NAAT
ARIF NIHAT ASYA
Vicdanlar sakat çıkmadan
İyilikler getir,güzellikler getir,
Adem o ullarına!
Şu gördü ün duvarlar ki,
Kimi Taiftir, kimi Hayberdir.
Fethedemedik, ya Muhammed,
Senelerdir!
Ne do ruluk ne do ru;
Ne iyilik ne iyi...
Bahçende en güzel dal,
Unuttu yemiş vermeyi...
Günahın kursa ında
Haramların pete i!
Bayram yaptı yabanlar;
Semaveyi boşaltıp
Saveyi dolduranlar...
Atını hendeklerden- bir atlayışta-
Aşırdı aşıranlar...
A lasın Yesrip,
A lasın Selmanlar!
Gözleri perdeleyen toprak,
Yüzlere serpti in topraktı...
Yere dökülmeyecekti, ey Nebi,
Yabanların gözünde kalacaktı!
Konsun yine pervazlara
Güvercinler;
Hu hu lara karışsın
Aminler...
Mübarek akşamdır;
Gelin ey Fatihalar,
Yasinler!
Ne oldu, ey bulut,
Gölgeledi in başlar?
Hatırında mı, ey yol,
Bir aziz yolcuyla
Aşarak da lar taşlar,
Kafile kafile, kervan kervan
Şimale giden yoldaşlar?
Uçsuz bucaksız çöllerde,
Yine, izler gidenlerin,
Yolar gideceklerindir.
Şu tekbir getiren ma ara,
Örümceklerin de il,
Peygamberlerindir,
Meleklerindir...
Örümcek ne havada,
Ne suda, ne yerdeydi
Hakkı göremeyen gözlerdeydi!
Şu kuytu, cinlerin mi
Perilerin yurdu mu?
Şu yuva ki bilinmez,
Kuşları hüdhüd müdür
Güvercin mi kumru mu?
Kuşlarını bir sabah,
Medinene ye uçurdu mu?
Ey Ebvada yatan ölü!
Bahçende açtı dünyanın
En güzel gülü;
Hatıran,uyusun çöllerin
Ilık sularıyla örtülü!