Mesela bir toprakta maden var.İnceden inceye uğraşarak o madeni topraktan ayırmak lazımdır.Toprağın çok,madenin az olduğu düşünülerek ayırma işi bırakılırsa,o çok kıymetli maden topraktan ayrılmaz.
İşte bunun gibi,ALLAh ü teala bir insana manevi bir cevher koymuşsa,o cevheri meydana çıkarmak gerekir.Nefisle mücadeleden maksat da budur,yani nefsi tortularından süzmek,hülasasını meydana çıkarmak ve insani nefis haline getirmektir.
Ekilen bir tohumun üzerine taş gibi bir şeyler gelirse büyüyemez.Şayet ayıklanırsa o bitki neşv-ü nemma bulur ve güzel bir gıda olur.
İnsanda böyledir.ALLAh ü teala kişiye ezelden ihsan etmişse,onda ekilmiş bir tohum vardır.Bu manevi tohumun büyümesi için nefsi tezkiye etmek,zulmet perdelerini açmak,hayvani sıfatlardan kurtulmak gerekiyor.
Nefis öyle bir mahluktur ki,zalimdir,ALLAh ü tealaya bile karşıdır.
Nefisle mücadelede galip gelen bir insan,ALLAH ü tealanın lütfu ile onu mezara gömer.
Nefis ise bu arada işine gelmeyen bir hal olursa,hemen feveran etmek ister.Onun hilesinin sızmadığı yer yoktur.
Fakat ALLAH ü teala c.c insana o kuvveti verdiği için:Sen dur,ben bu kadar uğraştım,seni yeni gömdüm,kıpırdamaya çalışma der.
Üzerinde kabir taşının daima durması lazımdır,yoksa kabirden çıkar gibi gömüldüğü yerden çıkar ve yapacağını yapar.Nefsi öldürmek başka,gömmek başkadır.
samimi bir niyetle tevbe eden bir insan kötülüklerden vazgeçer.Nefsi ise içeriden durmadan o işlerini tadını anmak ve yaptırmak ister.
insan içini de sükut ettirirse,o artık iç ve dış hakimiyeti elde etmiş,tevbe kısmını tamamlamış olur..
RABBİM nefislerini gömen takva sahibi kullarından etsin bizleri..AMİN.
İşte bunun gibi,ALLAh ü teala bir insana manevi bir cevher koymuşsa,o cevheri meydana çıkarmak gerekir.Nefisle mücadeleden maksat da budur,yani nefsi tortularından süzmek,hülasasını meydana çıkarmak ve insani nefis haline getirmektir.
Ekilen bir tohumun üzerine taş gibi bir şeyler gelirse büyüyemez.Şayet ayıklanırsa o bitki neşv-ü nemma bulur ve güzel bir gıda olur.
İnsanda böyledir.ALLAh ü teala kişiye ezelden ihsan etmişse,onda ekilmiş bir tohum vardır.Bu manevi tohumun büyümesi için nefsi tezkiye etmek,zulmet perdelerini açmak,hayvani sıfatlardan kurtulmak gerekiyor.
Nefis öyle bir mahluktur ki,zalimdir,ALLAh ü tealaya bile karşıdır.
Nefisle mücadelede galip gelen bir insan,ALLAH ü tealanın lütfu ile onu mezara gömer.
Nefis ise bu arada işine gelmeyen bir hal olursa,hemen feveran etmek ister.Onun hilesinin sızmadığı yer yoktur.
Fakat ALLAH ü teala c.c insana o kuvveti verdiği için:Sen dur,ben bu kadar uğraştım,seni yeni gömdüm,kıpırdamaya çalışma der.
Üzerinde kabir taşının daima durması lazımdır,yoksa kabirden çıkar gibi gömüldüğü yerden çıkar ve yapacağını yapar.Nefsi öldürmek başka,gömmek başkadır.
samimi bir niyetle tevbe eden bir insan kötülüklerden vazgeçer.Nefsi ise içeriden durmadan o işlerini tadını anmak ve yaptırmak ister.
insan içini de sükut ettirirse,o artık iç ve dış hakimiyeti elde etmiş,tevbe kısmını tamamlamış olur..
RABBİM nefislerini gömen takva sahibi kullarından etsin bizleri..AMİN.
