Bu tarikat dersimiz ruhun gıdasıdır. Yemekte bedenin gıdasıdır. Bedenin gıdası bu kadar sene vazgeçilmeden veriliyor da ruhun gıdasını vermekten neden vaz geçiliyor? Ruhun gıdasını kesenler tövbe edip yalvarmalı. Ya Rabbi ben aldandım dersimi bıraktım beni affet demeli. Ve bir daha bırakmayıp devam etmelidir. Kabuldür. Ders yaparken feyiz aramamalı,feyiz aramak doğru değildir.
Tarikat dersinde gevşeklik gösteren bir mürid,bundan sonra ölünceye kadar tarikat dersimi günü gününe yapacağım,hiçbir gün kaçırmayacağım diye niyetine alırsa üç günü tamamlarsa açılır,gevşekliği,üzerinde hissettiği manevi ağırlık gider.
Bunun ilacını ben böyle tespit ettim. Her gün yapacağım niyetinde olacaksın. Böyle olunca Mevlâ Teâlâ: “Madem benim kulum bana kavuşmayı tam kastetti,bende onu kabul edeceğim” buyurur.
O ki tarikatı aldınız, hakkı ile ona riayet ediniz. Buhara da ziyaret ettiğimiz Meşâyıhler “Tarikatın şartlarına dikkat etmeli” diye ihtarda bulundular.
Kur’an-ı kerimde:
Ve meyyatesım billâhi fekad hüdiye ilâ sıradımmüstkîm”
“ Artık her kim ALLAH Teâlâ’ya sığınırsa muhakkak doğru yola çıkarılmış olur.” Buyrulur.
Buyurulmuş oluyor ki: kim dinine,zikrine,murakabesine yapışırsa,riâyet ederse, o adam kavuşturulmuştur.
Ben bin sene yaşasam yine bu Ayet-i okur tavsiye ederim size. Çünkü çere bu Ayet-i tatbik etmekte. Her gün tarikat derslerinizi tamamen yapacak bitireceksiniz.Saat gibi olacaksınız. “ Gevşek tüküren sakalına tükürür.” Derler. Yarı yürü bazen bitirip, bazen bitirmemek, bazen hiç yapmamak; böyle olur mu? Ne ayıp şey.
ALLAH’ı sevseydin yolunu severdin. Yolunu sevseydin onu bırakmazdın. Bu sebeple ALLAH’a giden yolu, Tarikatı bir gün bırakan ders yapamada 80 gün geriye gider.
Dersi kazaya bırakan kimse “Ya Rabbi! Ben anlamadım büyük bir hata ettim, diyerek suçunu itiraf eden sonra da “ bir daha ölünceye kadar dersimi bırakmayacağım” deyip söz verirse kabul edilir.
İmam-ı Rabbani (kuddüse sırruhu) şöyle buyurur:
“ Bu yolda istenilen,kalp zikrine devam etmek ve büyüklerin (KaddesALLAHu Esrârahüm) yolu üzere istikamet sahibi olmaktır. Çeşitli yönlere dağılıp bitkinlik göstermemektir. Bu yolda iken faraza ve bulanıklık hali gösterirse,bunun ilacı ALLAH Teâlâ Ve Tekaddes Hazretlerine yalvarma,yönelmek,boyun eğmek,ve sığınmak ve de kendisini yetiştiren tam olarak teveccüh etmektir. Çünkü bu büyük bahtiyarlığa o vesile olmuştur. Bu büyük bahtiyarlığa vesile olan beraber iken onlara karşı edebe riayet etmeye son derece önem göstermek gerekir. Onların huzurunda iken de uzaklarda iken de,saygıda kusur etmemek onların sûfi üzerindeki hakkıdır. Büyüklerin rızasını kazanmak sureti ile ALLAH Teâlâ’nın rızasını elde etmeye çalışmak gerekir. Kurtuluş ve felah ancak bu yolla mümkündür.
Baki selamlar…”
Mürid böyle olmalıdır. Öyle lafla müridlik olur mu? Biraz uyanık olmak lazım.
Tarikatı isteyip bu yola girip te bir gün dahi bırakmak çok büyük günahtır. Ne misafirin gelişi ne cenaze hiçbir şey dersimizi tamamlamamıza engel olmamalı. Asıl cenaze olduğu zaman ibret alıp daha mahzun,feyizli çekersiniz dersinizi
Tarikat dersinde gevşeklik gösteren bir mürid,bundan sonra ölünceye kadar tarikat dersimi günü gününe yapacağım,hiçbir gün kaçırmayacağım diye niyetine alırsa üç günü tamamlarsa açılır,gevşekliği,üzerinde hissettiği manevi ağırlık gider.
Bunun ilacını ben böyle tespit ettim. Her gün yapacağım niyetinde olacaksın. Böyle olunca Mevlâ Teâlâ: “Madem benim kulum bana kavuşmayı tam kastetti,bende onu kabul edeceğim” buyurur.
O ki tarikatı aldınız, hakkı ile ona riayet ediniz. Buhara da ziyaret ettiğimiz Meşâyıhler “Tarikatın şartlarına dikkat etmeli” diye ihtarda bulundular.
Kur’an-ı kerimde:
Ve meyyatesım billâhi fekad hüdiye ilâ sıradımmüstkîm”
“ Artık her kim ALLAH Teâlâ’ya sığınırsa muhakkak doğru yola çıkarılmış olur.” Buyrulur.
Buyurulmuş oluyor ki: kim dinine,zikrine,murakabesine yapışırsa,riâyet ederse, o adam kavuşturulmuştur.
Ben bin sene yaşasam yine bu Ayet-i okur tavsiye ederim size. Çünkü çere bu Ayet-i tatbik etmekte. Her gün tarikat derslerinizi tamamen yapacak bitireceksiniz.Saat gibi olacaksınız. “ Gevşek tüküren sakalına tükürür.” Derler. Yarı yürü bazen bitirip, bazen bitirmemek, bazen hiç yapmamak; böyle olur mu? Ne ayıp şey.
ALLAH’ı sevseydin yolunu severdin. Yolunu sevseydin onu bırakmazdın. Bu sebeple ALLAH’a giden yolu, Tarikatı bir gün bırakan ders yapamada 80 gün geriye gider.
Dersi kazaya bırakan kimse “Ya Rabbi! Ben anlamadım büyük bir hata ettim, diyerek suçunu itiraf eden sonra da “ bir daha ölünceye kadar dersimi bırakmayacağım” deyip söz verirse kabul edilir.
İmam-ı Rabbani (kuddüse sırruhu) şöyle buyurur:
“ Bu yolda istenilen,kalp zikrine devam etmek ve büyüklerin (KaddesALLAHu Esrârahüm) yolu üzere istikamet sahibi olmaktır. Çeşitli yönlere dağılıp bitkinlik göstermemektir. Bu yolda iken faraza ve bulanıklık hali gösterirse,bunun ilacı ALLAH Teâlâ Ve Tekaddes Hazretlerine yalvarma,yönelmek,boyun eğmek,ve sığınmak ve de kendisini yetiştiren tam olarak teveccüh etmektir. Çünkü bu büyük bahtiyarlığa o vesile olmuştur. Bu büyük bahtiyarlığa vesile olan beraber iken onlara karşı edebe riayet etmeye son derece önem göstermek gerekir. Onların huzurunda iken de uzaklarda iken de,saygıda kusur etmemek onların sûfi üzerindeki hakkıdır. Büyüklerin rızasını kazanmak sureti ile ALLAH Teâlâ’nın rızasını elde etmeye çalışmak gerekir. Kurtuluş ve felah ancak bu yolla mümkündür.
Baki selamlar…”
Mürid böyle olmalıdır. Öyle lafla müridlik olur mu? Biraz uyanık olmak lazım.
Tarikatı isteyip bu yola girip te bir gün dahi bırakmak çok büyük günahtır. Ne misafirin gelişi ne cenaze hiçbir şey dersimizi tamamlamamıza engel olmamalı. Asıl cenaze olduğu zaman ibret alıp daha mahzun,feyizli çekersiniz dersinizi
