Münafığın tasası yaşamaktır. Yani hayvanlar gibi ibadet ve namazdan uzaktırlar.
Mümin sadaka ve istiğfarla meşguldür. Münafığın meşguliyeti ise hırs ve uzun emeldir.
Mümin , Allah'tan başka herkesten ümidini keser; Münafığın ise Allah'tan başka herkese umut bağlar.
Mümin dinini değil malını feda eder. Münafığın ise malı yerine dinini feda eder.
Mümin , Allah'tan başka kimseden çekinmez.Münafığın ise, Allah'tan başka herkesten korkar.
Mümin , kötülükten sakınıp iyi amel işler, yine de göz yaşı döker. Münafığınise, kötülük ve günah işler, buna rağmen güler.
Mümin , yanlızlıktan ve tek başına kalmaktan hoşlanır. Münafığın, daima halkın arasına girmekten ve kalabalıktan hoşlanır.
Mümin ıslah edicidir, fesattan kaçınır. Münafığın yıkıcıdır, emeksiz ürün peşinde koşar.
Mümin , dininin emri doğrultusunda emreder, yasaklar. Münafığın, baş olma uğruna emreder, yasaklar koyar. Hatta bu uğurda iyiliği yasaklar ve kötülüğü emreder.
Münafık kelimesi kök olarak "Nâfikâu'l-Yerbû'" deyiminden gelir.
Şöylece bu mânayı kazanmıştır: Tarla faresinin (yerbû') ininde iki delik vardır; biri "nâfikâ" diğeri ise "kâsıâ" isimlerini alır. Fare, bu deliklerden birinden kendisini gösterir ve diğerinden çıkıp gider.
İşte münafığa da bu yüzden münafık ismi verilmiştir. Kendisini müslüman kapısında gösterir, fakat İslâm'dan çıkıp küfür kapısına girer.
Mümin sadaka ve istiğfarla meşguldür. Münafığın meşguliyeti ise hırs ve uzun emeldir.
Mümin , Allah'tan başka herkesten ümidini keser; Münafığın ise Allah'tan başka herkese umut bağlar.
Mümin dinini değil malını feda eder. Münafığın ise malı yerine dinini feda eder.
Mümin , Allah'tan başka kimseden çekinmez.Münafığın ise, Allah'tan başka herkesten korkar.
Mümin , kötülükten sakınıp iyi amel işler, yine de göz yaşı döker. Münafığınise, kötülük ve günah işler, buna rağmen güler.
Mümin , yanlızlıktan ve tek başına kalmaktan hoşlanır. Münafığın, daima halkın arasına girmekten ve kalabalıktan hoşlanır.
Mümin ıslah edicidir, fesattan kaçınır. Münafığın yıkıcıdır, emeksiz ürün peşinde koşar.
Mümin , dininin emri doğrultusunda emreder, yasaklar. Münafığın, baş olma uğruna emreder, yasaklar koyar. Hatta bu uğurda iyiliği yasaklar ve kötülüğü emreder.
Münafık kelimesi kök olarak "Nâfikâu'l-Yerbû'" deyiminden gelir.
Şöylece bu mânayı kazanmıştır: Tarla faresinin (yerbû') ininde iki delik vardır; biri "nâfikâ" diğeri ise "kâsıâ" isimlerini alır. Fare, bu deliklerden birinden kendisini gösterir ve diğerinden çıkıp gider.
İşte münafığa da bu yüzden münafık ismi verilmiştir. Kendisini müslüman kapısında gösterir, fakat İslâm'dan çıkıp küfür kapısına girer.