O ve BEN!..
Son kelam son rötuştu,
Klavye tuşu tutuştu,
Benli in Ufuk Duruşu,
Sahibiyle buluştu.
Monitörde gül açtı,
Gece Miraçtı,
Yolcusu gönle taç,
Hasta benli e ilaçtı
Hayat isteyen ben miydim,
Do dum güçlü bedendim,
Dilemeyi seçen ben,
Ben mi kendime ölüm verendim?
Düştüm derde,
Beni aradım her yerde,
Aynada buldum sordum,
Ben vardım hani nerde?..
Beni sevemedim,
Sırrına eremedim,
Buldum derdim,
Bendeymiş göremedim.
Ben tende hakirdi,
Aciz hem de fakirdi,
Güllerdeki diken,
Nur içinde kirdi.
Ben nefse dizgin saldı,
Azdı koştu zevke daldı,
Aldı ı hep zehirli baldı,
Vicdan vardı nerde kaldı?
Kibirlendi da lara uzandı
Yıkılmam dedi; kötü zandı
Saltanat sürdü tahtlarda
Upuzun tahtalara uzandı
Benlik sanki büyüydü
Da larla yarıştı güçlüydü
Dev endam tabutla göçtü
Bilemedi sadece ölçüydü
İradem O'na koştu
Bende benlik oluştu
Ufukta çizgi oldum
Yerle gök buluştu
Ben bir çizgiydi,
Çizgi hiç bir şeydi,
Beni çizen kalem,
Peki kalem kimdeydi?..
Ben isteyemezdi,
O dilemeseydi,
İstemeyi vermezdi,
Vermek istemeseydi,
Nice benler cüdadır,
O'nu bulan gedâdır,
Ben odunda yansam,
Sultan yolunda sezâdır.
