kardeşlik, bir delinin dahi yapamayacağı fedakârlık demekti.
Sadece müslüman olduğu için zulüm gören, istila ve istimlak edilen İslam devletleri var. Sadece müslüman olduğu ve Hak taraftarı olduğu için işkence gören kardeşlerimiz ve bu uğurda şehitlerimiz var; Ahmet Yasin gibi, Esma gibi.
Oysa İslam insana sadece insan olduğu için ayrı bir ehemmiyet verir.
Rengi, dili, milleti ne olursa olsun, sadece insan, sadece müslüman oduğu içi herşeyiyle hemhal olmamız gereken, unutulan ayrı bir dünya var; mazlumların, yetimlerin, öksüzlerin, kimsesizlerin dünyası!
"Merhamet etmeyene merhamet edilmez" ferman-ı Nebevisi, en kalın en kırmızı hudut sınırlarını belli eder insanlığın.
Bu insanlık kanununa hürmet etmeyen zalim beşer, yeryüzünü zulümle doldurdu.
Zulmüyle abad olacaklarını düşünenler ve korku imparatorluğu kuranlar bilmeli ki Cenab-ı Rahman mühlet verir ama asla ve kat'a ihmal etmez.
Tarih sayfaları zalim hükümdarların hazin tablolarıyla dolu.
İbret almak isteyenler için çok misal var.
Bakıp görmek, görüp ders almak var.
Unutmamak gerek; "Küfür devam eder, zulüm devam etmez."
Zafer ŞIK...
