- Üyelik Tarihi
- 20 Ağu 2006
- Mesajlar
- 3,305
- Aldığı Beğeniler
- 26
- Takım
- Diğer
Olmuyor efendim
Olmuyor
Hiçbir şey sensiz olmuyor
Sen olmayınca gün doğmuyor
Sen gittin gideli efendim
Sen gittin gideli güneş eskisi kadar aydınlatmıyor
Güneş her sabah aydınlattığında penceremi
Güneşte bir hüzün
Güneşte bir ağıt
Sanki güneş feryatlar içinde
Figanlar içinde çıkıyor dağların ardından
Sen gittin gideli efendim
Güneş senin kadar aydınlatmıyor dünyayı
Sanki güneşte biliyor
Sanki dile gelip o da diyor ki efendim:
ALLAHım habibin kadar aydınlatamıyorum
Onun kadar ışık saçamıyorum dünyana
O olmayınca ben fark ediliyorum
Ama o olunca ben unutuluyorum
İslamın güneşinin yanında beni kim fark eder
Kim anlar benim varlığımı
Diyerek her sabah güneşin feryatlarıyla uyanıyoruz
Güneşin feryatlarıyla karşılıyoruz sabahları efendim
Olmuyor efendim
Sensiz hiçbir şeker tat vermiyor efendim
Senin tanından tadını alan şekerler
Sen olmayınca tuz biber oluyor sanki efendim
Senin tadın bambaşka efendim
Saatlerce durmadan seni seyretsek
Sende tebessümle nazar etsen
O bizim en tatlı anımızdır efendim
Olmuyor efendim
Sensiz hiç bir gül yerini tutamıyor efendim
Kokusunu senin kokundan alan güller
Güller sanki koku saçmıyor etrafa
Güller hüzün saçıyor efendim
Gözyaşı saçıyorlar sensiz
Güllere kokunu veren senin sevgilindir
Her zikirlerinde anıyorlar seni efendim
Olmuyor efendim
Senin iklimindeyken neşeyle öten
Yürekleri sevinçle çarpan bülbüller kalmadı efendim
Bülbüllerin dilleri tutuldu sanki efendim
Her ötüşlerinde hüzün
Her ötüşlerinde gözyaşı
Senin iklimindeyken sevinçle şakıyan bülbüller
O bülbüller şimdi hasretle şakıyor efendim
Güle sevdalı milyarlarca bülbül
Milyarlarca bülbül hasret ağıtları yakıyor efendim
Olmuyor efendim
Sensiz şiirler bile anlamlı olmuyor
Hiçbir şiir anlatamıyor
Hiçbir şiir haykıramıyor artık seni
Şimdi şiirlerimiz güzelliğinle değil
Hasretinle haykırıyor efendim
Şiirlerimiz bile gözyaşı döker oldu sensiz
Artık hiçbir şiir sevinçle yazılmıyor efendim
Her şiirde ayrı bir hüzün
Her şiirde ayrı bir özlem
Her şiirde ayrı bir gözyaşı
Her mısra, her satır, her cümle, her harf,
Her zerre seni arıyor efendim
Sensiz şiirlerimiz bile şiir değil
Sensiz şiirlerimiz ağıt oldu efendim
Sensiz şiirlerimiz gözyaşı doldu efendim
Olmuyor efendim olmuyor
Sensiz hiçbir yüz gülmüyor efendim
Yürekler de tüm duygular çiftleşmiş
Aşkın yanını hasret almış
Sensiz yürekler dağlanmış
Yürekler kan ağlar olmuş
Seninle gülen gözler
Senin sevginle dolan gözler
Şimdi yaşlarla dolmuş efendim
Eskiden sana sultanlar sultanı diyen diller
O diller şimdi özlemlerin durağı der olmuş
Özlenenlerin sultanı sensin efendim
Hiç kimse seni özlediği kadar özlemedi kimseyi
Her şeyin özlemi sende efendim
Olmuyor efendim
Üzerine bastığın toprak
O toprak hasretle bir daha basacağın günü bekler
Tutunduğun bir dal
O dal bir daha hasretle tututanacağın günü bekler
Seni Mekke yurdundan çıkardıkları gün
O gün hasretle baktığın Mekke
O Mekke şimdi de sana hasretle bakıyor efendim
Hasretle bir daha bakacağın günü bekliyor efendim
Olmuyor efendim olmuyor
Sensiz hiçbir şey olmuyor
Efendim
Canlı cansız her varlık seni bu kadar özlüyor
Ağaçlar tutunacağın günü
Toprak basacağın günü
Güneş asıl aydınlığını
Güller kokularının kaynağını
Şiirler gerçek anlamını
Her varlık zerresii bu kadar özlüyorken seni
Ya biz efendim
Ya ümmetin efendim
Ümmetin ümmetin ne kadar özlüyor seni efendim
Ümmetim ümmetim diye ağladığın o gün
O gün ne güzel gündü efendim
Peki şimdi kim ağlayacak
Kim bir daha gözyaşları dökecek
Kim Ümmetim ümmetim diyecek efendim
Ümmetin nasıl kavruluyor hasretinden efendim
Ümmetin nasıl yanıyor özleminle efendim
Bir daha ümmetim diyeceğin günü
O günü nasıl hasretle bekliyor efendim
Nasıl bekliyor
Olmuyor efendim olmuyor
Sensiz hiçbir şey olmuyor efendim
OLMUYOR! ...
Deli Divane
Olmuyor
Hiçbir şey sensiz olmuyor
Sen olmayınca gün doğmuyor
Sen gittin gideli efendim
Sen gittin gideli güneş eskisi kadar aydınlatmıyor
Güneş her sabah aydınlattığında penceremi
Güneşte bir hüzün
Güneşte bir ağıt
Sanki güneş feryatlar içinde
Figanlar içinde çıkıyor dağların ardından
Sen gittin gideli efendim
Güneş senin kadar aydınlatmıyor dünyayı
Sanki güneşte biliyor
Sanki dile gelip o da diyor ki efendim:
ALLAHım habibin kadar aydınlatamıyorum
Onun kadar ışık saçamıyorum dünyana
O olmayınca ben fark ediliyorum
Ama o olunca ben unutuluyorum
İslamın güneşinin yanında beni kim fark eder
Kim anlar benim varlığımı
Diyerek her sabah güneşin feryatlarıyla uyanıyoruz
Güneşin feryatlarıyla karşılıyoruz sabahları efendim
Olmuyor efendim
Sensiz hiçbir şeker tat vermiyor efendim
Senin tanından tadını alan şekerler
Sen olmayınca tuz biber oluyor sanki efendim
Senin tadın bambaşka efendim
Saatlerce durmadan seni seyretsek
Sende tebessümle nazar etsen
O bizim en tatlı anımızdır efendim
Olmuyor efendim
Sensiz hiç bir gül yerini tutamıyor efendim
Kokusunu senin kokundan alan güller
Güller sanki koku saçmıyor etrafa
Güller hüzün saçıyor efendim
Gözyaşı saçıyorlar sensiz
Güllere kokunu veren senin sevgilindir
Her zikirlerinde anıyorlar seni efendim
Olmuyor efendim
Senin iklimindeyken neşeyle öten
Yürekleri sevinçle çarpan bülbüller kalmadı efendim
Bülbüllerin dilleri tutuldu sanki efendim
Her ötüşlerinde hüzün
Her ötüşlerinde gözyaşı
Senin iklimindeyken sevinçle şakıyan bülbüller
O bülbüller şimdi hasretle şakıyor efendim
Güle sevdalı milyarlarca bülbül
Milyarlarca bülbül hasret ağıtları yakıyor efendim
Olmuyor efendim
Sensiz şiirler bile anlamlı olmuyor
Hiçbir şiir anlatamıyor
Hiçbir şiir haykıramıyor artık seni
Şimdi şiirlerimiz güzelliğinle değil
Hasretinle haykırıyor efendim
Şiirlerimiz bile gözyaşı döker oldu sensiz
Artık hiçbir şiir sevinçle yazılmıyor efendim
Her şiirde ayrı bir hüzün
Her şiirde ayrı bir özlem
Her şiirde ayrı bir gözyaşı
Her mısra, her satır, her cümle, her harf,
Her zerre seni arıyor efendim
Sensiz şiirlerimiz bile şiir değil
Sensiz şiirlerimiz ağıt oldu efendim
Sensiz şiirlerimiz gözyaşı doldu efendim
Olmuyor efendim olmuyor
Sensiz hiçbir yüz gülmüyor efendim
Yürekler de tüm duygular çiftleşmiş
Aşkın yanını hasret almış
Sensiz yürekler dağlanmış
Yürekler kan ağlar olmuş
Seninle gülen gözler
Senin sevginle dolan gözler
Şimdi yaşlarla dolmuş efendim
Eskiden sana sultanlar sultanı diyen diller
O diller şimdi özlemlerin durağı der olmuş
Özlenenlerin sultanı sensin efendim
Hiç kimse seni özlediği kadar özlemedi kimseyi
Her şeyin özlemi sende efendim
Olmuyor efendim
Üzerine bastığın toprak
O toprak hasretle bir daha basacağın günü bekler
Tutunduğun bir dal
O dal bir daha hasretle tututanacağın günü bekler
Seni Mekke yurdundan çıkardıkları gün
O gün hasretle baktığın Mekke
O Mekke şimdi de sana hasretle bakıyor efendim
Hasretle bir daha bakacağın günü bekliyor efendim
Olmuyor efendim olmuyor
Sensiz hiçbir şey olmuyor
Efendim
Canlı cansız her varlık seni bu kadar özlüyor
Ağaçlar tutunacağın günü
Toprak basacağın günü
Güneş asıl aydınlığını
Güller kokularının kaynağını
Şiirler gerçek anlamını
Her varlık zerresii bu kadar özlüyorken seni
Ya biz efendim
Ya ümmetin efendim
Ümmetin ümmetin ne kadar özlüyor seni efendim
Ümmetim ümmetim diye ağladığın o gün
O gün ne güzel gündü efendim
Peki şimdi kim ağlayacak
Kim bir daha gözyaşları dökecek
Kim Ümmetim ümmetim diyecek efendim
Ümmetin nasıl kavruluyor hasretinden efendim
Ümmetin nasıl yanıyor özleminle efendim
Bir daha ümmetim diyeceğin günü
O günü nasıl hasretle bekliyor efendim
Nasıl bekliyor
Olmuyor efendim olmuyor
Sensiz hiçbir şey olmuyor efendim
OLMUYOR! ...
Deli Divane
