Nasrettin hoca birgün bir sohbete katılır sohbetin konusuda ölümle ilgilidir insanın ölüm anında el ve ayak parmak uclarından sogudugundan bahsedilir neyse hoca soguk bir havada essegi ile yola cıkar haliyle tabi el ve ayakları üsümeye baslar ölüyor oldugunu zannederek yol kenarındaki bir cukura kendini atar uzun bir süre gecer cukurda sıkılır ve kafasını dısarıya cıkarır o sırada da ahmet aganın fincan yüklü katırları gecmek üzeredir ve hocayı birden görünce katırlar ürker ve bütün fıncanlar kırılır ahmet agada hocayı evire cevire döver. hocaya sonra sorarlar hocam ölüm nasıl, ölüm güzel ama ahmet aganın katırlarını sakın ürkütmeyin.
