İnsanın en büyük 2 özelliği mutlu olma çabası ve birşeyin mutlaka kulu olmasıdır.
İnsan, kalbindeki hanif fıtratı gereği daima mutluluğun peşinde koşar. Mutluluğu bulmak için elinden geleni herşeyi yapar. Aşağıdaki örnekler size tanıdık geliyor mu?
Ah bi üniveristeyi kazansam çok mutlu olucam
Ah şu okul bitsin iyi bir işe gireyim çok mutlu olucam
Ah şu çocukla bi evlensem çok mutlu olucam
Ah şu araba benim olsa ne mutlu olurdum
Ah bir çocuğum olsa çok mutlu olucam
Ah bizim oğlan askerliğini bi bitirse çok mutlu olucam
Ah bizim kız bir evlense çok mutlu olucam
......
Ne oldu? Hayat bitti. Mutluluğu yanlış yerde arıyorsunuz. Peki nerede arayacağız?
13 / RAD - 28 : Onlar, âmenûdurlar ve kalpleri, Allah'ı zikretmekle mutmain olmuştur. Kalpler ancak; Allah'ı zikretmekle mutmain olur, öyle değil mi?
Diğer yandan insan mutlaka bir şeyin kuludur. Çünkü yaratılışı bu şekildedir. Makamının, kocasının, sevgilisinin, paranın ........ mutlaka bir şeyin kuludur. Biraz önce saydıklarımız insan bedenlerinden nefs bedenin istekleridir. Nefs bunları ister ve bunları bulunca mutlu olacağını sanır. Hep daha fazlasını ister elde ettikçe bakar ki hala mutlu değil daha fazlasını ister ve bu denklem sonsuza kadar uzar. Asla mutlu olmaz.
45/ CASİYE-23:Hevalarını (nefslerini) kendilerine ilâh edinenleri görmedin mi (habibim), Allah onları bir ilim üzere dalâlette bırakır, onların kalplerindeki sem'i (işitme) hassasını ve kalplerini (kalpteki idrak hassasını) mühürler ve onların kalplerindeki basar (görme) hassasının üzerine gışavet (isimli bir perde) çeker. Öyleyse (artık) Allah’tan sonra kim bu kişiyi hidayete erdirebilir? Halâ düşünmez misiniz?
Yani insan eğer nefsinin kulu olursa karşımıza yukarıdaki tablo çıkar. Halbuki Allah, insanı ne için yarattı?
51/ ZARİYAT-56 :Biz insanları ve cinleri başka bir şey için değil bize kul olsunlar diye yarattık.
Sonuç olarak mutluluk ile kulluk arasında direk bir bağlantı bulunmaktadır. Mutluluk, neyin ne kadar kulu olduğumuzla ilgilidir. Peki ne yapacağız hemen ibadetlere mi başlayacağız. HAYIR. Herşey bir dilekle başlar. Önce "Ölmeden önce yani yaşarken Allah'a ulaşmayı dileyeceğiz" Kalpten sıcacık bir dilek. "Ben uyanmak istiyorum, ben Hak'ka ulaşmak istiyorum, Ben Ruhumu ölmeden önce Allah'a ulaştırmak istiyorum" hepsi bu.
İnsan, kalbindeki hanif fıtratı gereği daima mutluluğun peşinde koşar. Mutluluğu bulmak için elinden geleni herşeyi yapar. Aşağıdaki örnekler size tanıdık geliyor mu?
Ah bi üniveristeyi kazansam çok mutlu olucam
Ah şu okul bitsin iyi bir işe gireyim çok mutlu olucam
Ah şu çocukla bi evlensem çok mutlu olucam
Ah şu araba benim olsa ne mutlu olurdum
Ah bir çocuğum olsa çok mutlu olucam
Ah bizim oğlan askerliğini bi bitirse çok mutlu olucam
Ah bizim kız bir evlense çok mutlu olucam
......
Ne oldu? Hayat bitti. Mutluluğu yanlış yerde arıyorsunuz. Peki nerede arayacağız?
13 / RAD - 28 : Onlar, âmenûdurlar ve kalpleri, Allah'ı zikretmekle mutmain olmuştur. Kalpler ancak; Allah'ı zikretmekle mutmain olur, öyle değil mi?
Diğer yandan insan mutlaka bir şeyin kuludur. Çünkü yaratılışı bu şekildedir. Makamının, kocasının, sevgilisinin, paranın ........ mutlaka bir şeyin kuludur. Biraz önce saydıklarımız insan bedenlerinden nefs bedenin istekleridir. Nefs bunları ister ve bunları bulunca mutlu olacağını sanır. Hep daha fazlasını ister elde ettikçe bakar ki hala mutlu değil daha fazlasını ister ve bu denklem sonsuza kadar uzar. Asla mutlu olmaz.
45/ CASİYE-23:Hevalarını (nefslerini) kendilerine ilâh edinenleri görmedin mi (habibim), Allah onları bir ilim üzere dalâlette bırakır, onların kalplerindeki sem'i (işitme) hassasını ve kalplerini (kalpteki idrak hassasını) mühürler ve onların kalplerindeki basar (görme) hassasının üzerine gışavet (isimli bir perde) çeker. Öyleyse (artık) Allah’tan sonra kim bu kişiyi hidayete erdirebilir? Halâ düşünmez misiniz?
Yani insan eğer nefsinin kulu olursa karşımıza yukarıdaki tablo çıkar. Halbuki Allah, insanı ne için yarattı?
51/ ZARİYAT-56 :Biz insanları ve cinleri başka bir şey için değil bize kul olsunlar diye yarattık.
Sonuç olarak mutluluk ile kulluk arasında direk bir bağlantı bulunmaktadır. Mutluluk, neyin ne kadar kulu olduğumuzla ilgilidir. Peki ne yapacağız hemen ibadetlere mi başlayacağız. HAYIR. Herşey bir dilekle başlar. Önce "Ölmeden önce yani yaşarken Allah'a ulaşmayı dileyeceğiz" Kalpten sıcacık bir dilek. "Ben uyanmak istiyorum, ben Hak'ka ulaşmak istiyorum, Ben Ruhumu ölmeden önce Allah'a ulaştırmak istiyorum" hepsi bu.
