Yeniden Doğuş

YaRêN' Alıntı:

Neyin var? dediler.
Bir şeyim yok! diyemedim.
Neden başın eğik? dediler.
Yüküm yüreğimde! diyemedim.
Sözlerin hep hüzün kokuyor, dediler.
Daha duymadıklarınız var! diyemedim.
Cümlelerin neden devrik? dediler.
Onları siz devirdiniz! diyemedim.
Ne iş yaparsın? dediler.
Hamalım! diyemedim.
Ne taşırsın? dediler.
Yüklediğiniz dertleri! diyemedim.
Diyemedim işte Hâfız!
Yaradan'ın hatırına,
Rahmân'ın hatırına,
Allah'ın hatırına,
Kırgınım! diyemedim.​

Genişletmek için tıkla ...

Hassas insanların ortak sorunudur tüm bunlar.

Bütün bunlara sebep olanlar, sanki hiçbir şey onların yüzünden değilmiş gibi, sanki tüm herşeye kendileri sebep olmamışlar gibi, hep kendilerini haklı görme eğilimlerinden zerre taviz vermeden, kendi aralarında gayet mutlu ve umursamaz tavırlarını sürdürmeye devam ediyorlar.

Bir de üstüne "sen" suçlu imişsin ve bütün herşeyi hak ediyormuşsun tavırlarına devam ediyorlar ya! İşte bu noktada kırgınlığın yeri öfke alıyor.

Diyorsun ki kendi kendine: İnsanlar nasıl, bu kadar gamsız, bu kadar duyarsız, bu kadar umursamaz olabiliyor. Anlayamıyorsun.

Allah'ım senin hatırına, senin rızan için sabrediyorum diyorsun. Ama dünya gözüyle de yapilanlarin veya çektirilenlerin tecellisini görmek istiyorsun...

İşte bir dokunursanız bin ah işitirsiniz. Yazıdan uzun oldu ????

Teşekkürler..