Özür dilerim senden..Yaşadığım,yaşattığım, üzdüğüm,ağlattığım her şey için.. Kırdığım kalbin, büktüğüm boynun için.. Özür dilerim her şey için!
Düşüncelerim o kadar anlamsız ki..Her “ağlıyorum” deyişinde yüreğimden düşen yaşlar..Anlam veremediğim kalp çırpıntıları.. Her “seviyorum” deyişinde yüzümdeki tebessüm.. Ama o varamadığım mutluluk payı. .
Ayıramadım sana zamanı .
Ayıramadım hayatımı .
Yanında olmak için verdiğim çaba da cabası . Ne yapmak istiyorum, nereye gitmek istiyorum, ne istiyorum inan bilmiyorum. İnan üzmek değil amacım.. Her yapma deyişimde üstüme üstüme gelmen..Her git deyişimde yine de gelmen! Kırsam da kalbini, ağlatsam da seni, yine de sevmen beni.. Yine,yeni,yeniden… Yepyeni kalp çırpıntıları . Affet çok üzdüm seni .
Hep bi maraton..Hep bi engelli koşu hayallerime..
Hep çizikler yeniden başlama ümitleri..
Senin çabaların, benim nankörlüğüm!
Ve geride kalan mutluluk sahneleri..Bir veda belki de…
Vedaya karşılık elveda cümleleri..
Ve getirilemeyen o nokta işareti !
“Elveda”Ları yakıştırdım sana..
Oysa “merhaba” demeyi beceremedim ki . . .
Gizliden gizliye ağladım. Belki senin kadar değildi.Belki senin kadar acı vermedi ama bende ağladım! Benim de vardı sancılarım..Özür dilerim yaşatmak isteyipte yaşatamadığım herşey için .
Gelmek isteyipte gelemediğim için..
Ayıramadığım zamanım için..
Senin icin..…
Olamadığımız “biz” için !
“Merhaba” denildiği kadar kolay “elveda” denilmiyor deseler de; ben o “merhaba”yı demek için ne işkenceler çekiyorum, sen bilmesen bile…
alıntı...
