Ölüm bir kader midir?
Ölüm bir takdir, bir yaratılış ve aynı zamanda bir nimettir. Nasıl ki hayatın dünyaya gelmesi bir yaratılış ve takdir iledir öyle de dünyadan gitmesi de bir yaratılış ve takdir ile bir hikmet ve idare iledir. Ayet-i kerimede;
O, hanginizin daha güzel iş yapaca ınızı denemek için ölümü ve hayatı yarattı. O, üstündür, ba ışlayandır. (Mülk 2) buyurulmuştur.
Bu takdir imtihan hikmeti için sebepler perdesi ile perdelenmiştir. Ölümün hikmetli bir yaratılış oldu unu anlayabilmek için genel bir bakış açısı gerekir. Birçok olay vardır ki hususi olarak bakıldı ında kötü, çirkin ve tesadüfi gibi görünürken genel olarak bakıldı ında güzel , faydalı ve bir tasarımın parçası oldu u anlaşılır. Ölüme hususi ve şahsi penceremizden baktı ımızda bizim ve yakınlarımızın başına gelecek en acı olay olarak görünür. Genel baktı ımızda ise ölüm olmadan dünyanın yaşanmayacak ve haksızlıkların ödeşilmedi i bir yer olaca ını anlar ve ölümün faydalı ve hatta zaruri gere ini anlarız.
Hayat tabakalarının en basitinde olan bitkilerin ölmeleri ve çürümeleri; yeni hayatlara dönüşmeleri için bir yo rulma oldu u, çekirde in ölmesi sümbülün hayatının hazırlı ı olması ve insan midesinde ölen ve parçalanan meyvelerin bu ölümleri ile insan hayatı mertebesine yükselmelerine neden oldu undan, o ölüm onların hayatından daha muntazam ve programlı bir yaratılış oldu unu gösterir.
İşte en alt hayat tabakasında bulunan bitkilerin ölümü böyle hikmetli bir yaratılış olsa hayat tabakalarının en üstünde bulunan insanın başına gelen ölüm elbette yer altına girmiş bir çekirde in hava aleminde bir a aç olması gibi yer altına giren insan da ahiret aleminde elbette ebedi hayat sümbülünü verecektir.
Anne karnında ceninin yaratılma safhasında eller teşekkül ettikten sonra ara bölgedeki hücreler ölür ve parmaklar oluşur. Bu da ölümün amaçlı hikmetli bir programın parçası oldu unu gösteren bir örnektir.
Ölümün di er bir yüzü de nimet olmasıdır. Bunun bazı gerekçeleri de şöyledir:
Ölüm nimettir, çünkü a ırlaşmış olan hayat vazifesinden (ihtiyarlıkla) azad edip, yüzde doksandokuz sevdiklerine kavuşmak için kabir alemine bir ulaşma kapısıdır.
Ölüm nimettir, çünkü dar, sıkıntılı, da da alı, zelzeleli dünya zindanından çıkarıp sevinçli ebedi bir hayata girmeye vesiledir.
Ölüm nimettir, çünkü ihtiyarlık gibi hayat şartlarını a ırlaştıran birçok sebep vardır ki ölümü hayatın çok üstünde bir nimet olarak gösterir. Mesela insana ıstırap veren pek ihtiyar olmuş baba ve anne ile beraber onlarında tüm ataları hazır bulunsaydı hayat, hayat olmaktan çıkardı.
Ölüm nimettir, çünkü uyku nasıl ki bir rahmet bir istirahattır. Hususan yaralılar hastalar, musibetzedeler için. Öyle de uykunun büyük kardeşi olan ölüm de musibetzedelere bir rahmet ve nimettir. Fakat dalalette gidenlere bir azaptır.
Ölüm bir takdir, bir yaratılış ve aynı zamanda bir nimettir. Nasıl ki hayatın dünyaya gelmesi bir yaratılış ve takdir iledir öyle de dünyadan gitmesi de bir yaratılış ve takdir ile bir hikmet ve idare iledir. Ayet-i kerimede;
O, hanginizin daha güzel iş yapaca ınızı denemek için ölümü ve hayatı yarattı. O, üstündür, ba ışlayandır. (Mülk 2) buyurulmuştur.
Bu takdir imtihan hikmeti için sebepler perdesi ile perdelenmiştir. Ölümün hikmetli bir yaratılış oldu unu anlayabilmek için genel bir bakış açısı gerekir. Birçok olay vardır ki hususi olarak bakıldı ında kötü, çirkin ve tesadüfi gibi görünürken genel olarak bakıldı ında güzel , faydalı ve bir tasarımın parçası oldu u anlaşılır. Ölüme hususi ve şahsi penceremizden baktı ımızda bizim ve yakınlarımızın başına gelecek en acı olay olarak görünür. Genel baktı ımızda ise ölüm olmadan dünyanın yaşanmayacak ve haksızlıkların ödeşilmedi i bir yer olaca ını anlar ve ölümün faydalı ve hatta zaruri gere ini anlarız.
Hayat tabakalarının en basitinde olan bitkilerin ölmeleri ve çürümeleri; yeni hayatlara dönüşmeleri için bir yo rulma oldu u, çekirde in ölmesi sümbülün hayatının hazırlı ı olması ve insan midesinde ölen ve parçalanan meyvelerin bu ölümleri ile insan hayatı mertebesine yükselmelerine neden oldu undan, o ölüm onların hayatından daha muntazam ve programlı bir yaratılış oldu unu gösterir.
İşte en alt hayat tabakasında bulunan bitkilerin ölümü böyle hikmetli bir yaratılış olsa hayat tabakalarının en üstünde bulunan insanın başına gelen ölüm elbette yer altına girmiş bir çekirde in hava aleminde bir a aç olması gibi yer altına giren insan da ahiret aleminde elbette ebedi hayat sümbülünü verecektir.
Anne karnında ceninin yaratılma safhasında eller teşekkül ettikten sonra ara bölgedeki hücreler ölür ve parmaklar oluşur. Bu da ölümün amaçlı hikmetli bir programın parçası oldu unu gösteren bir örnektir.
Ölümün di er bir yüzü de nimet olmasıdır. Bunun bazı gerekçeleri de şöyledir:
Ölüm nimettir, çünkü a ırlaşmış olan hayat vazifesinden (ihtiyarlıkla) azad edip, yüzde doksandokuz sevdiklerine kavuşmak için kabir alemine bir ulaşma kapısıdır.
Ölüm nimettir, çünkü dar, sıkıntılı, da da alı, zelzeleli dünya zindanından çıkarıp sevinçli ebedi bir hayata girmeye vesiledir.
Ölüm nimettir, çünkü ihtiyarlık gibi hayat şartlarını a ırlaştıran birçok sebep vardır ki ölümü hayatın çok üstünde bir nimet olarak gösterir. Mesela insana ıstırap veren pek ihtiyar olmuş baba ve anne ile beraber onlarında tüm ataları hazır bulunsaydı hayat, hayat olmaktan çıkardı.
Ölüm nimettir, çünkü uyku nasıl ki bir rahmet bir istirahattır. Hususan yaralılar hastalar, musibetzedeler için. Öyle de uykunun büyük kardeşi olan ölüm de musibetzedelere bir rahmet ve nimettir. Fakat dalalette gidenlere bir azaptır.
