- Üyelik Tarihi
- 24 Mar 2008
- Mesajlar
- 2,584
- Aldığı Beğeniler
- 20
- Takım
- Fenerbahçe
(arkadaşlar uzun bi röpörtaj hakinizi helal edin ins.ama mutlaka okumamız gerektiğine inanıyorum ibret alıp,yanlışlarımızı görüp elimizdeki islam nimetine şükredeceğimiz bi yazı)
Bir yılda okurlarınız için sürpriz iki yazı yazdınız İkisi de Ramazan Bayramı'nda yayınlandı Size bu yazıları kim yazdırdı?
Daha önce de “Ey Kavmim” diye bir yazı yazdım Bazı camilerde okunmuştu bu yazı Benim yeni bulduğum fikirler değil bunlar Ben birdenbire hidayete ermedim
Ama bu iki yazıdaki hisleriniz daha farklı
Öyle bir yazı yazabilmekten büyük zevk alıyorum Benim bir Allah ve din fikrim var İnancımın olmaması, bu fikirlerin olmadığı anl----- gelmez
* * *Yazar Ahmet Altan, yıllar önce ‘Ey Kavmim’ adlı bir yazı yazmıştı Bazı camilerde vaaz konusu olan bu yazıyı Altan’ın yazdığına çoğu kimse inanamamıştı Altan, 2005 ve 2006’nın Ekim ayında yine içeriğiyle herkesi şaşırtan “Cami Işıklarına Bakan Çocuk” ve “Benim Güzel Allah’ım” adlı iki farklı yazı daha kaleme aldı Acaba Altan’a neler oluyordu? Onu tanıyan hemen herkes gibi biz de bu konuyu merak ettik ve medyanın cesur kalemi Altan’ın kapısını çaldık Sitemlerini ve içten duygularını paylaştık Demokrasi ve insan hakları konusunda cesur olmadıkları için dindarları eleştiren Altan, İslam’ın özündeki sevgi ve hoşgörünün yeterince anlatılmadığından yakınıyor ve usta yazar, ‘Eğer inançlı olsaydım bayram sabahı Süleymaniye’de vaaz vermek isterdim’ diyor
* * *
Dindar bir adam olmak isterdim
Altan, sürpriz yazıları için “Ben birdenbire hidayete ermedim” diyor Aslında dindar olmayı çok istediğini söyleyen Altan, Allah sevgisini, merhametini, şefkatini, oruçlu olmanın keyfini, sahurları ve iftarların güzelliğini anlatırken bir din adamı görünümüne bürünüyor “İnanıyor muyum? Hayır İnanmıyor muyum? Hayır” diyen Altan, “Ben O’nun biraz şımarık kuluyum galiba Niyetimi O biliyor Meseleleri, kendi aramızda çözeceğimizi düşünüyorum O bence şefkatlidir Merhametlidir Eğer derse ki, ‘Seni cezalandıracağım’ yapacak bir şey yok” şeklinde konuşuyor Ahmet Altan, dindarlara cesur olmadıkları, seslerini çıkarmadıkları, ini insanlara hoşgörü ile değil de korkutarak anlatmaya çalıştıkları için sitem ediyor
Bayram namazına hiç gittiniz mi?
Evet gittim, çocukken 10-11 yaşındaydım Ben ibadeti sevdim doğrusunu istersen Eğer bu kadar hiddetle beni korkutmasalardı, belki de orada kalırdım Dini, sevgiyle ve hoşgörü ile herkese anlatmak isterdim Hâlâ camiye gidiyorum, bu sene Kadir Gecesi'nde Sultanahmet Camii'ndeydim
Ne yaptınız? Teravih namazına mı gittiniz?
Teravihten sonra ziyarete gittim Yahudi bir arkadaşımı götürdüm
Niye özellikle Kadir Gecesi?
Kadir Gecesi'nde İstanbul'u hiç dolaşmamıştım Bu, hep istediğim bir şeydi Camilerin kapısından insanlar taşıyordu
Çok şaşırmıştır sizi görenler
Evet Beni tanıdılar ve orada gördükleri için çok şaşırdılar Namaz kılmıyorum; ama o atmosferi seviyorum Bütün ibadethaneler, ‘Hayattaki hiçbir şey o kadar önemli değil Sen de önemli değilsin Çok daha önemlileri var Dünyanın merkezi değilsin' der aslında
İnsanların sizi camide görmesinden rahatsız oldunuz mu?
Yok, şaşırmaları hoşuma gidiyor Bak, bir dinsiz yola gelmiş diyorlar İşte gerçek dindarlık bu Tamamen Allah adına seviniyorlar Hiç, kişisel çıkarları yok Samimiler
Bir yılda okurlarınız için sürpriz iki yazı yazdınız İkisi de Ramazan Bayramı'nda yayınlandı Size bu yazıları kim yazdırdı?
Daha önce de “Ey Kavmim” diye bir yazı yazdım Bazı camilerde okunmuştu bu yazı Benim yeni bulduğum fikirler değil bunlar Ben birdenbire hidayete ermedim
Ama bu iki yazıdaki hisleriniz daha farklı
Öyle bir yazı yazabilmekten büyük zevk alıyorum Benim bir Allah ve din fikrim var İnancımın olmaması, bu fikirlerin olmadığı anl----- gelmez
Yazıdan çok duayı andırıyordu
Dua bilirim; ama dua etmem Çok sıkıştığımda konuşurum Aslında dindar olmak isterdim Eğer inansaydım kendi inancını hem yaşayan hem de anlatan bir adam olurdum İnançlı bir adam değilim; ama bir dindar sesle konuşmaktan hoşlanıyorum
Bu, bir çelişki değil mi?
Evet çelişki Sadece ibadet değildir din, bir özdür, en azından benim inancım için Başka insanların hakkını yememek, hakkından fazlasını istememek, tevazu, tevekkül, bunlar dinin temelini oluşturur Ben Allah'ın yarattıklarına karşı elimden geldiğince ve mümkün olduğunca hak gözeten bir adam olmaya uğraşıyorum Eğer mümkün olsaydı her hafta o tonda yazı yazmak isterdim Kalabalıkların karşısına çıkıp öyle konuşmak isterdim
Allah bilir siz vaaz da vermek istersiniz?
Evet, isterim
Yarın bayram Süleymaniye'de bu bayram sabahında vaaz vermek ister miydiniz?
Hiç fena fikir değil
Vaazın konusu ne olurdu?
Dinin bir özü olduğunu, kulun kula emanet edildiğini ve birbirine haksızlık yaparsan, bunun onu Yaratan'a da bir kötülük olduğunu anlatmak isterdim Özden, insandan, insanların birbirleriyle olan ilişkilerinden, hoşgörüden, tevazudan bahsetmek isterdim Dokuz yaşındaki bir çocuğun ırzına geçildi, sesinizi niye çıkarmıyorsunuz demek isterdim
Hiç vaaz dinlediniz mi?
Çocukken dinledim Sevdiğim dindar arkadaşlarım vardı Gençliğimde gerçekten inanmış insanlarla beraber oldum Çünkü tamamen hoşgörü üzerinden bir ilişkileri vardı ve ben dindarlığı öyle sevdim Büyükdedem şeyhti Arkanda duran yazılar bizim tekkeden çıkan yazılar Rıfai'ydi dedem Unkapanı'ndaki tekkede Kapanmasaydı şeyh olmak isterdim orada Dalga dalga ailenin içine giren bir din unsuru vardı Ben inancın ne olduğunu bilerek büyüdüm İnançlı insanları gördüm, inançsızları da
Neden inançsız olmayı tercih ettiniz?
Çok şaşıracaksın; ama gördüğüm inançsızlar çok daha hoşgörülüydü
Allah “Ben kırık kalplerleyim” diyor Sizin bu anlatmak istediklerinizle Allah'ın sözü aynı zeminde birleşiyor Ayrılık nerede?
Belki ayrılmamışızdır Ben kuşkucu bir adamım Bir tür, O'nun şımarık kulu olduğumu düşünüyorum Eğer sen iyi bir çocuksan baban yaramazlıklarını affeder Allah ile olan ilişkimiz biraz öyle Ben böyle bir Allah'ı seviyorum
* İnanan bir insan gibi yaşamayı denediniz mi?
Hayır Bunu hiçbir zaman yapmayacağım Bunu yaparsam sahtekarlık olur Genellikle insanlar yaşlanınca ölümden korkarlar ve birdenbire değişirler Bu bana kendi açımdan ayıp gelir Nasıl yaşadıysam bu hayatı öyle kapatmak istiyorum O'nun yarattıklarına iyi davrandığım sürece O'nunla ilişkim iyidir Biri gelip bana, sen kendini kandırıyorsun diyebilir Olabilir Onun Allah fikri ile benim Allah fikrim birbirine benzemeyebilir Çok mu inançlıyım? Hayır Tümden mi reddediyorum? Hayır İbadet edecek miyim? Hayır Dini bir hayat sürecek miyim? Hayır Din fikrini seviyor muyum? Evet Dindarları seviyor muyum? Gerçek bir dindarı severim Dindarlığı gerçek olmadığına inandığım insanlardan hiç hoşlanmam
Nasıl bir inanç bu?
Benim Allah'ım, yarattıklarını seven bir Allah İlk amacı korkutmak ya da cezalandırmak değil Bana dini, cehennemden girerek anlatmaya başladıklarında bu benim kafamdaki Allah'la örtüşmedi Bu, bana çok haşin geldi Son zamanlarda Müslümanlık hep haşin yanıyla ortaya çıkıyor Dinin bir sevgi yanı da var
Bayramlarda mezarlık ziyareti yapar mısınız?
Bayramlarda değil; ama annemin mezarını ziyarete giderim Annemin ölümü benim Allah fikrimi çok etkilemiştir Bir çocuğun, annesinin öldüğünü kabul etmesi neredeyse imkansızdır Onun bir şekilde beni gördüğüne inanmaktan hoşlanıyorum Bu da ancak Allah'la mümkün Onun bana baktığını düşünmek beni daha iyi bir adam yapıyor Büyük kayıplarda büyük yerlere sığınmak zorundasın Bir Allah fikrine ihtiyaç var Yoksa tamamen kayboluyorlar
Kendinizi sorguluyor musunuz?
Yok sorgulamıyorum, nasılsa onu öbür tarafta yapacaklar
İnançla ilgili fikirlerinizi neden çocukluğunuzla birlikte anlattınız?
Çocukken namazı severdim, teravih bile kılardım Sahurlar, iftarlar çok hoşuma giderdi Bu tarafından bakılsa toplum huzur bulacak Çok fazla ibadet etmeyi seven bir toplum değiliz Ama inanan bir toplum; hem Allah'a inanıyor, hem gereklerini yapamıyor hem de cezalandırılmaktan korkuyor Bu, toplumun içinde derin bir yara Bu yarayı hoşgörü ile kapatmak gerek Çocuklar korktukları için değil, Allah'ı sevdikleri için dindar olsunlar
Kendini Allah'a bu kadar yakın hisseden bir çocuğu O'ndan uzaklaştıran, sadece bir hocanın anlattığı cehennem manzarası mı?
11 yaşındaki bir çocuktan bahsediyoruz 11 yaşındaki bir çocuğun Allah'la olan ilişkisi tamamen sevgiye dayanan bir ilişki Bana anlatılan Allah inancından korktum İhanete uğramış hissettim kendimi
Büyüyünce ne oldu peki?
Büyüyünce daha maddeci düşünmeye başladım Doğanın maddeden, atomdan yapıldığını düşündüm Şimdi inanıyor muyum? Hayır İnanmıyor muyum? Hayır
Bu çelişki içinden nasıl çıkıyorsunuz?
Aslında çok da zorluk çekmiyorum Çocukluğumdaki Allah'ın var olduğuna inanıyorum Yani kendi yarattığı kula sevgiyle yaklaşan, onu korkutmayan, onu seven ve yarattığı kulları birbirine emanet eden, kendi aralarındaki ilişkiye önem veren, sadece ibadete değil, ruhuna, özüne, başka insanlar hakkında ne düşündüğüne, ne yaptığına bakan bir Allah'a inanıyorum Ben dinen günah olan birçok şeyi yaptım O'nun yarattığı kullara karşı haksızlık etmedim Benim ne yaptığımı, niyetimi O biliyor Bu ibadet meselesini aramızda çözebiliriz
Çözemezseniz ne olacak?
O, bence şefkatlidir Merhametlidir Eğer derse ki, “Seni cezalandıracağım” Tamam yapacak bir şey yok Ama ben O'nun ölçülerinin sadece bu günahlarla kısıtlı olmadığını düşünüyorum
Ceza konusunda O'na teslim oluyorsunuz; ama ibadet konusunda emirlerine neden uymuyorsunuz?
Evet Ben şuna inanıyorum: Bedelini ödemeye razıysan her şeyi yap
Allah'ı tanımak adına neler yaptınız?
Bunları sadece okuyarak bulabileceğim kanaatinde değilim Evet Kur'an-ı Kerim'e baktım Allah'ın isimleriyle ilgili çıkan ilahi kasetlerini dinliyorum Dini müziği çok severim İlahileri çok severim Son dönemde çıkan çocukların söylediği Teşekkür Ederim Allah’ım albümü çok güzeldi mesela
“Hiddetine değil, şefkatine iman ediyorum” demiştiniz Ama görülüyor ki imanla imansızlık arasındasınız
Şefkatine iman ediyorum Çünkü O’nun şefkatinin, hiddetinden daha büyük Benim Allah'ım şefkatli O'nun şefkatine iman ettiğim zaman yaptıklarımı O'nu üzmemek için yaparım Aramızdaki sevgi ilişkisinin zedelenmemesi için O'nun üzülmesi beni üzer O, sahtekarlık yapmayanı sever
“Ben, bir daha huzur bulamayacağım” diye yazdınız Herkes huzur ararken siz neden vazgeçiyorsunuz?
O huzur inançta var Yani siz çok şanslısınız Huzur bulmak istiyorum; ama bunu sahtekarlıkla yapmak istemiyorum Sırf huzur bulmak için inanmadığım bir şeye inanmaya çalışamam Bu ayıp Ayrıca Allah da bunu kabul etmez Bir gün gerçekten inanırsam huzur bulurum; ama bu çok zor
Nasıl bu kadar emin konuşabiliyorsunuz Belki fikirleriniz değişecek
Çünkü aklımı devreden çıkarmam çok zor artık Aklımla o kadar çok yaşadım ki
Size aklı veren de Allah
Doğru Allah, herkesin aklının aynı olmasını istemiyor Allah dindarı yarattığı zaman dinsizi de yarattı Dinsizlik olduğu için dindarlık kıymetli
Yine bayram yazısı yazacak mısınız?
Her şeyi benden beklemeyin canım Dindarlarla ne zaman karşılaşsam vaaz veren ben oluyorum, bu tuhaf değil mi?
Belki Allah sizi bazı şeylere vesile etmek istiyor
Doğru O'nun ne yapacağı belli olmaz Allah'ın bir mizah anlayışı olduğuna inanıyorum
Yazacak mısınız?
Bayram fikrini yılbaşından daha çok severim Yılbaşı zoraki bir eğlence gibi geliyor bana Belki bütünleşemediğimden olabilir Bayram deyince çocukluğuna dönüyorsun Kendine dönüyorsun Çocukluk esas kendindir
* * *
‘Adını Kaybeden Çocuk’ yazınız dolayısıyla açılan dava yeni sonuçlandı Bu konuyla ilgili birtakım kırgınlıklarınız, hatta kızgınlığınız var sanırım Neler söyleyeceksiniz?
Önce bir kızgınlığımı boşaltayım hakikaten Dindar kesimle ilgili ciddi kızgınlıklarım ve öfkelerim var Onların kendilerinden başka hiç kimseyle ilgilenmemesi beni çok sinirlendiriyor ve onlara güvenimi müthiş sarsıyor Bu ülkede çocukların ırzına geçiyorlar Ben 9 yaşındaki bir erkek çocuğunun ırzına geçilmesi ile ilgili bir dava hakkında yazılar yazdım (Adını Kaybeden Çocuk) Bu çocukla ilgili iki tane rapor verilmiş Ayrıca hükümette dindarlığına vurgu yapan bir parti var Ya, dindar kesimden bir tek ses çıkmaz mı? Bir merak uyanmaz mı? Bu çocuklara ne yapıyorlar, bu çocuğun başına ne geldi, bu oğlan çocuğu kurtarmak için ne yapmalıyız, suçluyu nasıl bulmalıyız, hiç mi aklınıza gelmez? Din demek, vicdan demek Vicdanını kaybetmiş bir din olabilir mi?
Desteklenmek anlamında mı?
Hayır, gidip işin aslını bulmak anlamında Siz belki bu hükümeti benden daha iyi zorlarsınız Suçluları bulsunlar, olayı aydınlatsınlar Raporun sahte olup olmadığını araştırsınlar Çocuk için iki tane ayrı rapor verilmiş, hiç mi kimse merak etmiyor? Allah’ın başka kullarına karşı bu kadar mesafeli, bu kadar aldırmaz olan bir dindar olabilir mi?
* Bunu sadece tek bir olaya bakarak mı söylüyorsunuz?
İşkencelere de ses çıkmamıştı
Peki aynı tepkiyi başörtüsü olayında gösterdiniz mi?
Doğru ya aynı şey! Dokuz yaşındaki bir çocuğun ırzına geçilmesi ile türban aynı şey, öyle mi? Bu insafsızlık…
Ben başörtüsü sorunu yaşamadım O dönemde üniversitedeydim Ama bu sorunu yaşayan çok arkadaşım vardı Hepsinin şu anda psikolojisi bozuk…
Biz türbanla ilgili defalarca yazı yazdık Türbanın serbest kalmasını istiyoruz, insanların tercihlerine karışılmamasını istiyoruz Bunu defalarca söyledik Dindarlar kendilerinden başka kimseyle ilgilenmiyorlar ve onun için de kimse onlara güvenmiyor Ben dindar değilim, dini de bilmem ama dini bilen adamlar bunu yorumlasınlar
Tamam söylerim…
Çok güzel bir giriş yaptım
*
Biraz fazla öfkeli değil misiniz, dövecek gibi konuşuyorsunuz?
Aldırmazlıkları kaldıramıyorum Benim sözüm, kendisinin dindar olduğunu söyleyen ve dindarların hakları için görüş veren insanlara Türban sorunu insan haklarının bir parçası İnsan hakları bir bütündür İnsan haklarında sadece bir kısmını önemli bulur, diğer kısmını aldırmazsan senin samimiyetine kimse inanmaz Niye insanlar size güvensin ki!
Peki ne yapsın insanlar?
Harekete geçin Bu çocuğun başına ne geldi deyin Bunun suçlusunu bulun Çocuk pornosu rezaleti uzayıp gidiyor Bir tanesini ortaya çıkartırsanız, arkasında ne olduğu anlaşılır ve insanların böyle kötü şeyler yapmak için cesareti kırılır
Rahatladınız mı?
Rahatlamam ben öyle kolay kolay… Bir toplum dini ile barışık olmazsa, sorunlar yaşar, ahlaki sorunlar da yaşar Ama dindar kesimin bizzat kendisi insanların acılarına aldırmazsa, bu topluma dinin insanları barışa ve adalete götüreceğine nasıl anlatacaklar, dinin temeli bu İnsanlığın en büyük hayalinin bütün çocukların mutlu olduğu bir dünya olduğunu düşünüyorum Bu hayale ulaşmak zor Ama önemli olan o yolda yürümek Hedefinin bu olması önemli Yani ne istiyorsun diye sorduklarında bütün yeryüzündeki çocukların özgür, mutlu, zengin olduğu bir dünya istiyorum dersen, bu senin bütün yaptıklarını belirler Böyle bir hayalin yoksa, birinin bunu anlatması zor Bundan daha büyük bir hayalin olamayacağını düşünüyorum
Yazılarınıza geçebilir miyiz?
Sor bakalım
Yazdığınız yazılarla birçok gönül kazandığınızı biliyor musunuz?
Öyle mi, buna sevindim Ben dindar bir adam değilim Zaten nasıl Allah’la olan ilişkimi kaybettiğimi de yazmıştım Benim çocuk aklımın gördüğü Allah’la büyüklerin anlattığı Allah arasında o kadar büyük bir fark oldu ki, neredeyse büyük bir dehşet duydum Dindar değilim; ama bir Allah fikri ve kavramı var bende Birçok insanda olduğu gibi Benim Allah’ım yarattıklarını seven bir Allah İlk amacı korkutmak ya da cezalandırmak değil Onların, kendisine olan ibadeti veyahut sevgiyi korkutarak anlatan bir Allah olduğuna inanmıyorum Bana dini cehennemden girerek anlatmaya başladıklarında bu benim kafamdaki Allah’la örtüşmedi Ben çocukken çocuk gibi bir Allah düşünüyordum Bana birdenbire şunu anlattılar: Seni cehenneme atacak Onun içinde alevler var, sonsuza kadar yanacaksın… Bu bana çok haşin geldi Son zamanlarda Müslümanlık hep haşin yanıyla ortaya çıkıyor Bunun bir sevgi yanı da var
Nasıl bir ilişkiniz var Allah’la…
Çok iyi bir ilişkimiz olduğunu düşünüyorum İnsanlara kötülük yapmadığım sürece, birisi hakkında kötülük düşünmediğim sürece, hakkını koruyabilecekken hakkını korumaktan vazgeçmediğim sürece, kendi çıkarım için başka insanların haklarını çiğnemediğim sürece iyi bir ilişkimiz olacağını düşünüyorum Bu ülke yüzde 95’i Müslüman bir ülke ise, gerçekten sağlam bir imanları olsaydı, bu kadar çok yolsuzluk, arsızlık, hırsızlık olmazdı Ama var, demek ki, bir iman sorunu da var aslında Cuma namazından çıkıp, dükkanına gidip birini kazıklıyorsan, Allah bunu kabul etmez Eğer Allah varsa, O’nu kandıramazsın, önce bunu kabul etmek gerekiyor
Gerçek bir dindar nasıl olmalı peki?
Bence hoşgörü ile başlıyor Bir dindar, inanmayan bir insan görürse ona öfkelenmez, onun için üzülür Gerçeği görmediği için bir üzüntü duyar Benim dindarım, böyle bir dindar Öfke duyan değil, inançsızlar karşısında üzüntü çeken biri Kendine sevap sağlamak için ona anlatmaya çalışmaz O acı çekmesin, üzülmesin, o da gerçeği görsün diye anlatır Ve bunu onu korkutarak anlatmaz, sevgiyle, hoşgörüyle anlatır Onu Allah’ın yerine cezalandırmaya kalkmaz En emin yerde sadece kendinin durduğunu nereden biliyorsun? Senin kadar inançlı olmayanları küçümsüyorsan, onlara hor davranıyorsan, bunun dine çok sığmadığını düşünüyorum Eğer insanlara dinin hoşgörülü yüzünü anlatırsak, insanların dinle ilişkisi çok daha rahatlar Ama dindarlar genellikle dini korkutucu yönleriyle anlatmaya çalışıyorlar Zannediyorlar ki, korku insanları dine çekecek, sevgi daha fazla çeker Bir dindar, başkalarının da dindar olmasını istiyorsa, onun ilk görevi kendisinin iyi bir insan olmasıdır O zaman başkalarını etkiler
Peygamber Efendimiz şöyle diyor: “Bilmiyorlar Allahım, onları affet” Belki bu bahsettiğiniz insanlar da farkında değiller…
Bunu kabul etmiyorum Allah yaratırken iyiyi ve kötüyü birbirinden tefrik edebilmen için sana sadece akıl vermemiş Vicdan vermiş, akıldan daha önemli bir şey İyi ve kötünün ne olduğunu duygularınla hissedebilirsin Bir adam bir çocuğu dövüyorsa sen o çocuk için üzülürsün Aklıyla değil, vicdanıyla karşı çıkar insan önce Başkalarının acılarına duyarlı olmazsan dindar olamazsın Ben bunun için vaaz vermek isterdim İnançlı insanlara imrenirim Çok huzurlular sadece neden cesur değiller diye şaşırırım İnancın büyük bir cesaret ve güven vermesi gerekir çünkü Dinin tarihinde bunun tekrarları vardır Bunun az tekrarlanması beni şaşırtıyor Allah’a inanan biri nasıl korkak olur, anlamış değilim Ben dinsizim ama birilerinin dindar olmasını istiyorum
* Sizinki birazcık kolaycılık değil mi, başkalarının bu işi halletmesini istiyorsunuz?
Ee tamam, bedelini size ödetecek değilim ya Yanacaksam kendim yanacağım Bedelini başkasına ödetmek kötüdür Allah’a “beni kandırdılar” demeyeceğim
Bu sözleri söylediğiniz için Ahiret’te “Neden bana anlatmadınız, söylemediniz” diye sormaya hakkınız olmayacak, bunu biliyor muydunuz?
Bana söylediler Anlattılar, yapmadım Ben günahları işledim Bedelini kendim ödeyeceğim Hiç kimsenin benden şikâyetçi olacağını sanmıyorum Bana kötülük yaptı, hakkımı yedi diyeceğini sanmıyorum Günahkâr bir hayat sürdürüyorum Kurallarının, hatta o biliyor, çoğunu çiğnedim Buna rağmen beni seveceğine inanıyorum Ölçülerinin bu kadar dar olmadığı kanaatindeyim
Yazılarınızı okuyup ağlayan insanların olduğunu biliyor musunuz? İnsanları bu kadar etkileyen, o yazıları yazan bir insanın inançsız olduğuna inanmıyorum
İnançla aramdaki samimiyeti seziyorlar büyük bir ihtimalle Samimiyet etkileyicidir Beni dindar olduğum için sevmelerini istemiyorum Dürüst ve samimi olduğum için sevsinler
İnsana önce Allah, sonra geçmişi hesap sorar Bu yazdıklarınız bir sorgulama mı, hesaplaşma mı, itiraf mı?
Kimseyi kendi ahlakınla yargılama Her şeyi onun ahlakı ile yargıla Ben senin ahlak ölçülerini yargılayamam, sen de benim ahlak ölçülerimi yargılayamazsın Toplumun ahlak ölçüleri ile barışık değilim; ama kendi ahlak ölçülerim var Günahtan korkmam, kendi ahlak ölçülerim dışına çıkmaktan korkarım Benim ahlakımın iki temeli var Samimiyet ve dürüstlükEğer bunu çiğnersem kendimi insanlara karşı affetmem Gene de Allah’ın beni seveceğini düşünüyorum Ahlak ölçülerimi hiçbir zaman çiğnemiyorum Başka türlü yaparsam kendimle olan ilişkim darmadağın olur
İslam ahlakının temelinde de bu var
Onun bir de işaretlerini görsek iyi olacak…
Neden inançsız olmayı tercih ettiniz?
Çok şaşıracaksın ama gördüğüm inançsızlar çok daha hoşgörülüydü Dindarlarda gençlere karşı tahammül ve hoşgörü yoktu Bundan hoşlanmadım Birinin bana ne adına olursa olsun tahakküm etmesini istemem Kimsenin benim karşıma Allah adıyla çıkmasını da istemem Buna hakkı yok Bana anlatabilir, bu başka bir şey “İnanmazsan çok acı çekeceksin Bunu yapma” Bu, dostça bir anlatım Ama ben inançsızım diye beni hor görmeye kalkarsa, bana yukardan bir şey dikte etmeye kalkarsa, buna tahammül etmem Etmedim de zaten Onun için gerçek dindarlarla aram çok iyidir Ama gösteriş gibi kullanılmasından da hoşlanmam Din bir gösteriş aracı değil İnsanların bir ölçüsü var Önemli bir ölçüsü ne biliyor musun: Samimiyet Sen samimiysen, bu ülkenin sokaklarındaki insanlar seni fikirlerinden dolayı yargılamazlar İnançlarından dolayı da yargılamazlar Ben defalarca inançsız olduğumu yazdım, ama dindarlarla aramda hiçbir problem çıkmadı
Allah’la konuşur musunuz?
Herkes gibi ara sıra konuşurum O’nunla Allah’tan bazı şeyler isterim Allah’tan genellikle istenir çünkü İstenenler ibadetle veriliyor
O iyi bir dinleyici Sizi ancak O anlar ve O olmazsa acınıza katlanamazsınız…
Evet Ama şuna çok inanıyorum: Kalbin temizse başın derde girmez Her şey özde ve ben bunu ayırt edebildiğime inanıyorum Karşımdaki adamın dindar olup olmamasına çok aldırmam Dindarlığı çok fazla hissediliyorsa bundan da çok fazla hoşlanmam Çünkü ben şuna inanırım Hiçbir şeyin gerçeğini ilk bakışta fark etmezsin O kadar içine sindirmiş, bünyesine sindirmiştir ki, ilk bakışta görünmez Gerçeğini ben oradan ayırt ederim Gerçek bir komünisti de, gerçek bir dindarı da bakar bakmaz fark etmezsin Ama bazıları vardır Bakar bakmaz bunun dindar ya da komünist olduğunu söylersin Çünkü bunu işaret haline getirmiştir O zaman çok fazla içine sindirememiş diye düşünüyorumGörmekten hoşlandığım bir şey değil, hissetmekten hoşlandığım bir şey Ses tonundan, konuşma biçiminden, hoşgörüsünden, yüzündeki ışıktan gerçek bir dindarı tanırsın O ışığı gördüğüm adamlarla mutlaka konuşurum Allah’la ve dinle ilgili her şeyi öğrenmeyi severim Onlardan öğrenirim Hepsini kaydederim
Allah’ı tanımak ve sevmek adına Esma-ı Hüsnaları hiç okudunuz mu?
Bunları sadece okuyarak bulabileceğim kanaatinde değilim Evet Kur-an’ı Kerim’e baktım Baştan sona okumadım; ama arada bir ne yazıyor diye açıp bakıyorum
Allah’ın 99 ismini okuyup anlamaya uğraştınız mı?
Çocukların korosundan dinliyorum onu Bir de dini müziği çok severim İlahileri çok severim
Hangi albümleri dinliyorsunuz?
Neredeyse bütün ilahi albümlerini aldım Ama aralarında iyi olan neredeyse çok azdı Çocuk korosunun söylediği “Teşekkür Ederim Allah’ım” albümünü aldım Bunları dindar olduğum için almadım Öyle güzel söylüyorlardı ki İlahileri almak için inançlı olmak gerekmiyor Sen eğer güzel söylersen benim seni dinlemem için dindar ya da dinsiz olmam gerekmiyor İlahiyi dinleyip sevmem için nasıl ki dindar olmam gerekmiyorsa, bir dindarı ve fikirlerini sevmem için de dindar olmam gerekmiyor Onun bana nasıl anlattığı ile ilgili Müzik gibi anlatıyorsa, onun sesinden o tatlılığı hissediyorsam onu dinliyorum Ondan bir şeyler öğreniyorum Sonra bunları yazıyorum Onların ağzından konuşmayı seviyorum Benim şeyhim de güzel konuşur Dindar insanların bir kısmı bana şunu söylerler: Sen aslında dindarsın; ama bunun farkında değilsin
Peki itiraf etmediğinizi söylüyorlar mı ya da gizlediğinizi düşünüyorlar mı?
Ben yalan söylemem ya da büyük kalabalıklara hiç yalan söylemedim İnansam inanıyorum derim Kendime göre bir ilişkim var Kalabalıklara yalan söylüyorsam bir çıkarım var demektir Yazarlığı bunun için seviyorum Kimseye bir şey vaad etmiyorum, kimseden bir şey talep etmiyorum
Kalbiniz ferah mı?
Bu açıdan ferah Yaşlanıyorum ama öyle çok korku duymuyorum Eğer varsa hakikaten iyi geçineceğimizi, bana iyi davranacağını düşünüyorum Günahlarımdan dolayı bana Ahiret’te kötü davranacak gibi bir düşüncem yok Olmasını çok dilerim O beni tanıyor, O’na güveniyorum
Allah inşallah size lütuflarıyla muamele eder… Böyle dua etmek istedim size
Sağ ol Ben Allah’la olan ilişkimi baba-oğul ilişkisi olarak algılıyorum hep Hiddetle, korkuyla alakası olan bir şey değil bu İyi bir adam olmaya çalışıyorum ama O’ndan korktuğum için değil Çünkü beni, hepimizi iyi adam olacak duygusuyla yaratıyor Hiçbirimiz mükemmel değiliz, Allah bizi mükemmel yaratmadı Neden Allah bizi mükemmel yaratmıyor? İstese yaratabilir Bilerek bizi eksik yaratıyor Bunu baştan kabul edersen ve mükemmele doğru yürürsen, Allah’ın eksik yarattığı halde mükemmele ulaşabilecek kulları olduğunu göstererek O’nun varlığını kanıtlamış olursun
Bunu yapabilen tek kişi var…
Kim?
* Peygamber Efendimiz Bize tek örnek Müslüman o
Bunu bir kişi yapmış olabilir; ama din bir şekilde bir hayalin olmasıdır Mükemmel olma hayali Olmazsın ama mükemmel olma hayali seni mükemmeliyete yaklaştırır Bu da Allah’ın eksik yarattığı bir kulu Allah’ın ona verdiği akıl ve vicdanla doğru bir yolda yürümesidir ki, bu O’nun varlığını, gücünü ve kudretini mükemmeli yaratmış olmasından daha fazla gösterir O istiyor ki, kullar mükemmeliyete ulaşmak için gösterdikleri çabayla nasıl ilerleyebildiklerini birbirlerine kanıtlasınlar
BÜTÜN İBADETHANELER, İNSANA ÖNEMLİ OLMADIĞINI ANLATIR
Camileri sevdiğiniz anlaşılıyor; İstanbul’daki camileri gezer misiniz?
Ben camiyi severim ve arada sırada giderim Namaz kılmam ama o havayı seviyorum Kendine önemli biri olmadığını hatırlatıyor “Hayattaki hiçbir şey o kadar önemli değil Sen de önemli değilsin Çok daha önemlileri var” diyor Bütün ibadethaneler aslında insana çok önemli olmadığını anlatırlar Dünyanın merkezi değilsin Bunu görmek iyidir Onun için camileri severim Çocukken de namazı severdim, teravihleri severdim Teravihe de giderdik zaten Evimizin karşısında cami vardı, yazılarda onu anlatmıştım Bir de bizim bir yardımcımız vardı Dindar bir kadındı Bana abdest almasını öğretmişti Annem de inançlıydı Sahurları, iftarları çok severdim Din çok hoş bir şey, çocuklarını eğlendiren bir şey Çocukları eğlendiren bir yanı var Bu tarafından bakılsa toplum huzur bulacak Çok fazla ibadet etmeyi seven bir topum değil bu toplum Ama Allah’a inanan bir toplum İkide bir bu insanları ibadet etmediği için korkutursan bu toplum gizli bir huzursuzluk yaşar Hem Allaha inanıyor, hem gereklerini yapamıyor, hem de cezalanmaktan korkuyor Bu bir toplumun içinde derin bir yara gibi Bu yarayı biraz hoşgörü ile, çocuklar için nasıl bir eğlence olduğunu göstererek anlatmak gerek İlla hiddetten bahsetmek gerekmiyor ki dinden bahsederken Çocukları korkutmak gerekmiyor, çocuklar korktukları için dindar olmasınlar, çocuklar Allah’ı sevdikleri için dindar olsunlar
Zaten bu mümkün değil ki, bütün çocuklar kaçarlar…
Ben kaçtım, kendimden biliyorum Hiç sevmedim, çok da kızdım, ihanete uğramış hissettim kendimi Allah’a bunu söylemek istedim: Böyle miydi yani ilişkimiz! Ben seni sevdim, bunun karşısında bana bunu mu yapacaksın? Beni cehennemlerde mi, yakacaksın, bunu niye yapıyorsun? Hani birbirimizi seviyorduk? Korkutarak çekemezsin insanları Korktuğun için dindar olmanın ne kıymeti var… Sevdiğin için dindar oluyorsan bunun bir kıymeti var İnsanların bu rahatlığı vermek gerekiyor diye düşünüyorum Bugün Müslümanlık deyince aklımıza haşin bir şey geliyor Bütün dünyada da bu böyle Bu beni üzüyor Arkadaşımı camiye götürüyorum, korkuyor“Allah’ın evine gidiyorum, orası güvenlidir” diyemiyorsa, bu duyguyu ona veremiyorsak, bir şey yanlıştır Dindarları eleştirmemin gerçek nedenlerinden biri de bu Dindarlardan hoşlanmıyorum; ama dindarlığı seviyorum ve gerçekten onların iyi dindarlar olmasını istiyorum Bir şey oluyorsak iyi olmalıyız
Dua eder misiniz dindarlar için?
Hayır Kızıyorum ve söylüyorum Yeryüzünde birilerinin gerçek dindar olması bana güven veriyor Ben dinsizsem birileri de dindar olsun
Ateistsiniz değil mi?
Ateistim İnançsızım Ama dediğim gibi, benim Allah fikrim var
Size de ihtiyacımız var
Evet Benim gibi adamlara da ihtiyaç var
Çünkü Kuran’ı Kerim’de inkâr edenlerin olacağı haber veriliyor…
“Böyle olmayın” diye gösterilecek adamlara da ihtiyaç var, değil mi?
Gavura kızıp oruç bozmak değil mi sizinkisi…
Ben onlara kızdığım için inançsız değilim Ben onlara sadece şunu söylüyorum: İnançlı olmak isterdim Ben değilim, sen öylesin ama o zaman gereğini yap Benim için çok zor artık İnançlı bir adam olsaydım daha huzurlu bir adam olurdum İnançlı birinin huzurlu olması gerektiğini düşünüyorum
Huzursuz musunuz?
Tabi ki huzursuzum Ben bir yazarım Huzurlu yazar pek bulunmaz Benim mesleğim huzursuz
Yazarlıktan mı kaynaklanıyor bu, inançsızlıktan mı?
İkisi de olabilir Yazarlıktan kaynaklanan huzursuzluğu dindirecek başka bir güç yok elimde İnançlı birisi huzurludur Ben gerçekten inançlı insanlarla çok iyi anlaşırım Böyle söylediğim zaman bile bunu sevgiyle karşılarlar Kötü bir kızgınlık olmadığını biliyorlar Bu ülkede dindarlara sırf dindar oldukları için kızılır, ben onlara dindar oldukları için kızmıyorum Dindar olmadıkları için kızıyorum Kendilerini dindar gibi gösterip başka davranmalarına kızıyorum Ellerindeki gücü bütün insanları korumak için kullanmalarını istiyorum Camilerin, bizim dinimizden olmayan insanların korkuyla gideceği yerler olmaması gerekir Bir inançsız bile oraya gidip, beş dakika huzur bulmalı Sevdiğim bir ev sahibi var, O’nu ziyarete gidiyorum… Günümüzde Müslümanlık çok şiddetle anılan bir şey oldu
Gerçek bir Müslüman için tek örnek Hz Muhammed’dir Onun hayatına batkınız mı?
Baktım Gerçek bir dindarın yanında dinle ilgili şaka yapabilirsin Şaka yapamadığım zaman benim huzursuzluğum artar Bu ülkede din ve Atatürk konusunda alınganlık var Bu güven eksikliğini gösterir Bunlar insanları iten şeyler Benim şikâyetlerim bunlar İyi dindarların olduğu bir dünyada yaşamak bana güven verir Ben bir daha inançlı olmayacağım, dindar olmayacağım
Diğer insanlara bakıp dini yargılamak yerine, ölçü olarak Hz Peygamber’in yaptıklarını yapmayı denediniz mi? O, sizin şikâyet ettiğiniz bu şeylerin hiçbirini yapmadı Dini sevgiyle anlattı, İslam’ın bu kadar kısa sürede yayılmasının nedeni bu Gerçek bir Müslüman ondan başka kimseyi örnek almaz
Bütün dinler sevgiyle ve haksızlıkları önlemek için doğmuştur Dinlerin bozulmaya başladığı yer, onların iktidara geldiği yerdir Müslümanlık, Hıristiyanlık, Yahudilik üçü de hakları yenenleri korumak için, sevgiyle başlamıştır Üçü de iktidara geldiğinde haşinleşmiştir İktidar din fikrine aykırı bir şeydir Dini bozuyor bence Kendi yerini şaşırıyorsun Kul olduğunu unutuyorsun Tevazuyu kaybediyorsun: Din tartışılabilecek bir şey değil Siyasete sokarsan dini tartışmaya açarsın
Hz Muhammed bunu yapmadı İslam’ı en saf ve en doğru şekilde yaşadı…
Yapmadı çünkü peygamber Hepimiz peygamber değiliz İslam’ın içinde başka akımlar da var, peygamberle ilgili Bunları tartışmak benim haddim değil Benim için önemli olan insanın tek ölçüsünün Allah sevgisi olması ve gördüğü bütün kulların Allah tarafından yaratıldığını bilmesi İnancıyla böbürlenmemesi, hiddete kapılmaması Herkes Allah’ın kulu Allaha’ inanan birisi için bütün dünyayı bir aile gibi görmekten başka bir çare yok Büyük bir ailenin içinde sapmışlar olur, yolunu değiştirmişler olur, ama birbirini öldürmek olmaz
‘BAYRAMLAR ŞÜKÜR GÜNLERİDİR’
Bayram sabahları nasıl yaşanırdı sizin evde?…
Biz hâlâ bayram ziyareti yaparız İnanmıyoruz ama yaparız Her bayram babama gideriz Halama da giderim Bu dindarlıktan ziyade saygı göstermektir Bayram şükür günleridir Sevinme günleridir Çünkü sahip olduklarına şükrediyorsun Niye bayramları barış günü yapıyoruz Aslında birbirimizin zaaflarını hoş gördüğümüz gün Bunun için çok önemli bayram Zaaflarımız başkaları tarafından hoş görüldüğü için bayramlar sevinç günleri oluyor Niye bayrama benzemiyor diğer günler Niye bu kadar kızıyoruz başkalarının zaaflarına Böyle bir sevinç yaşanabildiğini biliyorsak, neden bunu çoğaltmak için uğraşmıyoruz?
Mezarlık ziyareti yapar mısınız?
Bayramlarda değil, ama annemin mezarını ziyarete giderim Annemin ölümü benim Allah fikrimi çok etkilemiştir Bir çocuğun annesinin öldüğünü kabul etmesi neredeyse imkânsızdır Onun bir şekilde beni gördüğüne inanmaktan hoşlanıyorum Bu da ancak Allah’la mümkün olabilen bir şey Onun bana baktığını düşünmek, beni daha iyi bir adam yapıyor Büyük kayıplarda büyük yerlere sığınmak zorundasın Bir Allah fikrine ihtiyaç var Yoksa tamamen kayboluyorlar Bu da insanı sahipsiz bırakır Anne-baba kaybı insanda belki kabuk bağlayan; ama hiç geçmeyen bir yara bırakır O yaradan kurtulamaz hiç kimse
Ölüm, insanı Allaha yaklaştıran bir şeydir Sizin hissettiğiniz bu mu?
Dindarlık anlamında değil Ama annenim beni gördüğünü düşünmekten hoşlanıyorum Onunla bazen konuşup şakalaşıyorum Bunu ancak Allah sağlayabilir Başka bir güç yok Öyle bir gücün varlığını düşünürsem ancak annemin beni gördüğüne inanırım Başka türlü nasıl olacak Fikir olarak biliyorum ki, bu mümkün değil Fikrimle duygumun çeliştiği yerler var Bu onlardan biri Fikrim diyor ki, hayır annem yok artık Duygum, onun var olmasını istiyor ve var gibi kabul ediyor Burada bir çelişki yok mu, evet, bu konuştuğumuz konularda çelişki var Çok çelişkili duygularım var İnanmıyorum ama seninle saatlerden beri Allah hakkında konuşuyorum Çok inançsız bir adamın konuşmaması gerekir Bunu seviyorum Hikâyeler öğrenmek, duaların nereden çıktığını dinlemek… bunları severim Allah ve din konusunda saatlerce konuşabilirim Dediğim gibi vaaz vermek isterdim
Çevrenizde böyle insanlar olduğunu tahmin etmiyorum Canınız böyle konular konuşmak istediğinde ne yapıyorsunuz
O zaman böyle insanları yazıyorum Şeyhi onun için yazdım Tekrar yazıyorum
Kendi yaşadığınız bu deneyimleri, kızınızın yaşamaması için bir şeyler yapmak istediniz mi?
Çok fazla bir şey yapmadım Çocuklarımı özgür bıraktım Onlar benim ne düşündüğümü biliyorlar Onlarla bu konuyu çok fazla konuşmuyoruz
Dindar yetiştirmek ister miydiniz?
İstemezdim Bunu söylersem sahtekârlık olur Çocuklarıma hep şunu öğretmek istedim Yaptığın hatanın bedelini kendin öde Her şeyin bir bedeli var Bir hata yapıyorsun bunun bedelini ödeyecek olan, hesabını verecek olan sensin, başkası değil Kimsenin üzerine yıkmamalısın Kimsenin kabahati değil İnanıyorlarsa onları inançsız yapmak istemem Bunu çok fazla konuşmuyoruz Onların tam ne hissettiklerini, neye inandıklarını bilmiyorum Biraz bana benzediklerini düşünüyorum
*
alinti.....
Bir yılda okurlarınız için sürpriz iki yazı yazdınız İkisi de Ramazan Bayramı'nda yayınlandı Size bu yazıları kim yazdırdı?
Daha önce de “Ey Kavmim” diye bir yazı yazdım Bazı camilerde okunmuştu bu yazı Benim yeni bulduğum fikirler değil bunlar Ben birdenbire hidayete ermedim
Ama bu iki yazıdaki hisleriniz daha farklı
Öyle bir yazı yazabilmekten büyük zevk alıyorum Benim bir Allah ve din fikrim var İnancımın olmaması, bu fikirlerin olmadığı anl----- gelmez
* * *Yazar Ahmet Altan, yıllar önce ‘Ey Kavmim’ adlı bir yazı yazmıştı Bazı camilerde vaaz konusu olan bu yazıyı Altan’ın yazdığına çoğu kimse inanamamıştı Altan, 2005 ve 2006’nın Ekim ayında yine içeriğiyle herkesi şaşırtan “Cami Işıklarına Bakan Çocuk” ve “Benim Güzel Allah’ım” adlı iki farklı yazı daha kaleme aldı Acaba Altan’a neler oluyordu? Onu tanıyan hemen herkes gibi biz de bu konuyu merak ettik ve medyanın cesur kalemi Altan’ın kapısını çaldık Sitemlerini ve içten duygularını paylaştık Demokrasi ve insan hakları konusunda cesur olmadıkları için dindarları eleştiren Altan, İslam’ın özündeki sevgi ve hoşgörünün yeterince anlatılmadığından yakınıyor ve usta yazar, ‘Eğer inançlı olsaydım bayram sabahı Süleymaniye’de vaaz vermek isterdim’ diyor
* * *
Dindar bir adam olmak isterdim
Altan, sürpriz yazıları için “Ben birdenbire hidayete ermedim” diyor Aslında dindar olmayı çok istediğini söyleyen Altan, Allah sevgisini, merhametini, şefkatini, oruçlu olmanın keyfini, sahurları ve iftarların güzelliğini anlatırken bir din adamı görünümüne bürünüyor “İnanıyor muyum? Hayır İnanmıyor muyum? Hayır” diyen Altan, “Ben O’nun biraz şımarık kuluyum galiba Niyetimi O biliyor Meseleleri, kendi aramızda çözeceğimizi düşünüyorum O bence şefkatlidir Merhametlidir Eğer derse ki, ‘Seni cezalandıracağım’ yapacak bir şey yok” şeklinde konuşuyor Ahmet Altan, dindarlara cesur olmadıkları, seslerini çıkarmadıkları, ini insanlara hoşgörü ile değil de korkutarak anlatmaya çalıştıkları için sitem ediyor
Bayram namazına hiç gittiniz mi?
Evet gittim, çocukken 10-11 yaşındaydım Ben ibadeti sevdim doğrusunu istersen Eğer bu kadar hiddetle beni korkutmasalardı, belki de orada kalırdım Dini, sevgiyle ve hoşgörü ile herkese anlatmak isterdim Hâlâ camiye gidiyorum, bu sene Kadir Gecesi'nde Sultanahmet Camii'ndeydim
Ne yaptınız? Teravih namazına mı gittiniz?
Teravihten sonra ziyarete gittim Yahudi bir arkadaşımı götürdüm
Niye özellikle Kadir Gecesi?
Kadir Gecesi'nde İstanbul'u hiç dolaşmamıştım Bu, hep istediğim bir şeydi Camilerin kapısından insanlar taşıyordu
Çok şaşırmıştır sizi görenler
Evet Beni tanıdılar ve orada gördükleri için çok şaşırdılar Namaz kılmıyorum; ama o atmosferi seviyorum Bütün ibadethaneler, ‘Hayattaki hiçbir şey o kadar önemli değil Sen de önemli değilsin Çok daha önemlileri var Dünyanın merkezi değilsin' der aslında
İnsanların sizi camide görmesinden rahatsız oldunuz mu?
Yok, şaşırmaları hoşuma gidiyor Bak, bir dinsiz yola gelmiş diyorlar İşte gerçek dindarlık bu Tamamen Allah adına seviniyorlar Hiç, kişisel çıkarları yok Samimiler
Bir yılda okurlarınız için sürpriz iki yazı yazdınız İkisi de Ramazan Bayramı'nda yayınlandı Size bu yazıları kim yazdırdı?
Daha önce de “Ey Kavmim” diye bir yazı yazdım Bazı camilerde okunmuştu bu yazı Benim yeni bulduğum fikirler değil bunlar Ben birdenbire hidayete ermedim
Ama bu iki yazıdaki hisleriniz daha farklı
Öyle bir yazı yazabilmekten büyük zevk alıyorum Benim bir Allah ve din fikrim var İnancımın olmaması, bu fikirlerin olmadığı anl----- gelmez
Yazıdan çok duayı andırıyordu
Dua bilirim; ama dua etmem Çok sıkıştığımda konuşurum Aslında dindar olmak isterdim Eğer inansaydım kendi inancını hem yaşayan hem de anlatan bir adam olurdum İnançlı bir adam değilim; ama bir dindar sesle konuşmaktan hoşlanıyorum
Bu, bir çelişki değil mi?
Evet çelişki Sadece ibadet değildir din, bir özdür, en azından benim inancım için Başka insanların hakkını yememek, hakkından fazlasını istememek, tevazu, tevekkül, bunlar dinin temelini oluşturur Ben Allah'ın yarattıklarına karşı elimden geldiğince ve mümkün olduğunca hak gözeten bir adam olmaya uğraşıyorum Eğer mümkün olsaydı her hafta o tonda yazı yazmak isterdim Kalabalıkların karşısına çıkıp öyle konuşmak isterdim
Allah bilir siz vaaz da vermek istersiniz?
Evet, isterim
Yarın bayram Süleymaniye'de bu bayram sabahında vaaz vermek ister miydiniz?
Hiç fena fikir değil
Vaazın konusu ne olurdu?
Dinin bir özü olduğunu, kulun kula emanet edildiğini ve birbirine haksızlık yaparsan, bunun onu Yaratan'a da bir kötülük olduğunu anlatmak isterdim Özden, insandan, insanların birbirleriyle olan ilişkilerinden, hoşgörüden, tevazudan bahsetmek isterdim Dokuz yaşındaki bir çocuğun ırzına geçildi, sesinizi niye çıkarmıyorsunuz demek isterdim
Hiç vaaz dinlediniz mi?
Çocukken dinledim Sevdiğim dindar arkadaşlarım vardı Gençliğimde gerçekten inanmış insanlarla beraber oldum Çünkü tamamen hoşgörü üzerinden bir ilişkileri vardı ve ben dindarlığı öyle sevdim Büyükdedem şeyhti Arkanda duran yazılar bizim tekkeden çıkan yazılar Rıfai'ydi dedem Unkapanı'ndaki tekkede Kapanmasaydı şeyh olmak isterdim orada Dalga dalga ailenin içine giren bir din unsuru vardı Ben inancın ne olduğunu bilerek büyüdüm İnançlı insanları gördüm, inançsızları da
Neden inançsız olmayı tercih ettiniz?
Çok şaşıracaksın; ama gördüğüm inançsızlar çok daha hoşgörülüydü
Allah “Ben kırık kalplerleyim” diyor Sizin bu anlatmak istediklerinizle Allah'ın sözü aynı zeminde birleşiyor Ayrılık nerede?
Belki ayrılmamışızdır Ben kuşkucu bir adamım Bir tür, O'nun şımarık kulu olduğumu düşünüyorum Eğer sen iyi bir çocuksan baban yaramazlıklarını affeder Allah ile olan ilişkimiz biraz öyle Ben böyle bir Allah'ı seviyorum
* İnanan bir insan gibi yaşamayı denediniz mi?
Hayır Bunu hiçbir zaman yapmayacağım Bunu yaparsam sahtekarlık olur Genellikle insanlar yaşlanınca ölümden korkarlar ve birdenbire değişirler Bu bana kendi açımdan ayıp gelir Nasıl yaşadıysam bu hayatı öyle kapatmak istiyorum O'nun yarattıklarına iyi davrandığım sürece O'nunla ilişkim iyidir Biri gelip bana, sen kendini kandırıyorsun diyebilir Olabilir Onun Allah fikri ile benim Allah fikrim birbirine benzemeyebilir Çok mu inançlıyım? Hayır Tümden mi reddediyorum? Hayır İbadet edecek miyim? Hayır Dini bir hayat sürecek miyim? Hayır Din fikrini seviyor muyum? Evet Dindarları seviyor muyum? Gerçek bir dindarı severim Dindarlığı gerçek olmadığına inandığım insanlardan hiç hoşlanmam
Nasıl bir inanç bu?
Benim Allah'ım, yarattıklarını seven bir Allah İlk amacı korkutmak ya da cezalandırmak değil Bana dini, cehennemden girerek anlatmaya başladıklarında bu benim kafamdaki Allah'la örtüşmedi Bu, bana çok haşin geldi Son zamanlarda Müslümanlık hep haşin yanıyla ortaya çıkıyor Dinin bir sevgi yanı da var
Bayramlarda mezarlık ziyareti yapar mısınız?
Bayramlarda değil; ama annemin mezarını ziyarete giderim Annemin ölümü benim Allah fikrimi çok etkilemiştir Bir çocuğun, annesinin öldüğünü kabul etmesi neredeyse imkansızdır Onun bir şekilde beni gördüğüne inanmaktan hoşlanıyorum Bu da ancak Allah'la mümkün Onun bana baktığını düşünmek beni daha iyi bir adam yapıyor Büyük kayıplarda büyük yerlere sığınmak zorundasın Bir Allah fikrine ihtiyaç var Yoksa tamamen kayboluyorlar
Kendinizi sorguluyor musunuz?
Yok sorgulamıyorum, nasılsa onu öbür tarafta yapacaklar
İnançla ilgili fikirlerinizi neden çocukluğunuzla birlikte anlattınız?
Çocukken namazı severdim, teravih bile kılardım Sahurlar, iftarlar çok hoşuma giderdi Bu tarafından bakılsa toplum huzur bulacak Çok fazla ibadet etmeyi seven bir toplum değiliz Ama inanan bir toplum; hem Allah'a inanıyor, hem gereklerini yapamıyor hem de cezalandırılmaktan korkuyor Bu, toplumun içinde derin bir yara Bu yarayı hoşgörü ile kapatmak gerek Çocuklar korktukları için değil, Allah'ı sevdikleri için dindar olsunlar
Kendini Allah'a bu kadar yakın hisseden bir çocuğu O'ndan uzaklaştıran, sadece bir hocanın anlattığı cehennem manzarası mı?
11 yaşındaki bir çocuktan bahsediyoruz 11 yaşındaki bir çocuğun Allah'la olan ilişkisi tamamen sevgiye dayanan bir ilişki Bana anlatılan Allah inancından korktum İhanete uğramış hissettim kendimi
Büyüyünce ne oldu peki?
Büyüyünce daha maddeci düşünmeye başladım Doğanın maddeden, atomdan yapıldığını düşündüm Şimdi inanıyor muyum? Hayır İnanmıyor muyum? Hayır
Bu çelişki içinden nasıl çıkıyorsunuz?
Aslında çok da zorluk çekmiyorum Çocukluğumdaki Allah'ın var olduğuna inanıyorum Yani kendi yarattığı kula sevgiyle yaklaşan, onu korkutmayan, onu seven ve yarattığı kulları birbirine emanet eden, kendi aralarındaki ilişkiye önem veren, sadece ibadete değil, ruhuna, özüne, başka insanlar hakkında ne düşündüğüne, ne yaptığına bakan bir Allah'a inanıyorum Ben dinen günah olan birçok şeyi yaptım O'nun yarattığı kullara karşı haksızlık etmedim Benim ne yaptığımı, niyetimi O biliyor Bu ibadet meselesini aramızda çözebiliriz
Çözemezseniz ne olacak?
O, bence şefkatlidir Merhametlidir Eğer derse ki, “Seni cezalandıracağım” Tamam yapacak bir şey yok Ama ben O'nun ölçülerinin sadece bu günahlarla kısıtlı olmadığını düşünüyorum
Ceza konusunda O'na teslim oluyorsunuz; ama ibadet konusunda emirlerine neden uymuyorsunuz?
Evet Ben şuna inanıyorum: Bedelini ödemeye razıysan her şeyi yap
Allah'ı tanımak adına neler yaptınız?
Bunları sadece okuyarak bulabileceğim kanaatinde değilim Evet Kur'an-ı Kerim'e baktım Allah'ın isimleriyle ilgili çıkan ilahi kasetlerini dinliyorum Dini müziği çok severim İlahileri çok severim Son dönemde çıkan çocukların söylediği Teşekkür Ederim Allah’ım albümü çok güzeldi mesela
“Hiddetine değil, şefkatine iman ediyorum” demiştiniz Ama görülüyor ki imanla imansızlık arasındasınız
Şefkatine iman ediyorum Çünkü O’nun şefkatinin, hiddetinden daha büyük Benim Allah'ım şefkatli O'nun şefkatine iman ettiğim zaman yaptıklarımı O'nu üzmemek için yaparım Aramızdaki sevgi ilişkisinin zedelenmemesi için O'nun üzülmesi beni üzer O, sahtekarlık yapmayanı sever
“Ben, bir daha huzur bulamayacağım” diye yazdınız Herkes huzur ararken siz neden vazgeçiyorsunuz?
O huzur inançta var Yani siz çok şanslısınız Huzur bulmak istiyorum; ama bunu sahtekarlıkla yapmak istemiyorum Sırf huzur bulmak için inanmadığım bir şeye inanmaya çalışamam Bu ayıp Ayrıca Allah da bunu kabul etmez Bir gün gerçekten inanırsam huzur bulurum; ama bu çok zor
Nasıl bu kadar emin konuşabiliyorsunuz Belki fikirleriniz değişecek
Çünkü aklımı devreden çıkarmam çok zor artık Aklımla o kadar çok yaşadım ki
Size aklı veren de Allah
Doğru Allah, herkesin aklının aynı olmasını istemiyor Allah dindarı yarattığı zaman dinsizi de yarattı Dinsizlik olduğu için dindarlık kıymetli
Yine bayram yazısı yazacak mısınız?
Her şeyi benden beklemeyin canım Dindarlarla ne zaman karşılaşsam vaaz veren ben oluyorum, bu tuhaf değil mi?
Belki Allah sizi bazı şeylere vesile etmek istiyor
Doğru O'nun ne yapacağı belli olmaz Allah'ın bir mizah anlayışı olduğuna inanıyorum
Yazacak mısınız?
Bayram fikrini yılbaşından daha çok severim Yılbaşı zoraki bir eğlence gibi geliyor bana Belki bütünleşemediğimden olabilir Bayram deyince çocukluğuna dönüyorsun Kendine dönüyorsun Çocukluk esas kendindir
* * *
‘Adını Kaybeden Çocuk’ yazınız dolayısıyla açılan dava yeni sonuçlandı Bu konuyla ilgili birtakım kırgınlıklarınız, hatta kızgınlığınız var sanırım Neler söyleyeceksiniz?
Önce bir kızgınlığımı boşaltayım hakikaten Dindar kesimle ilgili ciddi kızgınlıklarım ve öfkelerim var Onların kendilerinden başka hiç kimseyle ilgilenmemesi beni çok sinirlendiriyor ve onlara güvenimi müthiş sarsıyor Bu ülkede çocukların ırzına geçiyorlar Ben 9 yaşındaki bir erkek çocuğunun ırzına geçilmesi ile ilgili bir dava hakkında yazılar yazdım (Adını Kaybeden Çocuk) Bu çocukla ilgili iki tane rapor verilmiş Ayrıca hükümette dindarlığına vurgu yapan bir parti var Ya, dindar kesimden bir tek ses çıkmaz mı? Bir merak uyanmaz mı? Bu çocuklara ne yapıyorlar, bu çocuğun başına ne geldi, bu oğlan çocuğu kurtarmak için ne yapmalıyız, suçluyu nasıl bulmalıyız, hiç mi aklınıza gelmez? Din demek, vicdan demek Vicdanını kaybetmiş bir din olabilir mi?
Desteklenmek anlamında mı?
Hayır, gidip işin aslını bulmak anlamında Siz belki bu hükümeti benden daha iyi zorlarsınız Suçluları bulsunlar, olayı aydınlatsınlar Raporun sahte olup olmadığını araştırsınlar Çocuk için iki tane ayrı rapor verilmiş, hiç mi kimse merak etmiyor? Allah’ın başka kullarına karşı bu kadar mesafeli, bu kadar aldırmaz olan bir dindar olabilir mi?
* Bunu sadece tek bir olaya bakarak mı söylüyorsunuz?
İşkencelere de ses çıkmamıştı
Peki aynı tepkiyi başörtüsü olayında gösterdiniz mi?
Doğru ya aynı şey! Dokuz yaşındaki bir çocuğun ırzına geçilmesi ile türban aynı şey, öyle mi? Bu insafsızlık…
Ben başörtüsü sorunu yaşamadım O dönemde üniversitedeydim Ama bu sorunu yaşayan çok arkadaşım vardı Hepsinin şu anda psikolojisi bozuk…
Biz türbanla ilgili defalarca yazı yazdık Türbanın serbest kalmasını istiyoruz, insanların tercihlerine karışılmamasını istiyoruz Bunu defalarca söyledik Dindarlar kendilerinden başka kimseyle ilgilenmiyorlar ve onun için de kimse onlara güvenmiyor Ben dindar değilim, dini de bilmem ama dini bilen adamlar bunu yorumlasınlar
Tamam söylerim…
Çok güzel bir giriş yaptım
*
Biraz fazla öfkeli değil misiniz, dövecek gibi konuşuyorsunuz?
Aldırmazlıkları kaldıramıyorum Benim sözüm, kendisinin dindar olduğunu söyleyen ve dindarların hakları için görüş veren insanlara Türban sorunu insan haklarının bir parçası İnsan hakları bir bütündür İnsan haklarında sadece bir kısmını önemli bulur, diğer kısmını aldırmazsan senin samimiyetine kimse inanmaz Niye insanlar size güvensin ki!
Peki ne yapsın insanlar?
Harekete geçin Bu çocuğun başına ne geldi deyin Bunun suçlusunu bulun Çocuk pornosu rezaleti uzayıp gidiyor Bir tanesini ortaya çıkartırsanız, arkasında ne olduğu anlaşılır ve insanların böyle kötü şeyler yapmak için cesareti kırılır
Rahatladınız mı?
Rahatlamam ben öyle kolay kolay… Bir toplum dini ile barışık olmazsa, sorunlar yaşar, ahlaki sorunlar da yaşar Ama dindar kesimin bizzat kendisi insanların acılarına aldırmazsa, bu topluma dinin insanları barışa ve adalete götüreceğine nasıl anlatacaklar, dinin temeli bu İnsanlığın en büyük hayalinin bütün çocukların mutlu olduğu bir dünya olduğunu düşünüyorum Bu hayale ulaşmak zor Ama önemli olan o yolda yürümek Hedefinin bu olması önemli Yani ne istiyorsun diye sorduklarında bütün yeryüzündeki çocukların özgür, mutlu, zengin olduğu bir dünya istiyorum dersen, bu senin bütün yaptıklarını belirler Böyle bir hayalin yoksa, birinin bunu anlatması zor Bundan daha büyük bir hayalin olamayacağını düşünüyorum
Yazılarınıza geçebilir miyiz?
Sor bakalım
Yazdığınız yazılarla birçok gönül kazandığınızı biliyor musunuz?
Öyle mi, buna sevindim Ben dindar bir adam değilim Zaten nasıl Allah’la olan ilişkimi kaybettiğimi de yazmıştım Benim çocuk aklımın gördüğü Allah’la büyüklerin anlattığı Allah arasında o kadar büyük bir fark oldu ki, neredeyse büyük bir dehşet duydum Dindar değilim; ama bir Allah fikri ve kavramı var bende Birçok insanda olduğu gibi Benim Allah’ım yarattıklarını seven bir Allah İlk amacı korkutmak ya da cezalandırmak değil Onların, kendisine olan ibadeti veyahut sevgiyi korkutarak anlatan bir Allah olduğuna inanmıyorum Bana dini cehennemden girerek anlatmaya başladıklarında bu benim kafamdaki Allah’la örtüşmedi Ben çocukken çocuk gibi bir Allah düşünüyordum Bana birdenbire şunu anlattılar: Seni cehenneme atacak Onun içinde alevler var, sonsuza kadar yanacaksın… Bu bana çok haşin geldi Son zamanlarda Müslümanlık hep haşin yanıyla ortaya çıkıyor Bunun bir sevgi yanı da var
Nasıl bir ilişkiniz var Allah’la…
Çok iyi bir ilişkimiz olduğunu düşünüyorum İnsanlara kötülük yapmadığım sürece, birisi hakkında kötülük düşünmediğim sürece, hakkını koruyabilecekken hakkını korumaktan vazgeçmediğim sürece, kendi çıkarım için başka insanların haklarını çiğnemediğim sürece iyi bir ilişkimiz olacağını düşünüyorum Bu ülke yüzde 95’i Müslüman bir ülke ise, gerçekten sağlam bir imanları olsaydı, bu kadar çok yolsuzluk, arsızlık, hırsızlık olmazdı Ama var, demek ki, bir iman sorunu da var aslında Cuma namazından çıkıp, dükkanına gidip birini kazıklıyorsan, Allah bunu kabul etmez Eğer Allah varsa, O’nu kandıramazsın, önce bunu kabul etmek gerekiyor
Gerçek bir dindar nasıl olmalı peki?
Bence hoşgörü ile başlıyor Bir dindar, inanmayan bir insan görürse ona öfkelenmez, onun için üzülür Gerçeği görmediği için bir üzüntü duyar Benim dindarım, böyle bir dindar Öfke duyan değil, inançsızlar karşısında üzüntü çeken biri Kendine sevap sağlamak için ona anlatmaya çalışmaz O acı çekmesin, üzülmesin, o da gerçeği görsün diye anlatır Ve bunu onu korkutarak anlatmaz, sevgiyle, hoşgörüyle anlatır Onu Allah’ın yerine cezalandırmaya kalkmaz En emin yerde sadece kendinin durduğunu nereden biliyorsun? Senin kadar inançlı olmayanları küçümsüyorsan, onlara hor davranıyorsan, bunun dine çok sığmadığını düşünüyorum Eğer insanlara dinin hoşgörülü yüzünü anlatırsak, insanların dinle ilişkisi çok daha rahatlar Ama dindarlar genellikle dini korkutucu yönleriyle anlatmaya çalışıyorlar Zannediyorlar ki, korku insanları dine çekecek, sevgi daha fazla çeker Bir dindar, başkalarının da dindar olmasını istiyorsa, onun ilk görevi kendisinin iyi bir insan olmasıdır O zaman başkalarını etkiler
Peygamber Efendimiz şöyle diyor: “Bilmiyorlar Allahım, onları affet” Belki bu bahsettiğiniz insanlar da farkında değiller…
Bunu kabul etmiyorum Allah yaratırken iyiyi ve kötüyü birbirinden tefrik edebilmen için sana sadece akıl vermemiş Vicdan vermiş, akıldan daha önemli bir şey İyi ve kötünün ne olduğunu duygularınla hissedebilirsin Bir adam bir çocuğu dövüyorsa sen o çocuk için üzülürsün Aklıyla değil, vicdanıyla karşı çıkar insan önce Başkalarının acılarına duyarlı olmazsan dindar olamazsın Ben bunun için vaaz vermek isterdim İnançlı insanlara imrenirim Çok huzurlular sadece neden cesur değiller diye şaşırırım İnancın büyük bir cesaret ve güven vermesi gerekir çünkü Dinin tarihinde bunun tekrarları vardır Bunun az tekrarlanması beni şaşırtıyor Allah’a inanan biri nasıl korkak olur, anlamış değilim Ben dinsizim ama birilerinin dindar olmasını istiyorum
* Sizinki birazcık kolaycılık değil mi, başkalarının bu işi halletmesini istiyorsunuz?
Ee tamam, bedelini size ödetecek değilim ya Yanacaksam kendim yanacağım Bedelini başkasına ödetmek kötüdür Allah’a “beni kandırdılar” demeyeceğim
Bu sözleri söylediğiniz için Ahiret’te “Neden bana anlatmadınız, söylemediniz” diye sormaya hakkınız olmayacak, bunu biliyor muydunuz?
Bana söylediler Anlattılar, yapmadım Ben günahları işledim Bedelini kendim ödeyeceğim Hiç kimsenin benden şikâyetçi olacağını sanmıyorum Bana kötülük yaptı, hakkımı yedi diyeceğini sanmıyorum Günahkâr bir hayat sürdürüyorum Kurallarının, hatta o biliyor, çoğunu çiğnedim Buna rağmen beni seveceğine inanıyorum Ölçülerinin bu kadar dar olmadığı kanaatindeyim
Yazılarınızı okuyup ağlayan insanların olduğunu biliyor musunuz? İnsanları bu kadar etkileyen, o yazıları yazan bir insanın inançsız olduğuna inanmıyorum
İnançla aramdaki samimiyeti seziyorlar büyük bir ihtimalle Samimiyet etkileyicidir Beni dindar olduğum için sevmelerini istemiyorum Dürüst ve samimi olduğum için sevsinler
İnsana önce Allah, sonra geçmişi hesap sorar Bu yazdıklarınız bir sorgulama mı, hesaplaşma mı, itiraf mı?
Kimseyi kendi ahlakınla yargılama Her şeyi onun ahlakı ile yargıla Ben senin ahlak ölçülerini yargılayamam, sen de benim ahlak ölçülerimi yargılayamazsın Toplumun ahlak ölçüleri ile barışık değilim; ama kendi ahlak ölçülerim var Günahtan korkmam, kendi ahlak ölçülerim dışına çıkmaktan korkarım Benim ahlakımın iki temeli var Samimiyet ve dürüstlükEğer bunu çiğnersem kendimi insanlara karşı affetmem Gene de Allah’ın beni seveceğini düşünüyorum Ahlak ölçülerimi hiçbir zaman çiğnemiyorum Başka türlü yaparsam kendimle olan ilişkim darmadağın olur
İslam ahlakının temelinde de bu var
Onun bir de işaretlerini görsek iyi olacak…
Neden inançsız olmayı tercih ettiniz?
Çok şaşıracaksın ama gördüğüm inançsızlar çok daha hoşgörülüydü Dindarlarda gençlere karşı tahammül ve hoşgörü yoktu Bundan hoşlanmadım Birinin bana ne adına olursa olsun tahakküm etmesini istemem Kimsenin benim karşıma Allah adıyla çıkmasını da istemem Buna hakkı yok Bana anlatabilir, bu başka bir şey “İnanmazsan çok acı çekeceksin Bunu yapma” Bu, dostça bir anlatım Ama ben inançsızım diye beni hor görmeye kalkarsa, bana yukardan bir şey dikte etmeye kalkarsa, buna tahammül etmem Etmedim de zaten Onun için gerçek dindarlarla aram çok iyidir Ama gösteriş gibi kullanılmasından da hoşlanmam Din bir gösteriş aracı değil İnsanların bir ölçüsü var Önemli bir ölçüsü ne biliyor musun: Samimiyet Sen samimiysen, bu ülkenin sokaklarındaki insanlar seni fikirlerinden dolayı yargılamazlar İnançlarından dolayı da yargılamazlar Ben defalarca inançsız olduğumu yazdım, ama dindarlarla aramda hiçbir problem çıkmadı
Allah’la konuşur musunuz?
Herkes gibi ara sıra konuşurum O’nunla Allah’tan bazı şeyler isterim Allah’tan genellikle istenir çünkü İstenenler ibadetle veriliyor
O iyi bir dinleyici Sizi ancak O anlar ve O olmazsa acınıza katlanamazsınız…
Evet Ama şuna çok inanıyorum: Kalbin temizse başın derde girmez Her şey özde ve ben bunu ayırt edebildiğime inanıyorum Karşımdaki adamın dindar olup olmamasına çok aldırmam Dindarlığı çok fazla hissediliyorsa bundan da çok fazla hoşlanmam Çünkü ben şuna inanırım Hiçbir şeyin gerçeğini ilk bakışta fark etmezsin O kadar içine sindirmiş, bünyesine sindirmiştir ki, ilk bakışta görünmez Gerçeğini ben oradan ayırt ederim Gerçek bir komünisti de, gerçek bir dindarı da bakar bakmaz fark etmezsin Ama bazıları vardır Bakar bakmaz bunun dindar ya da komünist olduğunu söylersin Çünkü bunu işaret haline getirmiştir O zaman çok fazla içine sindirememiş diye düşünüyorumGörmekten hoşlandığım bir şey değil, hissetmekten hoşlandığım bir şey Ses tonundan, konuşma biçiminden, hoşgörüsünden, yüzündeki ışıktan gerçek bir dindarı tanırsın O ışığı gördüğüm adamlarla mutlaka konuşurum Allah’la ve dinle ilgili her şeyi öğrenmeyi severim Onlardan öğrenirim Hepsini kaydederim
Allah’ı tanımak ve sevmek adına Esma-ı Hüsnaları hiç okudunuz mu?
Bunları sadece okuyarak bulabileceğim kanaatinde değilim Evet Kur-an’ı Kerim’e baktım Baştan sona okumadım; ama arada bir ne yazıyor diye açıp bakıyorum
Allah’ın 99 ismini okuyup anlamaya uğraştınız mı?
Çocukların korosundan dinliyorum onu Bir de dini müziği çok severim İlahileri çok severim
Hangi albümleri dinliyorsunuz?
Neredeyse bütün ilahi albümlerini aldım Ama aralarında iyi olan neredeyse çok azdı Çocuk korosunun söylediği “Teşekkür Ederim Allah’ım” albümünü aldım Bunları dindar olduğum için almadım Öyle güzel söylüyorlardı ki İlahileri almak için inançlı olmak gerekmiyor Sen eğer güzel söylersen benim seni dinlemem için dindar ya da dinsiz olmam gerekmiyor İlahiyi dinleyip sevmem için nasıl ki dindar olmam gerekmiyorsa, bir dindarı ve fikirlerini sevmem için de dindar olmam gerekmiyor Onun bana nasıl anlattığı ile ilgili Müzik gibi anlatıyorsa, onun sesinden o tatlılığı hissediyorsam onu dinliyorum Ondan bir şeyler öğreniyorum Sonra bunları yazıyorum Onların ağzından konuşmayı seviyorum Benim şeyhim de güzel konuşur Dindar insanların bir kısmı bana şunu söylerler: Sen aslında dindarsın; ama bunun farkında değilsin
Peki itiraf etmediğinizi söylüyorlar mı ya da gizlediğinizi düşünüyorlar mı?
Ben yalan söylemem ya da büyük kalabalıklara hiç yalan söylemedim İnansam inanıyorum derim Kendime göre bir ilişkim var Kalabalıklara yalan söylüyorsam bir çıkarım var demektir Yazarlığı bunun için seviyorum Kimseye bir şey vaad etmiyorum, kimseden bir şey talep etmiyorum
Kalbiniz ferah mı?
Bu açıdan ferah Yaşlanıyorum ama öyle çok korku duymuyorum Eğer varsa hakikaten iyi geçineceğimizi, bana iyi davranacağını düşünüyorum Günahlarımdan dolayı bana Ahiret’te kötü davranacak gibi bir düşüncem yok Olmasını çok dilerim O beni tanıyor, O’na güveniyorum
Allah inşallah size lütuflarıyla muamele eder… Böyle dua etmek istedim size
Sağ ol Ben Allah’la olan ilişkimi baba-oğul ilişkisi olarak algılıyorum hep Hiddetle, korkuyla alakası olan bir şey değil bu İyi bir adam olmaya çalışıyorum ama O’ndan korktuğum için değil Çünkü beni, hepimizi iyi adam olacak duygusuyla yaratıyor Hiçbirimiz mükemmel değiliz, Allah bizi mükemmel yaratmadı Neden Allah bizi mükemmel yaratmıyor? İstese yaratabilir Bilerek bizi eksik yaratıyor Bunu baştan kabul edersen ve mükemmele doğru yürürsen, Allah’ın eksik yarattığı halde mükemmele ulaşabilecek kulları olduğunu göstererek O’nun varlığını kanıtlamış olursun
Bunu yapabilen tek kişi var…
Kim?
* Peygamber Efendimiz Bize tek örnek Müslüman o
Bunu bir kişi yapmış olabilir; ama din bir şekilde bir hayalin olmasıdır Mükemmel olma hayali Olmazsın ama mükemmel olma hayali seni mükemmeliyete yaklaştırır Bu da Allah’ın eksik yarattığı bir kulu Allah’ın ona verdiği akıl ve vicdanla doğru bir yolda yürümesidir ki, bu O’nun varlığını, gücünü ve kudretini mükemmeli yaratmış olmasından daha fazla gösterir O istiyor ki, kullar mükemmeliyete ulaşmak için gösterdikleri çabayla nasıl ilerleyebildiklerini birbirlerine kanıtlasınlar
BÜTÜN İBADETHANELER, İNSANA ÖNEMLİ OLMADIĞINI ANLATIR
Camileri sevdiğiniz anlaşılıyor; İstanbul’daki camileri gezer misiniz?
Ben camiyi severim ve arada sırada giderim Namaz kılmam ama o havayı seviyorum Kendine önemli biri olmadığını hatırlatıyor “Hayattaki hiçbir şey o kadar önemli değil Sen de önemli değilsin Çok daha önemlileri var” diyor Bütün ibadethaneler aslında insana çok önemli olmadığını anlatırlar Dünyanın merkezi değilsin Bunu görmek iyidir Onun için camileri severim Çocukken de namazı severdim, teravihleri severdim Teravihe de giderdik zaten Evimizin karşısında cami vardı, yazılarda onu anlatmıştım Bir de bizim bir yardımcımız vardı Dindar bir kadındı Bana abdest almasını öğretmişti Annem de inançlıydı Sahurları, iftarları çok severdim Din çok hoş bir şey, çocuklarını eğlendiren bir şey Çocukları eğlendiren bir yanı var Bu tarafından bakılsa toplum huzur bulacak Çok fazla ibadet etmeyi seven bir topum değil bu toplum Ama Allah’a inanan bir toplum İkide bir bu insanları ibadet etmediği için korkutursan bu toplum gizli bir huzursuzluk yaşar Hem Allaha inanıyor, hem gereklerini yapamıyor, hem de cezalanmaktan korkuyor Bu bir toplumun içinde derin bir yara gibi Bu yarayı biraz hoşgörü ile, çocuklar için nasıl bir eğlence olduğunu göstererek anlatmak gerek İlla hiddetten bahsetmek gerekmiyor ki dinden bahsederken Çocukları korkutmak gerekmiyor, çocuklar korktukları için dindar olmasınlar, çocuklar Allah’ı sevdikleri için dindar olsunlar
Zaten bu mümkün değil ki, bütün çocuklar kaçarlar…
Ben kaçtım, kendimden biliyorum Hiç sevmedim, çok da kızdım, ihanete uğramış hissettim kendimi Allah’a bunu söylemek istedim: Böyle miydi yani ilişkimiz! Ben seni sevdim, bunun karşısında bana bunu mu yapacaksın? Beni cehennemlerde mi, yakacaksın, bunu niye yapıyorsun? Hani birbirimizi seviyorduk? Korkutarak çekemezsin insanları Korktuğun için dindar olmanın ne kıymeti var… Sevdiğin için dindar oluyorsan bunun bir kıymeti var İnsanların bu rahatlığı vermek gerekiyor diye düşünüyorum Bugün Müslümanlık deyince aklımıza haşin bir şey geliyor Bütün dünyada da bu böyle Bu beni üzüyor Arkadaşımı camiye götürüyorum, korkuyor“Allah’ın evine gidiyorum, orası güvenlidir” diyemiyorsa, bu duyguyu ona veremiyorsak, bir şey yanlıştır Dindarları eleştirmemin gerçek nedenlerinden biri de bu Dindarlardan hoşlanmıyorum; ama dindarlığı seviyorum ve gerçekten onların iyi dindarlar olmasını istiyorum Bir şey oluyorsak iyi olmalıyız
Dua eder misiniz dindarlar için?
Hayır Kızıyorum ve söylüyorum Yeryüzünde birilerinin gerçek dindar olması bana güven veriyor Ben dinsizsem birileri de dindar olsun
Ateistsiniz değil mi?
Ateistim İnançsızım Ama dediğim gibi, benim Allah fikrim var
Size de ihtiyacımız var
Evet Benim gibi adamlara da ihtiyaç var
Çünkü Kuran’ı Kerim’de inkâr edenlerin olacağı haber veriliyor…
“Böyle olmayın” diye gösterilecek adamlara da ihtiyaç var, değil mi?
Gavura kızıp oruç bozmak değil mi sizinkisi…
Ben onlara kızdığım için inançsız değilim Ben onlara sadece şunu söylüyorum: İnançlı olmak isterdim Ben değilim, sen öylesin ama o zaman gereğini yap Benim için çok zor artık İnançlı bir adam olsaydım daha huzurlu bir adam olurdum İnançlı birinin huzurlu olması gerektiğini düşünüyorum
Huzursuz musunuz?
Tabi ki huzursuzum Ben bir yazarım Huzurlu yazar pek bulunmaz Benim mesleğim huzursuz
Yazarlıktan mı kaynaklanıyor bu, inançsızlıktan mı?
İkisi de olabilir Yazarlıktan kaynaklanan huzursuzluğu dindirecek başka bir güç yok elimde İnançlı birisi huzurludur Ben gerçekten inançlı insanlarla çok iyi anlaşırım Böyle söylediğim zaman bile bunu sevgiyle karşılarlar Kötü bir kızgınlık olmadığını biliyorlar Bu ülkede dindarlara sırf dindar oldukları için kızılır, ben onlara dindar oldukları için kızmıyorum Dindar olmadıkları için kızıyorum Kendilerini dindar gibi gösterip başka davranmalarına kızıyorum Ellerindeki gücü bütün insanları korumak için kullanmalarını istiyorum Camilerin, bizim dinimizden olmayan insanların korkuyla gideceği yerler olmaması gerekir Bir inançsız bile oraya gidip, beş dakika huzur bulmalı Sevdiğim bir ev sahibi var, O’nu ziyarete gidiyorum… Günümüzde Müslümanlık çok şiddetle anılan bir şey oldu
Gerçek bir Müslüman için tek örnek Hz Muhammed’dir Onun hayatına batkınız mı?
Baktım Gerçek bir dindarın yanında dinle ilgili şaka yapabilirsin Şaka yapamadığım zaman benim huzursuzluğum artar Bu ülkede din ve Atatürk konusunda alınganlık var Bu güven eksikliğini gösterir Bunlar insanları iten şeyler Benim şikâyetlerim bunlar İyi dindarların olduğu bir dünyada yaşamak bana güven verir Ben bir daha inançlı olmayacağım, dindar olmayacağım
Diğer insanlara bakıp dini yargılamak yerine, ölçü olarak Hz Peygamber’in yaptıklarını yapmayı denediniz mi? O, sizin şikâyet ettiğiniz bu şeylerin hiçbirini yapmadı Dini sevgiyle anlattı, İslam’ın bu kadar kısa sürede yayılmasının nedeni bu Gerçek bir Müslüman ondan başka kimseyi örnek almaz
Bütün dinler sevgiyle ve haksızlıkları önlemek için doğmuştur Dinlerin bozulmaya başladığı yer, onların iktidara geldiği yerdir Müslümanlık, Hıristiyanlık, Yahudilik üçü de hakları yenenleri korumak için, sevgiyle başlamıştır Üçü de iktidara geldiğinde haşinleşmiştir İktidar din fikrine aykırı bir şeydir Dini bozuyor bence Kendi yerini şaşırıyorsun Kul olduğunu unutuyorsun Tevazuyu kaybediyorsun: Din tartışılabilecek bir şey değil Siyasete sokarsan dini tartışmaya açarsın
Hz Muhammed bunu yapmadı İslam’ı en saf ve en doğru şekilde yaşadı…
Yapmadı çünkü peygamber Hepimiz peygamber değiliz İslam’ın içinde başka akımlar da var, peygamberle ilgili Bunları tartışmak benim haddim değil Benim için önemli olan insanın tek ölçüsünün Allah sevgisi olması ve gördüğü bütün kulların Allah tarafından yaratıldığını bilmesi İnancıyla böbürlenmemesi, hiddete kapılmaması Herkes Allah’ın kulu Allaha’ inanan birisi için bütün dünyayı bir aile gibi görmekten başka bir çare yok Büyük bir ailenin içinde sapmışlar olur, yolunu değiştirmişler olur, ama birbirini öldürmek olmaz
‘BAYRAMLAR ŞÜKÜR GÜNLERİDİR’
Bayram sabahları nasıl yaşanırdı sizin evde?…
Biz hâlâ bayram ziyareti yaparız İnanmıyoruz ama yaparız Her bayram babama gideriz Halama da giderim Bu dindarlıktan ziyade saygı göstermektir Bayram şükür günleridir Sevinme günleridir Çünkü sahip olduklarına şükrediyorsun Niye bayramları barış günü yapıyoruz Aslında birbirimizin zaaflarını hoş gördüğümüz gün Bunun için çok önemli bayram Zaaflarımız başkaları tarafından hoş görüldüğü için bayramlar sevinç günleri oluyor Niye bayrama benzemiyor diğer günler Niye bu kadar kızıyoruz başkalarının zaaflarına Böyle bir sevinç yaşanabildiğini biliyorsak, neden bunu çoğaltmak için uğraşmıyoruz?
Mezarlık ziyareti yapar mısınız?
Bayramlarda değil, ama annemin mezarını ziyarete giderim Annemin ölümü benim Allah fikrimi çok etkilemiştir Bir çocuğun annesinin öldüğünü kabul etmesi neredeyse imkânsızdır Onun bir şekilde beni gördüğüne inanmaktan hoşlanıyorum Bu da ancak Allah’la mümkün olabilen bir şey Onun bana baktığını düşünmek, beni daha iyi bir adam yapıyor Büyük kayıplarda büyük yerlere sığınmak zorundasın Bir Allah fikrine ihtiyaç var Yoksa tamamen kayboluyorlar Bu da insanı sahipsiz bırakır Anne-baba kaybı insanda belki kabuk bağlayan; ama hiç geçmeyen bir yara bırakır O yaradan kurtulamaz hiç kimse
Ölüm, insanı Allaha yaklaştıran bir şeydir Sizin hissettiğiniz bu mu?
Dindarlık anlamında değil Ama annenim beni gördüğünü düşünmekten hoşlanıyorum Onunla bazen konuşup şakalaşıyorum Bunu ancak Allah sağlayabilir Başka bir güç yok Öyle bir gücün varlığını düşünürsem ancak annemin beni gördüğüne inanırım Başka türlü nasıl olacak Fikir olarak biliyorum ki, bu mümkün değil Fikrimle duygumun çeliştiği yerler var Bu onlardan biri Fikrim diyor ki, hayır annem yok artık Duygum, onun var olmasını istiyor ve var gibi kabul ediyor Burada bir çelişki yok mu, evet, bu konuştuğumuz konularda çelişki var Çok çelişkili duygularım var İnanmıyorum ama seninle saatlerden beri Allah hakkında konuşuyorum Çok inançsız bir adamın konuşmaması gerekir Bunu seviyorum Hikâyeler öğrenmek, duaların nereden çıktığını dinlemek… bunları severim Allah ve din konusunda saatlerce konuşabilirim Dediğim gibi vaaz vermek isterdim
Çevrenizde böyle insanlar olduğunu tahmin etmiyorum Canınız böyle konular konuşmak istediğinde ne yapıyorsunuz
O zaman böyle insanları yazıyorum Şeyhi onun için yazdım Tekrar yazıyorum
Kendi yaşadığınız bu deneyimleri, kızınızın yaşamaması için bir şeyler yapmak istediniz mi?
Çok fazla bir şey yapmadım Çocuklarımı özgür bıraktım Onlar benim ne düşündüğümü biliyorlar Onlarla bu konuyu çok fazla konuşmuyoruz
Dindar yetiştirmek ister miydiniz?
İstemezdim Bunu söylersem sahtekârlık olur Çocuklarıma hep şunu öğretmek istedim Yaptığın hatanın bedelini kendin öde Her şeyin bir bedeli var Bir hata yapıyorsun bunun bedelini ödeyecek olan, hesabını verecek olan sensin, başkası değil Kimsenin üzerine yıkmamalısın Kimsenin kabahati değil İnanıyorlarsa onları inançsız yapmak istemem Bunu çok fazla konuşmuyoruz Onların tam ne hissettiklerini, neye inandıklarını bilmiyorum Biraz bana benzediklerini düşünüyorum
*
alinti.....
