Yeniden Doğuş

"İnsan kendi kendine kendi ben'inin özgünlüğünü doğrulamak, kendini taklit edilemez biricikliğine inandırmak isterse, her geçen gün birbirine daha çok benzeyen yüzlerin ortaya çıktığı dünyamızda işi hiç kolay değildir."

"Kendi imajını, sevilen insanın düşüncesinde umutsuzca aramadan aşk mümkün olabilir mi? Karşımızdakinin bizi nasıl gördüğünü umursamaz hale geldiğimiz andan itibaren, artık onu sevmiyoruz demektir."

"Düşünüyorum, öyleyse varım... Diş ağrılarını hiçe sayan bir entelektüelin kelamıdır. Hissediyorum, öyleyse varım, çok daha genel bir kapsamı olan ve yaşayan her varlığı ilgilendiren bir gerçektir. Ben'in temeli düşünce değil acıdır, en temel duygu olan acıdır. Acıda bir kedi bile biricik ve bir başkasıyla yer değiştirmesi olanaksız ben'inden kuşku duyamaz. Acı keskinleşince, dünya yok olur ve her birimiz kendi kendimizle kalakalırız."

"Yollar daha manzaralardan kaybolmadan önce insan ruhundan kaybolup gittiler: İnsan artık yollara düşme ve bundan zevk duyma arzusuna kapılmıyor. Artık hayatını da bir yol gibi değil, bir karayolu hattı gibi görüyor. Bir noktadan diğerine... Yaşama zamanı, sürekli artan bir hızla aşılması gereken basit bir engele indirgendi."

"Uyuşamadığın bir dünya ile nasıl yaşarsın? Ne acılarını ne sevinçlerini benimsemediğin insanlarla yakınlık kuramadıktan sonra, onlarla nasıl yaşarsın? İnsan onlardan olmadığını ne zaman anlar?"

"Yaşamakta mutluluk diye bir şey yok. Yaşamak: Acılı ben'ini dünya adına taşımak. Ama olmak, olmak mutluluk. Olmak: Çeşmeye, evrenin içine ılık bir yağmur gibi indiği taş bir havuza dönüşmek."

"Sen dünyayla, küçük kardeşi olmayan mahzun bir çocuk gibi oynuyorsun."/Milan Kundera - Ölümsüzlük