- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
o zaman öğrenmiştim
sevdaların sancılı çocuklar gibi doğduğunu
annem söylerdi hep
ulu orta konuşmanın ayıp olduğunu
bir şey yapmalı, bir şey söylemeli
devriyeler geziyor beynimin kuytularında
düşünsem suç, konuşsam suç
sorsam suç sayılıyor
ne zaman seni ansam
içimden bir şeyler koparak ayrılıyor
yitikliğin farkı nedir, ölümün renginden
dökülüyor gözlerimde ağulu hüzün
karşılıksız sorular soruyorum,
kazara sitem etsem, adı ayrılık oluyor
adını bile koyamadığım bir yorgunluk bu
yüreğinde yokluğumu kıyamet bilen sen
gidip gidip gelen
gidip de dönmeyen
bu kaçıncı güz düşüyor umutlarıma
usumda bir toprak kokusu
çamurdan kuyular açılıyor
ben susuyorum
içimde bir çocuk ağlıyor
anlatamıyorum içim yanıyor
ne zaman bir sigara yaksam
dumanında hasret tutuşur
bu yüzdendir gemilerim yelkensiz
yönüm rotasız
ayak uçlarıma çakılı kalsa da sırt verdiklerim
kırılırsa kanadı, uçar mı kuş
yalnızlıklar, ah şu gizli isyanlar
susan bilir, yaralı yürek nasıl kanar
nelere dayanmışım, nelere sabretmişim
nelere kahretmişim bunca zaman
bu yol nereye gidiyor
sevdiğim nereye
oysa...
ne zaman uzaklara baksam ıssızlığıma doluyordun
annem, babam, kardeşim, herşeyim
yaşanmamış çocukluğum oluyordun
şimdi, celladı oldu ömrümün, sırt verdiğim yerler
susmalarımsa&
yine o bildiğim şeyler
susmak yaşamaksa eğer
ne çok yaşamışım meğer
MUSADE OZDEMIR
sevdaların sancılı çocuklar gibi doğduğunu
annem söylerdi hep
ulu orta konuşmanın ayıp olduğunu
bir şey yapmalı, bir şey söylemeli
devriyeler geziyor beynimin kuytularında
düşünsem suç, konuşsam suç
sorsam suç sayılıyor
ne zaman seni ansam
içimden bir şeyler koparak ayrılıyor
yitikliğin farkı nedir, ölümün renginden
dökülüyor gözlerimde ağulu hüzün
karşılıksız sorular soruyorum,
kazara sitem etsem, adı ayrılık oluyor
adını bile koyamadığım bir yorgunluk bu
yüreğinde yokluğumu kıyamet bilen sen
gidip gidip gelen
gidip de dönmeyen
bu kaçıncı güz düşüyor umutlarıma
usumda bir toprak kokusu
çamurdan kuyular açılıyor
ben susuyorum
içimde bir çocuk ağlıyor
anlatamıyorum içim yanıyor
ne zaman bir sigara yaksam
dumanında hasret tutuşur
bu yüzdendir gemilerim yelkensiz
yönüm rotasız
ayak uçlarıma çakılı kalsa da sırt verdiklerim
kırılırsa kanadı, uçar mı kuş
yalnızlıklar, ah şu gizli isyanlar
susan bilir, yaralı yürek nasıl kanar
nelere dayanmışım, nelere sabretmişim
nelere kahretmişim bunca zaman
bu yol nereye gidiyor
sevdiğim nereye
oysa...
ne zaman uzaklara baksam ıssızlığıma doluyordun
annem, babam, kardeşim, herşeyim
yaşanmamış çocukluğum oluyordun
şimdi, celladı oldu ömrümün, sırt verdiğim yerler
susmalarımsa&
yine o bildiğim şeyler
susmak yaşamaksa eğer
ne çok yaşamışım meğer
MUSADE OZDEMIR
:gul: