Ağıtlar kulaklarımda çınlıyor
Anam bir ağıt yakıyor ki cihanı dağlıyor
Toprak üzerime yorgan misali sarılıyor..
Kaldım burada bir başıma ...
Talgınım verirken hoca anlıyorum ki sela benim selam..
Taşınan tabut içinde ki benim cansız bedenim...
Giydiğim gelinlik değil beyaz kefenim..
Ardından ağıtlar yakılan benim...
Göz pınarlarım kurumuş sanki ağlamıyor gözlerim..
Bir çırpınışla kalkarken ayağa
Başım çarpınca leh tahtasına
Eyvah diyorum ki ne eyvaahh ...
Ölen benim.ÖLEN BENİM BENNN...
HARİKA BİR ŞİİR YÜREĞİNE SAĞLIK.