Belkide yalnızlıgımda buldum seni....
içimde hayata dair onca öfkenin,onca kızgınlıgın,
asiligin buram buram hayata inat yasamanın ortasında buldum seni..
Bahar yeli gibi geldin,en güzel mevsimleri kıskandıran ve en güzel maviye inat....
offff sevdim seni.......
ama sen benim olmadın ki
tıpkı diger hersey gibi......
Her vuslata,her acıya,hoyratlıga katlanan yılların yüregi,benim olmayısına katlanamayacak gibi...simdi bir
dar agacında asılı duran suretim var....
ve ayak ucumla devirsem tabureyi, senli düslere uyusam...
Kovalarken seni,kaçısların saplar yüregime kordan hançeri..
sensizlik düsüncesi içimi kemirirken,
yanarken alev alev en kuytu sessizligim..
ah sevgili
sen benim olmadınki
olamadın ki..!!
Simdi karanlık odanın ortasında kaderime aglarken,yalnızlıgımı ve sevdamı haykırırken buz dan örülü duvara,ve geçmise çizik atarken ve yarını yok sayarken
ve sende dirilirken ben ve son sözlerim düserken dilimden...
BiTMiSTiN DiMii ?!!.....
BENiM OLAMAYANA
(((SPACESİMDEN ALINTI)))
