- Üyelik Tarihi
- 5 Eyl 2011
- Mesajlar
- 3,789
- Aldığı Beğeniler
- 13,779
- Takım
- Galatasaray
Hayrettin Taylan
Nükleer Kelimelerle Vurma Beni
buruk güne teslim olmuş güneşin dil ucunda ağlıyordu zaman suçu belirsiz kara gündüzün karasında aydınlanıyordu hâlin nemli gözlerinin bulutlar sardı, nem kaldıysa ağlamaklı duruşuma sarıldı, gelişlerin ve gülüşlerin varmaklı çiçeklerin özüne sarılmış arı gibi sarıldım çiçek özüne hasretli anların aynasında taradım, gelmiş ve geçmişi dev kazan gibi içimi döven ve öğüten yağmurlarındayım yokluğun şelale gibi göğsümde akıyor yeryüzünde tüm coğrafi şekillerine dönüşüyor yüzün yarlyüzünde savaşta evladını kaybeden annelerin melâl hilali
en çok ay yüzünde saklı gecelerime sarılı bebek gibiyim en çok aşk gülünde açılan baharın sırlarında saklı yâr gibiyim en çok özlemek dalına yuva yapıp öten bülbülün sadakati gibiyim en çok hayflanma salıncağında sallanan belki azizi gibiyim en çok seninle olmanın atlasında kendi rengime dönüş aziziyim en çok kendimle buluşma okulunda seni sevme dersinde kalmış gibiyim en çok kaybedişin çaresizliğini gören aşık gibi naçar uçurumun düşeniyim en çok düş kırıklığımla kalbinin kırılışı arasındaki kırk ayağına dolanmış gibiyim
bekleyecek bir şey kalmayana dek seni beklemenin acizliğindeyim yaşarken çürümenin içinde olmanın sana sağlam yanıyım artan melâlin helalinde doğan hilalinde emziriyorum leylalığı bu gerçek ve aşk beni dağıtıyor
sevmek ve insan olmak kolay değil gidememek hiç kolay değilmiş savaş sırasında bir ülkeye sığınmış gül gibi soluşun kolay değil çaresizlik kurşun gibi yaralıyor içinde milyonlarca yabancı gibi olmak hiç kolay değilmiş aşk dolu bir hayalin içinde yaşamak hiç kolay değilmiş neşeli şarkıların ağıda dönüştüğü zamanda kanamak kolay değilmiş yeni en çok sevdiğimiz şarkının ünlemlerinde islanıyor kavuşmak yine en çok sevdiğimizin filmin sonunda birbirine sarılıyor kavuşmak yine en çok sevdiğimizin kitabın sonunda seninle bitiyor kavuşmak
savaş, insanlıkla birlikte güzel bütün sözcükleri de vurdu
kelimeler kanıyor insan en çok dilin kurşunlanyla yaralı insan en çok yüreğiyle cinayet işliyor insanın mayınları etiketleri, egolan, içindeki putlan zaten çocuklar, anneler, mazlumlar, çiçekler ölürken vuruluyor kalbim zaten sevgisini, güzelliğini, iyiliğini silah yapanlar yaralıyor beni nükleer cümlelerle vurma beni
zaten, sensizliğin bin bir parçasıyım şehrinaz
Nükleer Kelimelerle Vurma Beni
buruk güne teslim olmuş güneşin dil ucunda ağlıyordu zaman suçu belirsiz kara gündüzün karasında aydınlanıyordu hâlin nemli gözlerinin bulutlar sardı, nem kaldıysa ağlamaklı duruşuma sarıldı, gelişlerin ve gülüşlerin varmaklı çiçeklerin özüne sarılmış arı gibi sarıldım çiçek özüne hasretli anların aynasında taradım, gelmiş ve geçmişi dev kazan gibi içimi döven ve öğüten yağmurlarındayım yokluğun şelale gibi göğsümde akıyor yeryüzünde tüm coğrafi şekillerine dönüşüyor yüzün yarlyüzünde savaşta evladını kaybeden annelerin melâl hilali
en çok ay yüzünde saklı gecelerime sarılı bebek gibiyim en çok aşk gülünde açılan baharın sırlarında saklı yâr gibiyim en çok özlemek dalına yuva yapıp öten bülbülün sadakati gibiyim en çok hayflanma salıncağında sallanan belki azizi gibiyim en çok seninle olmanın atlasında kendi rengime dönüş aziziyim en çok kendimle buluşma okulunda seni sevme dersinde kalmış gibiyim en çok kaybedişin çaresizliğini gören aşık gibi naçar uçurumun düşeniyim en çok düş kırıklığımla kalbinin kırılışı arasındaki kırk ayağına dolanmış gibiyim
bekleyecek bir şey kalmayana dek seni beklemenin acizliğindeyim yaşarken çürümenin içinde olmanın sana sağlam yanıyım artan melâlin helalinde doğan hilalinde emziriyorum leylalığı bu gerçek ve aşk beni dağıtıyor
sevmek ve insan olmak kolay değil gidememek hiç kolay değilmiş savaş sırasında bir ülkeye sığınmış gül gibi soluşun kolay değil çaresizlik kurşun gibi yaralıyor içinde milyonlarca yabancı gibi olmak hiç kolay değilmiş aşk dolu bir hayalin içinde yaşamak hiç kolay değilmiş neşeli şarkıların ağıda dönüştüğü zamanda kanamak kolay değilmiş yeni en çok sevdiğimiz şarkının ünlemlerinde islanıyor kavuşmak yine en çok sevdiğimizin filmin sonunda birbirine sarılıyor kavuşmak yine en çok sevdiğimizin kitabın sonunda seninle bitiyor kavuşmak
savaş, insanlıkla birlikte güzel bütün sözcükleri de vurdu
kelimeler kanıyor insan en çok dilin kurşunlanyla yaralı insan en çok yüreğiyle cinayet işliyor insanın mayınları etiketleri, egolan, içindeki putlan zaten çocuklar, anneler, mazlumlar, çiçekler ölürken vuruluyor kalbim zaten sevgisini, güzelliğini, iyiliğini silah yapanlar yaralıyor beni nükleer cümlelerle vurma beni
zaten, sensizliğin bin bir parçasıyım şehrinaz
