Yeniden Doğuş

Olumu bilir misiniz. ya da gunde kac defa
dusunursunuz. Efendimiz(s.a.v) kabir azabindan muaf
tutuldugu halde her gun kabiri ve olumu dusunurdu.
Icki ile sarhos olan bir kisi yarini ne kadar
dusunebilirse dunya sarhosu olan bizler de herhalde o
kadar olumu dusunuyoruzdur. Oysa Efendimiz(s.a.v)
kabirleri s1k s1k ziyaret eder, azapta olanlarin
hallerini ashabina bildirir, onlar sunlardan azap
cekiyor, siz kendinizi o amellerden koruyun ki, siz de
o azaba ugramayasiniz, buyururdu. olum meleginin ruhu
nasil aldigi bizim icin sirdir. ama ruhu alinmis bir
mevtanin alinirken neler cektigini gormesek bile,
sonraki halini gormek bile sanirim bizim dehsete
kapilmamiza yetiyor. bir gun once opup kokladigimiz
kisinin bir gun sonraki olu yuzune bakmak bizi
korkutuyor. olunun yuzu soguktur derler, aslinda soguk
olan olunun yuzu degil, olunun gayb aleminde
karsilasacagi hallerin yuzune yansimasidir. bazi
kimselerin ruhu dehset ile alinir ve kabirde cok zor
hallerle karsilasacaktir, onun yuzune yansimasidir
bizi korkutan. bazi kisinin de nasil ki gurbete
cikarken, ailesinden ayrilirken yuzunu buruk bir huzun
kaplar, o huzun yuzune yansir, o yansima bizi
korkutmaz onu sanki uykuda gibi goruruz hatta bazisi
guler haldedir. amellere gore olumun yuzu degisir.
kalpten olen kisinin yuzu yer yer derisi morarir
imanli dahi olsa. hayvanlar hesaba cekilmeyecegi icin
oldukten sonra yuzleri fazla bir degisime ugramaz,
onlar azaba ugramazlar, cunki onlara emir yok. kisi
nasil yasarsa oyle olur, oyle kabire girer ve oyle de
kabirden kalkar. biraz da kabirden bahsetsek, acaba
icimizden birine sana su kadar para vs. verecegiz 1
gece kabire gir deseler, o paraya ne kadar ihtiyaci
olursa olsun, zannetmiyorum ki kabul ederiz. aslinda o
kabir topragi her yerde olan topragin aynisi, ustunde
kapak betonuyla etrafindaki duvar betonu evlerimizdeki
ile ayni. o halde neden bizi urkutur. icinde azap,
hesap oldugu icin, bizi korkutan toprak degil
amelimiz, cunki ALLAH dostlari kabirden korkmaz.
kabirin icinde degil de disinda dahi 1 gece
gecirebilenimiz yok denilecek kadar azdir. acaba
kisinin vehameti midir ki, kabiri kendimizden uzak
goruruz. yukseklerde gezeni alcaklara indiren kabir
degil mi. sultani tahtindan indiren, amir ile memuru
yan yana getiren, rutbeleri sokup, kariyeri bitiren,
asla hic bir insanin onunda egilmeyen, baslari egen
kabir degil mi. soguk ve karanlik olan o kabirde
dusunun ki kiyamete kadar yatacagiz ve dusunun ki su
an son nefesimizi alip veriyoruz, sayili nefesimiz
tukendi, Azrail karsimiza cikti, ruhumuzu aldi, bizi
tenesire koydular, yikayicilar yikadi,nasip olursa
beyaz kefene sardilar, iste su an tabutun icindeyiz,
musallaya koydular, namazimizi kildilar, orada imam;
muhendis, doktor, albay, yarbay kisinin degil; er veya
hatun kisinin niyetine diyecek. doktorluk, muhendislik
bitti, Azrail hepsini sokup aldi, oysa biz doktor,
muhendis olalim diye dinimizden ne taviz verdik, iste
4 kollu atin icinde kabirimize geldik, ayriligina 1
gun dahi dayanamiyacagimiz yakinlarimiz bizi tabuttan
cikardi, alti camur toprak olan kabire bizi
yatirdilar, ustumuze beton kapagi koydular, onlar icin
belki ALLAHin emrine geregi gibi itaat etmedigimz
esimiz, cocuklarimiz, akraba-i talukatimiz, bizi o dar
soguk camur olan kabirde yaln1z koydular, kacarcasina
uzaklastilar. hani onlar bizi cok severlerdi, hani
incitmeye kiyamaz, hasta olmamiza dayanamazlardi,
neden bizi orada yalniz birakirlar, ilk gecemizde
olsun basimizda bekleseler ya, biz onlar icin ALLAHin
buyrugundan kacmis, kendimizi onlara feda etmistik.
simdi onlar da 1 gecelerini bizim icin feda etseler
ya.
bizim boyumuzla hemen hemen uzunlugu ayni olan o
kabirin icindeyiz, su anda dusunelim, ustumuze o
kabirin kapagi kapatildi, ici dar, ici karanlik, ici
soguk, urkutucu. acaba cagirsak esimiz, dostumuz gelir
mi, bizi bu dar yerden cikarir mi, o kadar evlerimiz,
arabalar, mallar, mulkler, mucevher, paralarimiz
vardi, bizi bu dar yerden kurtaramaz mi, o halde o en
kotu zamanda o en kotu halden bizi kurtaramazsa, bu
kazandiklarimizn ne ehemmiyeti var, hani para pul dar
gunler icindi, olum ve kabirden daha dar zor bir gun
var mi. iste olunun kabire girdigi ilk anlari...
ya yapamayip ihmal ettigi amellerin pismanligi ya da
ALLAHin yapma dedigi seyleri yaparak zayi ettigi,
kaybettigi omrun, hayatin ahlari, pismanligi, insani
orada, hic bir azab olmasa dahi, oyle yakar ki, atesi
cehennemi aratmaz.
iste dusunelim ki, boyle bir sahnenin senaryosu bizim
icin yazilmis, ne kadar kacarsak kacalim bu rol bize
verilmis, sadece zamani mechul, gunu gelince bu rolu
oynayacagiz, olum senaryosunda yer alacagiz, hepimizin
muhakkak yakinlari bu sahneden gecmistir, o gun tek
fark tabutu tasiyan degil, tabutta tasinan olacagiz,
oluyu yikayan degil, olu suyuyla yikanan olacagiz,
namazi kilan degil, namazi kilinan olacagiz, oluye
aglayan degil aglanilan olacagiz. ne vahimdir ki,
simdi bizi hic yalniz birakmayan yakinlarimiz bizi,
topragin altina koyacak, bir kac yil sonra kalbinden
de silip unutacak, biz onlarin kalbinden de silinmek
icin mi yasamisiz, unutulup hic olmak icin mi...belki
bana karamsar olma, hayatin zevkini sefasini sur
diyeceksiniz, ama, hayatin zevkleri sefasi kabir
sahnesini kapatabiliyor mu, kefeni giyme rolunu benden
kaldirabiliyor mu, olum senaryosunu silebiliyor mu. bu
derdime care bulun ki, ben de hayatin zevkine,
sefasina dalayim, bosluk hiclik pesinde oyalanayim.
her aynaya baktigimizda yuzumuzdeki cizgiler,
sacimizdaki aklar bize  ey oyuncu, rol siran geliyor,
rolune iyi calis, senin de siran geliyor diye haber
vermiyor mu. bir kac gunluk gulmek yillarca aglamaya
deger mi. simdi biz gafletimize aglamazsak, kabirde
yuzumuz guler mi. soyle hayatimiza bir baksak, belki
giydigimiz kiyafeti degistirmeye firsatimiz olmadan
olecegiz, belki oturdugumuz koltuk sandalyeye 1 saat
sonra oturamayacagiz, belki esimizle tekrar kahvalti
yapamayacagiz, belki sag adimi attik solu
atamayacagiz, belki namazi kildik tesbihi cekmeye
firsatimiz olmayacak...her an her saat her dakika ecel
bizi yakalayabilir, bu saydigimiz orneklerle olenler o
kadar cok ki, ama Kuran  da Rabbimiz onlar ibret
almaz buyuruyor, ibret alan hazirligini iyi yapar,
hazirligi iyi olan Azrailden ve olumden kabirden
korkmaz, onun hazirligi Azraili guzel gosterir, olum
acisini hafifletir, kabiri de cennet bahcesine
cevirir. olumun hazirligi guzel ahlak basta,
comertlik, edep, haya, takva, insanlarla iyi
gecinme...bu sekilde yasayan kisi zaten olumden de
kabirden de korkmaz. yazdigimiz sekilde; olumu her gun
gozleri kapatip 25-30 dakika dusunen kisinin kalbi
nurlanir, imani kuvvet bulur, ruhundaki s1k1nt1, stres
yok olur, huzura kavusur. denemesi bedava.

Paylasiminiz icin Hak teala razi olsun Rahman azze ve
celle cümlemizi ölmeden ölen kullardan eylesin insaallahu Rahman

Ölüm Nedir

Her seyin bir ömrü, bir de hak ölümü var
Asl1nda mevt her yerde ve her zaman var
Bedenimizdeki hücrelerde her an ölüm var
Duygu ve düsüncelerde her vakit mevt var

Kainaattaki canl1larda her zaman ölüm var
Küre-i arzdaki gece ve gündüzde ölüm var
Bak _u semadaki y1ld1zlarda dahi ölüm var
Hayat olan her yerde her zaman mevt var

Ölüm, hayat1n son noktas1, son durag1d1r
Ölenin yatag1 toprak, yorgan1 ot yaprakt1r
Lây1k olan1n ondan sonraki binegi Burakt1r
Yoksa, gidecegi yer malum isiyse harapt1r

Esasen, ölüm her an, göz k1rp1p duruyor
Genç ihtiyar tan1m1yor her an gelebiliyor
Her _eyin faniligini en güzel ölüm anlat1yor
Hey nefis hisse almad1nsa sair ne anlat1yor

Su fani dünyada insanlar, farkl1 farkl1d1r
Insanoglunun ölümleri de farkl1 farkl1d1r
Alimin ölümü ile zalimin ölümü ayn1 m1d1r
Söyle sehit ile teröristin ölümü ayn1 m1d1r

Baz1 hayatlar vard1r, ölümden de beter
Eger arad1g1n1 bulduysan o sana yeter
Eger arad1g1n1 bulmad1ysan sonun beter
Ey nefis, bu kadar nasihat da sana yeter

Her aksam kefensiz yat1p, kefensiz kalkar1z
Görüp duydugumuz mevti hayretle bakar1z
Hiç ald1rmadan hayat1m1z1 bosuna geçiririz
Dünyal1k her seyi, kabir kap1s1nda b1rak1r1z

Madem ki kabir kapas1 aç1k, ölüme çare yoktur
O zaman ömrümüzü baki bir ömre çevirmeliyiz
Madem ömür k1sa, hayatta lüzumlu isler çoktur
Ömrümüzü her an lüzumlu islerde harcamal1y1z

Kimbilir Azrail, ne zaman ne sekilde kap1y1 çalacak
Bilemiyoruz, can1m1z1 neyi vesile edip, nas1l alacak
Sizi bilmem ama bana hayatta birkaç kez ikaz etti
Dünya fani, ölüm hak, sak1n ola unutma bak dedi

Ey Âdemoglu, inanmazsan ölüm bir idam-1 ebedidir
Eger ki inan1rsan, o senin için bir terhis teskeresidir
Inanmayanlar1, kabir de adeta bir zindan-1 ebedidir
Ama inananlara cennet bahçesine aç1lan bir kap1d1r


Bayram Tunca

Ey Âdemoglu, inanmazsan ölüm bir idam-1 ebedidir
Eger ki inan1rsan, o senin için bir terhis teskeresidir
Inanmayanlar1, kabir de adeta bir zindan-1 ebedidir
Ama inananlara cennet bahçesine aç1lan bir kap1d1r

Allah razı olsun sızede tesekkurler....dua ıle...

Teşekkürler yine ı 1 şeklini almış Yine güzeldi

yawww taktın dımı benımkı dııl valla alıntı ole olmus

Olumu bilir misiniz. ya da gunde kac defa
dusunursunuz. Efendimiz(s.a.v) kabir azabindan muaf
tutuldugu halde her gun kabiri ve olumu dusunurdu.

Madem ki kabir kapası açık, ölüme çare yoktur
O zaman ömrümüzü baki bir ömre çevirmeliyiz
Madem ömür kısa, hayatta lüzumlu isler çoktur
Ömrümüzü her an lüzumlu islerde harcamalıyız

ALLAH sizlerden razı olsun melek ve yaradanahayran çok güzel ve kendimize her gün ve her firsatta düşünmemiz gereken bir konu.

Zaten ölümü bilmek ayrı,onu hissetmek,huşu etmek apayrı.

Zamanın birinde bir kral varmış.çok mu çok şişman bu kral bütün hekimleri çağırtmış onu zayıflatmaları için onlara servet önermiş,kim beni zayıflatırsa ona bu kadar mal mülk vericem demiş.
bu hekimler ne yapmıslar ne etmişler kralın bu şişmanlığına bir çare bulamamışlar.Bunu bilen bir ALLAH ın veli kulu ordan geçer ve şöyle bağırır..hekim hekim

tabi hemen kral koşarak bu hekimi getirin der.bu hekimi kralin yanına getirirler.Kral sorar ona ben çok şişmanım gördüğün gibi ,beni zayıflatabilecekmisin der.ALLAH ın veli kulu bakalım,ALLAh izin verirse inş.zayıflatırım demiş.ve bir güzel muayene etmiş.muayene sonunda
veli kul krala demiş ki.
kralım sizin hiç bir dermanınız kalmamış.30 gün sonra öleceksiniz demiş.
Kral ne diyorsun ,ne ölmesi be adam ,hemen bunu zindana atın demiş.
veli kul zindana giderken krala dönüp demişki .kralım siz 31.güne yetismessiniz.ve zindana götürmüsler.
tabi kral demek otuz gün sonra ölücem demis.ve dusunmeye baslamıs .ölümü damarlarında hissetmeye ve suur etmeye baslamıs.yemekten kesilmis,uykudan kesilmis.kralın hep aklında ölüm korkusu var..
aradan 30 gün geçmiş.kral ölmemis.
31,olmus yine ölmemis.32,gün olmus yine olmeyince.kızarak hemen bana hekim olacak o adamı getirin demis.

kral hekime demiski hani 30 gün sonra ölecektim .bak hala ölmedim der.Veli kul ona demiski kralım siz şişmandınız ama bakın şimdi bir deri bir kemik olmuşsunuz.der.kral bakarki cidden cok zayıflamıs.
kral nasıl oldu bu demiş.
Veli kul demiş ki .kralım siz ölümü biliyordunuz,babanızı gömdünüz,annenizi gömdünüz,ve hemen hergün bir ölüme sahit oldunuz.ve biliyordunuz sizde öleceksiniz.

AMA SİZ BUNU HİSSETMİYORDUNUZ ve ŞUUR ETMİYORDUNUZ bende ALLAH ın izni ile size bu ÖLÜM ŞUURUNU hissettirdim.damarlarınızda hissettiniz.ve ölümü şuur ederken zayıfladınız,yemekten,uykudan kesildiniz.


MEVLAM bizleri ölümü bilip,bunu kendi damarlarımızda hissedip ŞUUR edenlerden ve hayatını ona göre yaşayan kullarından eylesin..