Belki de diyeceksin ki, neye açacağım gözlerimi? Onu bilmeyecek ne var a canım!
Ağyâre değil, Yâr’e açacaksın elbet! Helâle, güzele, güne, güneşe açacaksın!
Sakın deme ki “benim gözlerimin harcı değil bu bakış!” Sen yeter ki teslim ol,
zaten, gücünü aşan, içini sızlatan yerde, “kuvvetine halel, teslimiyetine zaaf gelmesin” diye, gözlerine mendili bağlamasını da bilir sevenlerin.
Dediğimi anlamadıysan, İbrahim aleyhisselâmın, oğlu İsmail’i
kurban edeceği sırada yaptıklarını düşün. Kavi ol! Cesur ol!
Rızaya ermek yolunda canın yanıp dursa da, canan bildiklerini kurban vermek,
yolunun tam önünde, şart olarak dursa da, tereddütsüz muti ol!
Neslihan Nur Türk
